Nieuwe garderobe!

Half negen had ik met Ana afgesproken bij school. Zij had net Rufus afgezet voor zomerschool en daarna zouden we vertrekken. Maar aangezien het nog vroeg was hebben we eerst een kop koffie gedronken voordat we de taxi naar Admirality namen. De eerste metro's gingen goed, we hadden goede aansluitingen, en konden nog NET in de trein springen naar China. Iets te snel helaas, want we bleken per ongeluk in de eerste klasse te zitten. Niet dat wij dat meteen door hadden, maar er was een kaartcontrole, en daar werden we er op gewezen. Of we meteen mee naar buiten wilden op het volgende station. Met twee controleurs werden we naar buiten gehaald, en terwijl de trein achter ons weg reed, kregen wij op onze donder. Alle gegevens werden gecontroleerd, paspoorten ingeleverd en terwijl ze ons streng toekeken kwamen we weg met een waarschuwing. Maar, zo verzekerden ze ons, als het nog een keer zou gebeuren dan waren we de sjaak en zouden we 500 EURO moeten betalen!

Toch wel geschrokken vervolgden we onze reis, keurig in de tweede klas met de volgende trein. En netjes op tijd kwamen we aan in Lo Wu shopping center. Eerste stop was "mijn" kleermaker. En ik moet zeggen, ik was overall erg blij. Ten eerste omdat ik toch naar Shenzen was gekomen om te passen, en ten tweede omdat het echt hele mooie kleding was geworden. Er moest wel aan ongeveer de helft het e.e.a. vermaakt worden, maar dat was allemaal goed te doen. Drie van de jurken waren zelfs zo mooi gelukt dat ik, op aanraden van Ana, nog extra kopien heb laten maken!

En zo gebeurde het dat ik wederom mijn rondje over de stoffenmarkt liep, en ik weer 10 items na heb laten maken. Mijn excuus? Ik had echt nog shirts nodig, en als je eenmaal mooie kleding hebt, kun je maar beter zorgen dat je het dubbel hebt :) Daarbij hielp het ook dat Ana los ging, en het toch gezelliger is om samen dingen te kopen.

Na het harde werken hadden we honger, en waar kun je je honger beter stillen dan bij de McDonalds? Ana, 5 maanden zwanger heeft een enorme behoefte aan McDonalds, en mij kun je er altijd wel blij mee maken, dus de keus was snel gemaakt.

Daarna begon de zoektocht naar de perfecte handtas, en hoewel ik hem wel heb gevonden vond ik hem met 100 EUR nog steeds te duur. En hoewel je dan graag weg wilt lopen omdat je het item niet wilt kopen, dat ging in dit geval niet. We zaten namelijk opgesloten in een klein shopje met een rolluik dat op slot was. Dit was voor de politie zodat ze de namaak niet zouden zien. Maar de sfeer sloeg ineens om en werd grimmig toen we geen zaken gingen doen, maar ze liet ons er nog niet uit. Ik werd er claustrofobisch van, maar gelukkig liet ze ons gaan toen de riem die Ana had gevraagd kwam. Geen goed idee dus om terug te gaan naar Betty's shop!

De rest van de middag was helaas minder succesvol, uiteindlijk heb ik de perfecte schoenen gevonden, maar nergens hadden ze die in mijn maat. Dus dat is niet gelukt. Voor Ana hebben we nog een nieuwe cover voor haar telefoon gevonden, en toen zijn we weer naar huis gegaan. Dit keer keurig betaald eerste klas, en vanaf Kowloon met de taxi naar huis waar ik nog net Rufus en Ava gedag kon zeggen. Die hadden hier gespeeld.

Dinsdag ochtend vertrok ik naar Central voor de verjaardag van een vriendin, met een groepje meiden hebben we taartjes gegeten, koffie gedronken en geproost op een fijn nieuw jaar voor haar.

En vanuit Central stapte ik in de tram naar Causeway Bay voor mijn tweede slimming treatment. Vandaag heb ik electroden gekregen en daarna een soort stofzuiger op mijn benen. Ik kan je vertellen, dat deed pijn! Maar laten we hopen dat het allemaal werkt ;)

De meisjes hadden een playdate bij Willa thuis, dus die zag ik pas weer toen ze naar bed moesten. Arjen had deze week stress op zijn werk. Hij moest iemand ontslaan, en heeft twee avonden gewerkt om alles voor te bereiden. Gelukkig met resultaat, de man is er goed uitgewerkt.

Woensdag was het Ambers dag. Voor het eerst werd zij gevraagd voor een fotoshoot voor de speelgoedfabriek. We arriveerden om 10.00 uur in Wan Chai en daar kwam ik er achter dat het toch een heel stuk lastiger is om met een kindje van 15 maanden zo'n shoot te doen dan met Ruby! We begonnen met een telefoon, maar denk je dat Amber het interessant vond? Nee dus! Met veel moeite kregen we haar uiteindelijk zover dat ze hem gebruikte, maar daarvoor moesten we wel een stoel uit de wachtkamer halen waar Amber helemaal weg van was.

Het tweede item was een aarbeienpakje. Heel schattig om te zien, maar mevrouw vond het vreselijk! Ze heeft eerst 10 minuten geprobeert om het pakje uit te trekken, en pas na veel afleiden vond ze het pakje ok. Echter de bijpassende hoed kregen we met geen enkele mogelijkheid op haar hoofd. Die wordt er later op gefotoshopt! En Amber was er op een gegeven moment ook echt wel klaar mee, maar goed, we hebben prachtige foto's, en met een beetje geluk straks weer 2 verpakkingen.

Na het harde werken mocht ze lekker slapen en 's middags kwam Melanie met haar dochters Xante en Jasmine. We besloten naar Wise Kids te gaan. Een geweldige speelzaal, waar je belachelijk veel geld betaald voor 2 uurtjes spelen. Maar de kinderen vinden het geweldig! En we kwamen allemaal bekenden tegen, dus het was een geslaagde middag. Alleen jammer dat Ruby toen ik de parkeerkaart haalde moest plassen en dat midden in de winkel deed....OEPS! Maar goed, ongelukjes gebeuren, en eerlijk is eerlijk, dit gebeurt eigenlijk nooit meer.

's avonds toen de meisjes op bed lagen ben ik bij Suzanne geweest. Lekker even bijkletsen met z'n tweeen zonder de mannen is ook fijn!

