Je kunt niet altijd kampioen worden....

En dat is het understatement van het jaar :) Ja, ik heb het over onze prestaties in de dragonboat.
Laat ik bij het begin beginnen. Om 7.15 kwamen we aan op het strand in Stanley en dat zag er mooi uit. Veel tenten waren al opgezet van de teams en op zee lagen er zo'n 50 boten/jachten voor anker waar de teams met hun supporters konden feesten. Ook wij hadden een junkboat met onze teams. De mannen begonnen om 8 uur aan hun eerste race en die hebben wij (de vrouwen) vanaf de boot bekeken. Omdat het niet echt mooi weer was besloot de organisatie dat er maar 12 mensen per boot mee mochten doen aan de race ipv 18, dus hadden we gelukkig genoeg mensen. De heren hebben goed hun best gedaan en toen ze na de race terugkwamen aan boord wisten ze bijna zeker dat ze tweede of derde waren geworden. Dat dit achteraf wat optimistich was begrepen we snel toen wij met de dames verzamelden op het strand voor onze race en op het scorebord zagen dat de mannen 7de waren geworden van de 11 boten.

Tijd voor ons om de eer hoog te houden. Met 12 meiden roeiden we naar de start die midden in zee lag (je roeit naar het strand toe in een race) toen de scheidsrechtersboot naar ons toekwam met de vraag waar onze trommelaar was. Euh...die hadden we niet, met de training deed de trainer dat en we wisten niet dat we er nu zelf een moesten regelen. De speedboot met de scheidsrechters hebben we naar onze junkboot gestuurd en even later kwamen ze terug met Sven, de trommelaar van de mannen. Goed, we konden onze race beginnen. Om een lang verhaal kort te maken, we peddelden blijkbaar niet helemaal gelijk en de helf van de boot peddelde niet diep genoeg waardoor we weinig vaart maakten. Kortom, we werden 10de van de 10. Maar niet getreurt, omdat er maar 10 vrouwenboten meededen in totaal wisten wij van te voren al dat we in de finale zouden staan. Er zouden nog 2 races komen waarin we onzelf konden verbeteren. Wat we toen nog niet wisten is dat het allemaal heel anders zou lopen....

De tweede race van de mannen kwam er aan en er werd een nieuwe samenstelling gemaakt om een nog betere presetatie neer te zetten. Vanaf de boot zagen wij ze al aankomen vanaf het strand en klaar staan bij de start. Maar wat zagen we toen? De boot zonk!!! We konden nog net ziet hoe Arjen als laatste nog in de boot zat en de rest al in het water dobberde. De reddingsboten waren er snel bij en de mannen werden onverrichter zaken terug naar het strand gebracht. De boot had water gemaakt, er waren te weinig hoosblikken geweest en een laatste golf met water had de boot laten zinken....

Nadat we uitgelachen waren was het onze beurt weer, vol goede moed stapten we op de taxiboot en de technieken werden nog een keer doorgenomen. Deze keer zouden we in ieder geval geen laatste worden hadden we bedacht. Maar het liep anders. Inmiddels was het twaalf uur en was heel stanley volgelopen met supporters die ook allemaal een watertaxi wilden, dus duurde het zeker een half uur voordat wij aan de kant werder afgezet om de race te varen. Eenmaal aangekomen bij onze boot bleek onze race al begonnen te zijn. We waren te laat....wedstrijd gemist.

Maar niet getreurd, aan boord was bier om het verdriet te verzachten ;) En we hadden even rustig de tijd om te genieten van de overheerlijk lunch die Jacco had geregeld (verse zalm, kaas, leverpathe, salades etc). Pas om 16 uur stond de finale voor de vrouwen op het programma dus we konden heerlijk genieten op de boot. Inmiddels waren er al veel supporters gekomen en werd het steeds drukker aan boord. Om niet weer de boot te missen zijn wij met de vrouwen al om 15 uur op de taxiboot gaan zitten (een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen). Maar omdat het inmiddels goot van de regen was er niet veel meer te doen op de kade van de taxiboten. Dit keer waren we dus 10 minuten later op het strand waar we binnen no time veranderden in verzopen katjes. En hoewel het 25 graden was wordt je toch koud als je helemaal nat bent. We gingen natuurlijk wel bij een aantal chinezen onder hun tentje staan, maar dat stond zo vol dat we er nog steeds half buiten stonden....

De mannen die om 16.10 hun finale moesten varen waren inmiddels ook gearriveerd en toen kwamen we er achter dat ze door hun zinkpartij zich helemaal niet hadden geplaatst voor de finale, die konden dus rechtstreeks weer naar de feestboot. Ik was inmiddels door en door koud en verregent en aangezien er veel te veel vrouwen waren heb ik mijn plek in de boot afgestaan en ben met de mannen mee terug gegaan naar de boot. Oh wat was ik blij dat ik droge kleding mee had genomen!! Vers omgekleed en met een koud biertje in de hand zag ik uit mijn ooghoek in eens de dames weer terugkomen (huh, nu al?!?!) bleek de finale gecanceld te zijn ivm het slechte weer. Kortom, van de 6 races die we gezamelijk zouden varen hebben we er 2 gevaren!!

Maar dit alles mocht de pret niet drukken. Nu het sportieve evenemente afgelopen was bleef er niets anders over dan gaan feesten. De biertjes smaakten heerlijk en de DJ draaide Jan Smit, Andre Hazes en heerlijke andere meezingers. Ik heb me dan ook kostelijk vermaakt. Rond 18 uur ging de boot varen van Stanley naar het centrum terwijl wij op het bovendek aan het dansen waren zagen we de skyline van Hong Kong aan ons voorbij gaan. En of het nu de invloed was van de alcohol of niet, het was een heel bijzonder gezicht. Deze stad is echt geweldig!!

Aangekomen in Central zijn we met 17 mensen naar een Mexicaan geweest voor het eten en moe, maar zeker voldaan rolden we om 23.00 uur ons bedje in. Het was een lange dag, maar zeker de moeite waard.

En onze lieve dochter heeft de hele nacht doorgeslapen en werd pas om 5.30 uur wakker, dus ik heb heerlijk geslapen waardoor de brakheid vandaar toch enigzins meevalt. En dat is maar goed ook, want om 20 uur moeten we al weer in het restaurant zijn voor een private party van het at home clubje......