Donderdag stond er van alles op het programma, maar dat kon ik allemaal afzeggen, want de kinderen waren ziek. Ruby was 's nachts al 3 keer wakker geweest en heeft uiteindelijk in ons bed geslapen. Ze werd met koorts wakker en klaagde over hoofdpijn. Ik ben 's middags met haar naar de dokter gegaan, omdat ik geen risico wilde nemen met die hoofdpijn. Ze is op van alles getest en met de halve apotheek aan middeltjes kwam ik weer naar buiten. Amber was iets minder ziek, maar had ook verhoging, dus met beide meisjes in de lappenmand hebben we een dagje niets gedaan.

's Avonds kwam Marielle eten. Dat is een dochter van vrienden van mijn schoonouders, en ze woont in Beijing. Arjen had al vaker met haar afgesproken, maar ik had haar nog nooit ontmoet. Het bleek een hele leuke vrouw, en het was dan ook een gezellige avond.

Vrijdag ging het wel iets beter met de kids, maar helemaal lekker waren ze nog niet. Dus ook vandaag heb ik de playdates gecanceld. Maar aan het einde van de dag, toen de koorts echt weg was hadden we wel een verzetje verdiend. Samen met Suzanne en Julius zijn we in Stanley bij de pizzeria gaan eten. Kinderen blij, wij blij!

En 's avonds is Suzanne bij mij een filmpje komen kijken, want de mannen hadden een squoshe date bij hun thuis!

Zaterdagmorgen hebben we eerst met de dames gezwommen, en daarna ben ik boodschappen gaan doen met Ruby. Die vind het echt geweldig om te helpen! Ruby heb ik met de boodschappen thuis afgezet, en toen ben ik doorgegaan naar Causeway Bay om vis te halen voor de BBQ. Rond 16.00 uur kwamen Julius, Willem en Suzanne zwemmen en toen kon het echte relaxen beginnen. Heerlijk om te zien hoe de kinderen (en wij) genieten in het water! En.....Amber kan met bandjes zwemmen. Voorheen was ze nog erg bang en had ze niet genoeg kracht om te spartelen, maar ineens heeft ze het onder de knie en vind ze het geweldig!

Na het zwemmen mochten Ruby, Amber en Julius zelf pizza's maken. De dag ervoor had ik pizzadeeg gemaakt en nu mochten ze het beleggen. Topidee, en goed gelukt. Ze hebben vol smaak alles opgegeten! En daarna met z'n drieen in bad, en toen mochten zij nog even een filmpje kijken terwijl wij de BBQ voorbereiden. En om 19.30 uur was het echt voorbij met de pret, toen werd Julius naar huis gebracht en mijn meisjes naar bed, en toen kon het feestje voor de papa's en mama's beginnen.

Rond 1900 uur kwamen Jan Willen en Pierre en Wijnand de ploeg versterken voor de BBQ. En het werd een hele gezellige avond, die werd afgesloten met een spelletje triviant. Niet echt de favoriet van een aantal mensen, maar het bleek toch leuk te zijn. We speelden in teams, en wonder boven wonder wonnen Pierre en ik! En omdat Arjen verloor moet hij op 20 augustus de BBQ weer regelen. Wat een straf he!

Zondagmorgen mocht Arjen uitslapen, en ben ik met de meisjes naar beneden gegaan. Daar kwam ik er achter dat er weer een vis dood was, en dat de andere twee ook vol met schimmel zaten. Denk dus dat ook deze vissen het einde van de week niet gaan halen. Geen idee hoe dit nu weer komt, heb toch echt 4 plantjes en zuurstof in het water, en we geven ze niet te veel of te weinig eten. Het is me dus een raadsel.

Toen Arjen wakker was zijn we met z'n allen gaan zwemmen voordat het tijd was voor het middagdutje. Voor de middag stond een verjaardagspartijtje op het programma, maar, heel zielig, het jarige jobje was ziek. Dus moesten we een plan B bedenken.

Het werd Sai Kung. Voor het spel moest ik nog een foto hebben, en ik had helemaal uitgezocht hoe we er moesten komen. Piece of cake dacht ik. Maar dat viel tegen. Ten eerste was het toch verder rijden dan gedacht, en omdat Ruby pas laat wakker was arriveerden we pas om 16.30 in het Country park, waar we tegen werden gehouden omdat we geen vergunning hadden om het park in te rijden. Niet voor een gat te vangen namen we een taxi die wel een vergunning had en arriveerden we via een kringelweggetje vol met koeien en prachtig uitzicht op onze bestemming. Helaas bleek het niet het leuke paviljoen te zijn waar je wat kon drinken, maar slechts een overkapping dat het startpunt was naar vele wandelingen. Niet echt handig met twee kinderen en met 33 graden. En toen we uitstapten reed onze taxi weg, en waren we overgeleverd aan de busjes waarvan we geen idee hadden hoe vaak die reden. Ik besloot om snel mijn foto te maken en het minibusje te nemen. Buttom line, we zijn 10 minuten boven geweest voordat we weer terug gingen. Omdat het zonde was om zo ver te rijden zonder echt iets te doen besloten we nog even naar Sai Kung te gaan. Maar oh, oh, hadden we even niet gerekend op de file waar we in kwamen. Er was een ongeluk gebeurd in Sai Kung, en we hebben letterlijk 1.5 uur gedaan over 300 meter, en daar was eindelijk een afslag waardoor we via het noorden uiteindelijk in het zuiden uitkwamen. Puntje bij paaltje waren we pas om 19.30 uur thuis. Tijd om de dames eten te geven en in bed te stoppen en zelf ook wat te eten.

Gelukkig hebben de meisjes zich geweldig gedragen, en dus kregen ze vandaag een superdag. We begonnen met Rufus en Ana op het strand vanmorgen. En daarna mocht Rufus nog even bij ons spelen. Na het middagslaapje zijn we met Jasmine en Rufus en Ana naar de Football Club gegaan. En daar was het net vakantie, de kinderen in het zwembad, wij met een drankje aan de kant en iedereen blij en gelukkig! Als klap op de vuurpijl mochten de kindjes friet en kipnuggets eten en daarna werden we thuis afgezet. Ik ben net met de meisjes in bad geweest en nu kijken we naar Toy Story 2. Een perfecte dag!

Tourguide voor honeymooners!

Maandagmiddag had ik eindelijk weer eens met Elberti afgesproken. Aangezien ze nu fulltime werkt ben ik naar Quary Bay gegaan om met haar te lunchen. We waren vroeg, en hoewel Elberti niet veel tijd had, was het wel heel gezellig!

Ik was bijtijds thuis, zodat ik nog met Jeanine af kon spreken. Nog 2 dagen was ze in HK, dus tijd om de laatste stand van zaken voor het spel door te nemen.

Dinsdagmorgen kwam Katja bij ons. Ik had eigenlijk verwacht dat ze de kinderen mee zou nemen, maar die bleken naar zomerschool te gaan. Zij gaan in augustus dezelfde reis maken door Australie als die wij hebben gemaakt, dus kwam ze info inwinnen en foto's bekijken om alvast in de stemming te komen. En 's middags hadden de meisjes een playdate met Ava.

Omdat er nog wel gesport moet worden zo nu en dan hebben Arjen en ik 's avonds meegedaan aan de zomeravond competitie. Het was de finale, en na twee wedstrijden hebben we de plate gewonnen! Yihaa, maar om het in perspectief te blijven zien, 6 van de 12 teams wonnen, dus we hadden 50% kans :) Maar toch, we hebben 2 wedstrijden gewonnen, en ik heb zelfs een paar keer gescoord.

Bezweet, maar voldaan reden we vervolgens naar de airport expres waar Wouter en Lonneke aankwamen. Na 3.5 week Indonesie sloten zij hun huwelijksreis af bij ons in Hong Kong.
Ze hebben echt een geweldige reis gehad, en nu aan ons de schone taak om hem mooi af te sluiten.

Woensdagmorgen zijn we dus eerst maar naar de Peak gegaan, aangezien het niet regende en het uitzicht redelijk goed was. We stopten een taxi, en dat bleek de slechtste chauffeur van Hong Kong te zijn. Ten eerste sprak hij geen Engels, en ten tweede kon hij absoluut niet autorijden. Ik vermoede dat hij geen idee had waar hij het moest zoeken, en ook na een telefoontje met iemand die wel Engels sprak kwamen we geen steek verder. Met handen en voeten heb ik hem de weg gewezen, en kotsmisselijk stapten we na 20 minuten met z'n drieen uit. De frisse lucht op de Peak was heerlijk!

We hebben de Peak Tram naar beneden genomen, en van daar uit zijn we door Central naar Sheung Wan gelopen. Onderweg nog de escalator genomen en via de Man Mo tempel kwamen we uit bij de Western Market. Daar namen we een tram naar Wan Chai, want Lonneke wilde graag kijken naar een Iphone. Het bleef bij kijken, maar ik denk niet dat ze nog heel lang gaat wachten met deze aanschaf!

We vervolgde onze weg weer met de tram naar Causeway Bay en daar hebben we ons tegoed gedaan aan heel veel Sushi. Gelukkig zijn Wouter en Lonneke er net zo dol op als ik, dus dat zat wel goed. En toen we tonnetje rond naar buiten liepen zat er niets anders op dan uitbuiken op de stoel van de voetmasseur. Wat is het leven toch slecht....

's Avonds kwam Arjen thuis die natuurlijk gewoon hard had gewerkt, en na het eten hebben we een spelletje gedaan. En zo konden we moe, maar voldaan ons bedje in rollen.

Donderdag moest ik werken bij Marlies Dekkers, en Lonneke en Wouter gingen mee. En terwijl ik de nieuwste collectie BH's paste liepen de newly weds de route uit het boekje 100% HK.

Vanuit TST hebben we de mtr gepakt naar de flowermarktet, de bird market en de vismarkt, waar ik plantjes en een zuurstof apparaat voor de goudvissen heb gekocht. En toen was het toch echt tijd voor wederom een Sushi lunch. En die was goed getimed, want het begon te stortregenen terwijl wij binnen genoten van de lunch.

Na de lunch stond de lady's market op het programma, en daar zijn Wouter en Lonneke goed geslaagd voor toch nog wat leuke souvenirs uit HK. Toen we halverwege de markt waren begon het weer te regenen en toen was ik er wel klaar mee! Tijd om weer naar het eiland terug te keren.

Wouter en Lonneke gingen naar Stanley, en ik stapte thuis uit de bus zodat ik nog ff met de meiden kon spelen. Maar thuis gekomen stonden ze net op het punt om naar de playroom in Stanley te gaan, dus met z'n vieren zijn we Wouter en Lonneke achterna gegaan. De meisjes zijn de playroom ingegaan, en ik heb het bezoek geholpen met inkopen doen op de markt!

's Avonds zijn Wouter en Lonneke terug naar TST gegaan om naar de lichtshow te kijken en om te eten. Voor mij stond Ellen's laatste avond op het programma. Samen met Suus en Elize konden we nog een keer genieten van Ellen in Hong Kong. Als eerste stond Sheung WAn op het programma, want we waren op zoek naar de ultieme theepot voor Ellen, maar zul je net zien, kwamen we aan bij het winkeltje waar je die kon krijgen, bleek het winkeltje gesloten. Gelukkig wilde ze ook graag nog de vogelnestjes zien, en daar wordt je mee doodgegooid, dus de missie was niet helemaal mislukt.

Met de tram vervolgde Elize, Ellen en ik ons naar Causeway Bay waar we bij de voetmassagesalon Suus ontmoeten. Ellen had een heerlijk flesje rode wijn meegenomen, en met z'n vieren op een rijtje genoten we van de massage.

Toen de wijn op was en de spieren los waren verplaatsten we ons naar het restaurant en kon het "laatse avondmaal" in HK beginnen. Maar hoe gezellig ook aan alles komt een einde, en dus ook aan deze avond. Ellen, we hebben superveel lol gehad met je, en ik weet zeker dat ik je nog blijf spreken via alle social media en als we weer eens in Amsterdam zijn!!

Wouter heeft Lonneke in Venetie ten huwelijk gevraagd, en dus stelde ik ze voor om hun huwelijksreis af te sluiten in het Venetian in Macau. Dat waren ze roerend met me eens, dus vertrokken ze 's morgens met Arjen naar de ferry terwijl ik thuis aan het werk ging.
Voor de kinderen had ik playdates geregeld bij ons in huis, zodat ik af en toe even naar beneden kon gaan om met ze te spelen, maar ik toch door kon werken. Ideaal!

En aan het einde van de dag ontmoeten we elkaar weer in Central. Arjen kwam ook na zijn werk en met z'n vieren hebben we in Soho bij een heerlijke Italiaan gegeten. In drie dagen denk ik dat ik ze een mooi beeld van Hong Kong heb kunnen laten zien, en het was erg gezellig om ze weer te zien.

Na het eten hebben we ze afgezet op het treinstation, ze moesten hun vliegtuig halen!

Wij hebben het niet laat gemaakt, want op zaterdag stond een golfdag gepland. Geinspireerd op het golfweekend van Arjen met de mannen had ik ook wel weer eens zin om te spelen. Na ruim 2 jaar werd dat wel weer tijd. We vertrokken om 10.00 uur naar Sai Kung, en met wat tegenslagen (file en verkeerd rijden) arriveerden we om 11.30 bij de boot die ons naar het golfeiland bracht.

Daar hadden we nog net 15 minuten om in te spelen, althans dat dachten we, het bleek dat we ons al lang hadden moeten melden bij de eerste hole, en dus waren we rijkelijk laat. Oeps, dat betekende dat we de eerste 3 holes een marshall hadden die met ons mee ging om ons op te jagen. En dat is niet heel bevordelijk voor je spel kan ik melden. Al viel het uiteindelijk alles mee. Ik had zeker hele slechte ballen, maar ik heb ook best een paar parretjes geslagen, dus over all was ik niet ontevreden. En we hebben heel veel geluk gehad met het weer. Tijdens het inslaan regende het nog pijpenstelen, maar toen we bij de eerste hole aankwamen stopte het met regenen, en vervolgens hebben we alleen tijden hole 15 wat miezer gehad en verder bleef het droog. Toch wel lekker als je 4 uur buiten loopt!

Thuis gekomen waren de meisjes ook net thuis van hun playdate van die middag bij Rufus. En toen we ze in bed hadden gelegd zijn wij naar Tai Tam gegaan voor een etentje bij Willem en Suzanne. Dat was weer ouderwets gezellig, en hoewel we nog wel uren langer hadden kunnen blijven zijn we om 2400 uur naar huis gegaan.

Geen onverstandige keus, want zondagmorgen slapen kinderen ook niet uit! Arjen was zo lief om met de meisjes naar beneden te gaan zodat ik nog een uurtje kon blijven liggen, en daar heb ik heerlijk van genoten.

Van Suzanne hoorde ik dat op zondag Marja Ruigrok een dagje in Hong Kong zou zijn omdat ze een paar uur tussenstop hadden voor hun vlucht naar Vietnam. Suus ging met ze lunchen, en ik heb mezelf ook maar uitgenodigd. En dat bleek heel gezellig te zijn. Suus had een lekkere dim sum tent uitgekozen in Wan Chai, en daar hebben we heerlijk gegeten.

Om 14.30 uur zijn de dames doorgegaan naar Central en vertrok ik weer richting huis, want om 15.00 uur hadden we in Deep Water Bay afgesproken met Rudolf en Donna. Zij zijn lid bij een roeiclub daar, waar ik nog nooit van had gehoord, maar wat erg leuk is. Voor Maya (en onze kinderen) hadden ze een opblaasbadje meegenomen, en terwijl de mannen per kano een rondje om middle Island peddelden zat ik met Donna en de meisjes aan de kant te genieten.

Donna en Rudolf hadden een hele schaal garnalen meegenomen die ze bij de club klaarmaakten en daar bestelden we ook nog kip, rijst, groente en andere lekkere dingen. Een hele relaxte club, waar je je prima kunt vermaken zo op de zondagmiddag.

Maar hoe leuk ook, op een gegeven moment zijn de kids op, en is het echt tijd om naar huis te gaan. Dus om 20.00 uur was ook deze mooie week afgesloten.

Maar helaas, om 23.00 uur werden we opgeschrikt door Ruby die begon te huilen. Arjen snelde naar haar toe, en nam haar in zijn armen, en daarmee was hij een goed vangnet voor het spuug van Ruby. Arme man zat helemaal onder. En Ruby natuurlijk huilen, want die voelde zich beroerd! Heel zielig allemaal. Terwijl Arjen onder de douche ging en ik de kamer schoonmaakte lag Ruby in ons bed als een zielig muisje. Het leek goed te gaan totdat ze een paar minuten later weer moest spugen. Dit keer waren we voorbereid en kwam het gelukkig in de handdoek terecht. Met deze tweede laag was het gelukkig klaar. ze voelde zich meteen beter, en nadat ze een film had gekeken is ze in haar eigen bedje weer gaan slapen. Waarschijnlijk iets verkeerds gegeten, of misschien wel wat in haar mond gedaan op de roeiclub. Anyways, ze was het weer kwijt, en heeft heerlijk kunnen slapen tot de volgende morgen 10.00 uur!!

Warm, heeeeeeel warm!

Dat we van een redelijk koud Nederland naar Hong Kong gingen was al een overgang, maar deze week was het warm, extreem warm! De temeratuur in de zon haalde soms de 38 graden (gaf ge auto termometer aan) en het was daarbij heerlijk broeierig van tijd tot tijd. Maar in en om het water was het prima uit te houden.

Helaas kon ik niet allen maar buiten spelen, er stonden ook nog andere dingen op de agenda. Zo ben ik maandag gaan kijken bij Rianne, die net 3 weken geleden bevallen is van Tim, haar tweede kindje. Echt heel schattig mannetje!

En meteen vanuit daar ben ik naar Causeway Bay gegaan voor mijn eerste slimming treatment. Wederom een groupon deal, dit keer beloven ze om plaatselijk vet weg te werken door verschillende behandelingen, met machines die het vet verhitten waardoor het verbrand tot massages en pakkingen. We gaan het meemaken of mijn buik en billen er door slinken :)

En onder het mom, even door de zure appel heen bijten ben ik eindelijk begonnen aan mijn overdracht van de evenementen voor de Nederlandse vereniging. Ik wist natuurlijk wel dat het veel werk was, maar ik had me er toch op verkeken. Van alle evenementen van de afgelopen 2.5 jaar heb ik alle documenten bij elkaar gezocht en evaluaties geschreven, alle contactgegevens van leveranciers opgezocht en leerpunten opgeschreven. Dit heeft me deze week 3 volle dagen beziggehouden, maar eind goed al goed, het is gedaan, alles is verstuurd en ik ben nu ECHT klaar!

En 's avonds kon ik mijn hoofd even leegmaken op het hockeyveld, deze keer waren er meer mensen, en was het weer net zo gezellig als twee jaar geleden, zo zie je maar dat met de juiste mensen de sfeer ook meteen goed is.

Woensdag ben ik eerst gaan passen bij MD en meteen daarna had ik een lunchdate met Jo Anne. Zij is een paar weken geleden in Griekenland getrouwd en wij hadden besloten om er niet naar toe te gaan. Dus dit was de eerste keer dat ik haar weer zag. Het was fantastich geweest en ze heeft een toptijd gehad, dus dat is mooi!

Na onze date liep ik terug naar de auto, en toen zag ik een afstapje niet (nee, ik zat eens een keer niet met mijn telefoon te spelen, maar zag hem echt niet) en boem, daar lag ik languit op de straat. Mijn nieuwe linnen broek op beide knieen kapot, en ook mijn knieen zelf vol schaafwonden. Ik voelde me echt heel zielig!!

Heel lang kon ik niet treuren, want ik moest nog naar het vliegveld om de film terug te brengen. Vorig jaar kon ik hem gewoon droppen en toen was alles ok, dit jaar echter ging het een stuk trager. Mijn contactpersoon was vrij, en degene die hij had geregeld om het over te nemen zat in bespreking. Of ik een uurtje wilde wachten, euh, NEE! Je zag het mannetje dat me dat vroeg schrikken, want hij had geen idee hoe dit nu op te lossen. Ik heb hem uitgelegd dat hij misschien even kon bellen met mijn vaste contactpersoon, en uiteindelijk, na een paar belletjes, heel veel papierwerk, nog meer wachten, nog meer papierwerk, discussies over betalingen en 1.5 uur later was het klusje geklaard en kon ik eindelijk naar huis om nog snel het zwembad in te duiken met de kinderen en hun vriendinnetjes die er waren!

Donderdagmorgen ben ik met de kinderen en Sandra naar Ocean park gegaan. We hadden gehoord over een water attractie, en dus de zwemkledig meegenomen, maar deze attractie was niet ingericht op kinderen! We moesten ze begeleiden (in mijn jurk, want ik had er niet aan gedacht om mijn bikini mee te nemen!) en ze waren verplicht om een grote duikbril op te zetten (alsof mijn kinderen zo'n ding ophouden!). Uiteindelijk waren we klaar voor het grote avontuur en toen durfden Ruby & Vera niet meer. Kinderen!!! Maar goed, we hebben waterijsjes voor ze gekocht, ze laten klauteren in de speeltuin, en om 12.00 uur zijn we lekker naar huis gegaan waar de airco op vol aan ging en we even lekker konden uitrusten/slapen.

's Avonds ben ik weer gaan hockeyen, en Arjen kwam na zijn werk ook nog even kijken. Hij heeft niet meegespeeld omdat hij dacht dat er genoeg waren, maar achteraf had hij makkelijk mee kunnen spelen! Was wel gezellig dat hij nog even bleef biertjes drinken, dus zo hadden we een leuke avond.

Vrijdag mocht ik weer passen bij MD, is echt een lucratief bijbaantje zo! En daarna heb ik mezelf getrakteerd op een sushi lunch. Ik had mijn ipad meegenomen en heb lekker een filmpje gekeken. Na het eten heb ik een ijsje gehaald en op een bankje in de zon heb ik daar heerlijk van genoten! Wat kan je soms toch blij zijn met kleine dingen. Het volgende op het programma was twee uur schoonheidsspecialist, wederom via Groupon. Helemaal relaxed kwam ik om 17.00 uur weer thuis!!

Arjen had dit weekend een mannenweekend. Elk jaar in de zomer organiseren ze een golfweekend omdat de vrouwen dan weg zijn. Nu ben ik natuurlijk gewoon hier, maar dat betekent niet dat Arjen niet mee mocht. Dus vertrok hij om 7.30 uur naar de boot die de mannen naar Zuhai zou brengen voor hun weekend.

En ik gun hem alle plezier in de wereld, maar ons ook. Dus had ik voor de meisjes een meidenweekend georganiseert. Zaterdagochtend zijn we naar het strand gegaan, en daar kwamen we Duncan, Sophia en vrienden van hun tegen. Erg leuk, want zo hadden ze meteen vriendjes om mee te spelen. Echt schattig, op een gegeven moment gingen 4 kleine meisjes in een kringetje om Amber heen staan en liedjes zingen, met Amber als het grote middelpunt! Na 2 uur rondrennen in de zon waren de kids kapot, Amber viel al in de auto terug in slaap, en Ruby kon nog net haar ogen openhouden tot ze thuis was! Terwijl zij sliepen ben ik snel naar Stanley gegaan om een nieuw kinderbadje te kopen, en dat was net opgezet toen de dames wakker werden.

's Middags had ik een schilderfeestje in elkaar gedraaid. Voor elk van ons had ik een canvas doek gekocht, ik had nog verf, en zo konden de dames heerlijk kliederen. Voor Amber was het de eerste keer dat ze ging schilderen, en het concept was nog een beetje ingewikkeld. Ze begon wel met de kwast, maar daarna kwamen de vingers en toen zelfs haar hele lichaam. Het filmpje zegt genoeg! Ruby heeft heel geconsentreert zitten werken en kon er geen genoeg van krijgen! Kortom, een hele geslaagde dag!

En op zondagmorgen stond ik broodjes te smeren voor ons tochtje naar Lychee Valley. Dezelfde boerderij waar we ook met Suzanne en Willem waren geweest en waar de kinderen paard konden rijden.

Om 9.15 haalde ik Duncan, Sophia en hun meiden op, en een uurtje later stonden we bij de boerderij. Het was een stuk minder druk dan de eerste keer, en dus was er nagenoeg geen rij bij het paardrijden. Ruby, Sara & Nora vonden het geweldig op het paard! Toen de dame vroeg hoe oud Ruby was zei de kleine wijsneus dat ze 5 was. We hadden haar namelijk gezegd dat ze op paardrijles mag als ze 5 is, en nu was ze bang dat ze niet op het paard mocht als ze geen 5 was!

Toen we bij de ossenkar aankwamen wilde Ruby weer op de bestuurdersstoel zitten en de teugels vasthouden. Tja, dat kon ik natuurlijk niet zomaar doen, dus zei ik nee, waarop Ruby naar Duncan ging en hetzelfde vroeg, en ook Duncan antwoorde dat het niet kon. Maar dacht je dat ze zich daardoor uit het veld liet slaan? Nee dus, ze liep naar de man die verantwoordelijk was voor de wagen en vroeg het nog een keer, en deze man zei ja, en tilde haar zo op de kar! Daar zat ons prinsesje hoor, maar het was nog niet goed genoeg, ze wilde ook de teugels vasthouden, en na wat aandringen gaf de man haar haar zin en had ze precies voor elkaar wat ze wilde. Van wie zou ze dat hebben?!

Dit keer mochten ze van mij ook vissen naar goudvissen. Aangezien die van ons dood waren gegaan en we toch nog voer hadden mochten de meisjes gaan vissen. De oogst was 3 vissen (ok, ik heb een beetje geholpen) en die zwemmen nu heerlijk rond in de kom bij ons thuis!

Rond het middaguur waren we weer thuis, en 's middags hebben we genoten van de airco, je kunt je niet voorstellen hoe warm het is hier, dus elk beetje afkoeling is welkom! En rond 17.30 uur, toen de meisjes net aan het eten waren kwam Jo Anne langs, ze had dragon boat training gehad in Stanley en kwam nog even een drankje doen. Heel gezellig, en net toen zij weg ging kwam Arjen thuis van zijn weekend. Hij heeft uitgebreid verteld en had het erg naar zijn zin gehad.

En zo was er al weer een week voorbij, een leuke, warme week, maar je hoort mij niet klagen, want de komende week staan er allemaal donderwolkjes boven Hong Kong, dus we worden weer nat de komende tijd!

Terug in HK

Zo, de vakantie zit er op, tijd voor het normale leven! Er zijn nog drie schooldagen, dus de wekker wordt gezet, en om 7.30 uur heb ik Ruby wakker gemaakt. Ze had even nodig om wakker te worden, maar vond het heerlijk om weer op school te zijn.

En 's middags hadden de klassenmoeders een zwemfeestje georganiseerd voor alle kinderen in het zwembad van de Repulse Bay. Ik moet zeggen dat ik geen idee had wie al die kindjes zijn, Ruby gaat nog te kort daar naar school om er echt onderdeel van de zijn, en daarbij waren de meesten 4 of 5, toch wel een groot verschil met Ruby. Volgend schooljaar ga ik me er echt in verdiepen wie haar klasgenootjes zijn!

Omdat geld niet aan de bomen groeit ben ik dinsdag nadat ik Ruby naar school had gebracht gewoon weer gaan passen bij MD, en daarna ben ik naar Jeanine gegaan om de voortgang van de foto's te bespreken. Er moet toch nog best veel gebeuren, en Jeanine gaat over 1.5 week terug naar Nederland. Laten we hopen dat het haar gaat lukken om het af te maken!

En om mijn jetlag er echt uit te lopen ben ik 's avonds (in de stromende regen) gaan hockeyen. Het is zomeravond competitie, en dat betekent gemengde teams die een klein tournooitje spelen. Was twee jaar geleden heel leuk, maar dit keer viel het eigenlijk nogal tegen. Er waren veel te weinig spelers, en ik had het die avond niet zo naar mijn zin.

En toen kwam de laatste schooldag voor Ruby van de vakantie. Ze kreeg een diploma en een soort baret, hadden ze leuk gedaan! En nu is het tijd voor de leegloop. Ik dacht dat er best veel mensen zouden blijven, maar letterlijk 90-95% van de mensen gaat terug naar het land van herkomst een dezer dagen. Nog snel dus wat playdates plannen!!

Hoewel ik dacht dat ik zo goed als klaar was met de Nederlandse vereniging bleken er toch nog best veel losse eindjes te zijn. Zo moest ik alle financien nog afhandelen, en ik had 's avonds met Pierre afgesproken om dit te doen. Daar ging dus mijn woensdag...
Het voordeel is wel dat het altijd gezellig is om met Pierre af te spreken, dus toen we de financien af hadden gehandeld kon ik ontspannen en genieten van een leuke avond.

Onder het mom van genieten zolang het nog kan hadden we donderdag Christiaan, Olivier & Rebeca te spelen. Voorlopig de laatste keer, want ook zij gaan allemaal terug voor de zomer.

Omdat het financiele vereningsjaar op 30 juni sluit ben ik 's middags naar de bank gegaan om het geld van de evenementen te storten en de cheques die ik nog in mijn bezit had. En, heel gezellig, Ellen bleek ook in Causeway Bay te zijn. Dus konden we samen het busje terug nemen. Kan helaas niet meer vaak, want ook Ellen gaat definitief terug naar Nederland!

We hadden er eigenlijk helemaal geen rekening mee gehouden dat het een public holiday was vrijdag, en dus duurde de eerste werkweek voor Arjen maar 4 dagen. Best fijn dat we nog een beetje last hadden van de jetlag, de kinderen sliepen tot 8.30 uur!! We hebben uitgebreid ontbeten met z'n allen een een beetje opgeruimd. Veel foto's gemaakt van alle spullen die we kunnen/willen verkopen, en die op de locale marktplaats gezet. Nu maar kijken of het snel verkocht gaat worden!

Na het middagslaapje zijn we naar Pok Fu Lam gereden voor een zwemsessie bij de familie Howard. Heel gezellig, en de kids hebben daar een hapje meegegeten. Moe maar voldaan kwamen we s'avonds weer thuis en hebben de mini's meteen in bed gelegd. Ook ik was moe, en had geen zin meer om te koken, dus hebben we een pizza besteld, een flesje wijn opengetrokken en een filmpje gekeken. HEERLIJK!

Zaterdag ochtend hebben we een medische check gedaan. Dat was een groupon aanbieding, en we wilden het al heel lang een keer doen. Het bleek helaas niet zo'n uitgebreide te zijn, maar iets is beter dan niets zullen we maar zegge. Rond 20 juli krijgen we de uitslag. En ik denk dat we nog wel een keer een uitgebreide gaan doen, maar eerst maar even kijken waar ze hier mee terugkomen.

En nu we toch in Central waren zijn we toch naar Wan Chai computer center gegaan. De IPAD is hier namelijk nog steeds niet verkrijgbaar via de online apple shop, maar ik hoorde dat hij wel te koop is op de "grijze" markt. En jawel, voor "slechts" 200 HKD meer dan in de winkel konden we hem kopen. Omgerekend was hij 500 EUR. Niet goedkoop, maar ohhhhhh, wat ben ik er blij mee! Ik wist dat ik hem leuk zou vinden, maar hij is echt geweldig. Ben zo blij als een kind, en ook de meisjes vinden hem geweldig ;)

Toen ik uitgespeeld was met mijn Ipad en het ontbijt achter de kiezen was hebben we het busje genomen naar Aberdeen. Daar wilden we de ferry naar Lama nemen. Echter hadden we die net gemist, en dus moesten we 45 minuten in de brandende zon wachten. En daar hadden we niet zo'n zin in. Gelukkig zijn er alternatieven, dus huurden we voor 100 HKD een prive sampan die ons ook naar het eiland bracht.
Daar kochten we kaartjes voor het vissersdorp dat voor de kust ligt te drijven. Ik had er goede verhalen over gehoord, het was op zich ook best leuk, maar je kunt je er niet een hele dag vermaken. We kregen een rondleiding langs de verschillende afdelingen waar ze allemaal extreem grote vissen hielden. We zagen hoe ze gevoerd werden, en mochten zelf vissen zonder haak, een extreem moeilijke opgave die wij niet voor elkaar kregen! Ook hadden dragon boats waar de kinderen op mochten om te trommelen, en konden we kijken naar miniatuur sampan's. Net iets te laat zag ik dat we moesten haasten om de ferry terug te halen. Snel namen we het bootje terug naar het eiland, en daar zagen we net de ferry vertrekken. Shoot, de volgende ging pas 1.5 uur later. Niets aan te doen, we moesten dus wachten, en dus hebben we een lekker visrestaurant uitgezocht en uitgebreid gelunchd. De meiden hielden het geweldig uit, en storten pas in toen we in de taxi naar huis zaten. Ruby heeft daarna niet meer geslapen, maar Amber heeft de rest van de middag heerlijk in de koelte een tukje gedaan terwijl wij met z'n drieen het zwembad in doken.

Een mooie afsluiting dus van de eerste week weer in Hong Kong! Terwijl ik uit het raam keek en de zon onder zag gaan besefte ik maar weer eens hoe heerlijk het hier is!

Week 2 van de NL trip, Enschede, Bussum & Baarn

Zondagmorgen werden de koffers weer ingepakt, het was tijd voor de verhuizing naar het volgende adres. Mijn vader kwam ons ophalen, en nadat we Arjen op het station in Den Bosch hadden gezet (die ging naar Amsterdam om een weekje te werken) reden wij door naar Markelo.

Omdat we best vroeg waren zijn we eerst nog even naar de McDonalds geweest, en opa Willem kon meteen niet meer stuk, patat en ijs, Ruby was in haar nopjes!

Om 15.00 uur kwamen we aan in Markelo waar het feest van Han & Gerda was. Ze zijn dit jaar allebei 65 geworden en ze zijn 40 jaar getrouwd, reden genoed dus voor een feestje. Vroeger gingen we met Han & Gerda en hun kinderen elk jaar 3 weken op vakantie, en alle verjaardagen werden natuurlijk met elkaar gevierd. En nu, zo'n 30 jaar laten stonden we met de kinderen van toen weer bij elkaar. Met het grote verschil dat wij nu zelf allemaal kinderen rond hebben lopen! Was erg leuk en bijzonder om dat nu te zien! En natuurlijk ook heel leuk om iedereen weer te zien, sommigen had ik al meer dan 10 jaar niet meer gezien of gesproken!

Na het eten waren de kinderen op, een middag in de frisse buitenlucht achter andere kinderen aanrennen maakt een kind moe :) En dus reden mama en ik met de meisjes naar huis waar we ze snel onder de douche zetten en in bed stopten!

Maandag toen ze wakker werden zag Ruby het geweldige paard dat mama had geleend van Han & Gerda, het paard is groot genoeg om op te rijden, en als je in z'n oor knijpt maakt hij geluid. Ook het My Little Pony kasteel van Barbara van vroeger viel helemaal in de smaak. Het was een waar kinderparadijs bij oma Janny!

Na het ontbijt, toen iedereen aangekleed was en er volop was gespeeld met al het nieuwe speelgoed zijn we naar de kinderboerderij gegaan. Leuk om te zien dat Ruby helemaal niet bang meer is voor de geitjes. Al hadden we een kleine inschattingsfout gemaakt om met brood naar binnen te gaan. De geitjes sprongen op het brood af, en arme Ruby werd zo omgeduwd en kwam onder de geiten te liggen. Dat was minder geslaagd, maar gelukkig heeft ze er geen trauma aan overgehouden en vond ze het nog steeds leuk!

En 's middags, na het slaapje zijn we de stad Enschede ingegaan. Ik was nog steeds op zoek naar broeken, en in Enschede ben ik zowaar geslaagd! Eerst voor een spijkerjack, en daarna vond ik een heerlijke broek, die ik maar meteen in het zwart/wit/grijs heb gekocht. Lang leve de sales, want nu had ik drie broeken voor de prijs waar je normaal maar 1 broek voor koopt!

Dinsdag stond in het teken van de kleintjes. Van alle kleinkinderen van mijn ouders om precies te zijn, want ook Rosalie en Barbara gingen vandaag mee naar plopsaland. En als een 1 jarig meisje het kan, moet een 90 jarige oma het ook kunnen, dus mocht oma ook mee! Na een uurtje rijden kwamen we bij een grote sporthal aan, dit was het! Erg overzichtelijk, en genoeg te doen voor de kleintjes. Al is het het allerleukst als je minimaal 96 cm bent (Ruby was NET te klein) want dan mag je in alle attracties. Voor de ouders is het ook prima om even te gaan zitten en wat te drinken als de kinderen rondbanjeren, ze kunnen nergens heen, dus je kunt ze makkelijk in de gaten houden.
Na de show van Bumba waren de meisje echt op, en dus was het tijd om dag te zeggen. Maar het was een topdag! Als de meiden wat groter zijn gaan we zeker weer.

In de auto vielen de mini's meteen in slaap en een uurtje later konden ze er weer tegenaan (dat wil zeggen, tot bedtijd). Ruby mocht van de onderburen wandelen met hun hond. Jan, de onderbuurman ging wel mee, want de Keeshond was een stuk sterker dan Ruby. Maar oh, wat vond ze het mooi om met het hondje te lopen! Aaien is eng, maar zolang ze de riem vast mag houden is ze helemaal gelukkig!

Helaas kon Suus niet afspreken op woensdag ivm werk, maar gelukkig stonden er wel leuke dingen op het programma. We zijn eerst naar een vriend van papa geweest die kleine paarden heeft. De beestje waren zo mak als een lammetje en beide kinderen hebben op de paardjes mogen zitten. Wat waren ze in hun sas!

Na het paardrijden zijn we naar Marieke gegaan waar Ruby met Doortje, het hondje mocht wandelen in de tuin en in huis. Daar hadden we geen kind meer aan! Je zou bijna overwegen om een hondje te nemen (bijna zeg ik, maar je geen zorgen, ik weet nog steeds zeker dat er geen hond in huis komt).

En toen was het al weer de laatste dag in Enschede. Donderdag ochtend ging ik met papa's auto naar Bussum waar ik een familiedagje met Barbara en Rosalie had. We hadden allemaal plannen, maar puntje bij paaltje hebben de kinderen in estafette geslapen, en dus zijn we vooral thuis gebleven. Gelukkig waren ze aan het einde van de dag allemaal tegelijkertijd wakker zodat we naar het nieuwe huis konden rijden. WOW, dat is echt een prachtig huis. Alles is vanbinnen gestript, en wordt supermooi. Kan niet wachten totdat ik het kan zien als het af is, maar helaas gaat dat dus nog 11 maanden duren voordat we weer in Nederland zijn.

Na het bezichtigen van het huis hebben we de eendjes in het park getrakteerd op broodkorsten en toen zat de dag er al weer op. Het was heel gezellig, en zo bijzonder om die drie nichtjes met elkaar te zien spelen. Ze vinden elkaar oprecht leuk, Amber waggelt achter Rosalie aan, Rosalie achter Ruby, en Ruby rend gillend rond met de twee kleintjes achter haar aan!!

Aan het einde van de middag zijn wij naar Amsterdam gereden om ons te voegen bij Arjen die bij Danny en Annemiek logeerde. Met z'n drieen mochten we in de bedstee slapen, en Amber sliep in haar bedje ernaast.

Arjen, Danny & Annemiek hadden een etentje en feestje 's avonds, dus kon ik Ingrid uitnodigen om naar Amsterdam te komen. Was heel gezellig haar weer te spreken, maar zulke avondden zijn altijd te kort. Dus Ingrid, het wordt tijd dat je weer naar Hong Kong komt :)

Na het uitgebreide ontbijt in Amsterdam zijn we naar Baarn gereden waar mijn nichtjes hun feestje gaven dat ze geslaagd waren. We hebben de mini's in bed gelegd en ik ben met Martine boodschappen gaan doen. Arjen hielp mee met het versieren van de tuin, en toen alles klaar was hebben mama en ik Rosalie van de cresche gehaald zodat we daar nog een beetje van konden genieten. Toen Mathijs thuis kwam hadden we de familie compleet. Het was een hele gezellige middag en Ruby heeft de hele middag met de grote "kinderen" op de trampoline gesprongen, het leek wel of de energie niet op kon!

Na een goede nacht werd het vanzelf zaterdag, de laatste dag in Nederland. Twee weken gaan zo ontzettend snel voorbij! We hebben lekker aangerommeld in huis in Baarn, het regende, dus het was geen optie om naar buiten te gaan. Maar dat was niet zo erg. Mama en Rosalie kwamen nog even langs, en aan het einde van de dag zijn Martine, Arjen, Jose en ik nog naar het dorp gegaan om kroketten te eten. En aangezien we naast de Hema waren heb ik toch nog even snel mijn slag geslagen daar. De score: bikini, dvd van David de kabouter & my little pony's en een luisterboek. Niet slecht voor een paar minuten shoppen :)

Maar aan al het goed komt een einde, dus ook aan onze trip. Jose heeft ons naar het vliegveld gebracht en daar hebben we in de lounge gewacht tot de vlucht ging. Gelukkig hebben de meiden ook de terugvlucht bewezen dat ze volleerde reizigers zijn, ze waren superzoet. Zowel bij mij als bij Arjen kwam de stewardess na de vlucht een compliment geven over hoe goed ze het hadden gedaan!

Om plaatselijk tijd 17.00 uur waren we weer thuis, in een warm Hong Kong. Emy had eten klaargemaakt en de kinderen zijn op hun normale tijdstip naar bed gegaan. De jetlag viel heel erg mee. We hebben ze de eerste nacht wel in ons bed gehad van 22.30 - 00.30 uur, maar daarna hebben ze heerlijk geslapen! Wat hebben we toch een topmeiden.

terug van weggeweest....

Is het echt al weer meer dan een maand geleden dat ik iets heb geschreven? Schandalig! En dat terwijl er toch zo veel is gebeurd de laatste weken. Hoe ga ik dat nu weer allemaal vertellen? Laat ik maar gewoon weer bij het begin beginnen.

Stiekem zijn de dagen voor de "vakantie" extra druk. Nog snel even zus en zo afronden, dit en dat regelen en hup, zo weer een dag volgepland.

De dinsdag na de dragonboat ben ik met Jeanine op pad gegaan om foto's te maken voor het memoryspel. Het wordt echt heel mooi, maar oh, oh oh, wat zit er veel werk in. Dat hap snapwerk wat ik me er bij had voorgesteld valt vies tegen. Gemiddeld duurt 1 foto 1-2 uur om te maken (exclusief reistijd). Want vind die mooie tram maar, op de juiste locatie, op het juiste moment op de gevoelige plaat vast te leggen. In de brandende zon (33 graden) stonden we letterlijk een uur te wachten totat het lukte! En dan ben je een uur verder en heb je nog maar 1 foto. Gaat dus best lang duren dit project...
Maar gezellig was het wel, en na een heerlijke lunch bij de China Tea Club konden we met een tevreden gevoel weer naar huis.

Woensdag mocht ik weer naar TST voor een pas sessie bij Marlies Dekkers. Dit bijbaantje blijkt erg lucratief te zijn. Het is best gezellig daar, en tot nu toe werk ik gemiddeld 3 uur per week, is toch een leuk zakcentje erbij!

En 's avonds had ik de laatste vergadering van de evenementen commissie. Ik had de jaarkalender gemaakt en een overzicht gemaakt van alle budgetten en wat er bij komt kijken om de evenementen te organiseren. Heel lief, Gwendolyn en Mariska hadden een cadeautje voor me meegenomen om me te bedanken, en dat terwijl ik hun moest bedanken voor hun harde werken! En na het lekkere eten en de overdracht was het voorbij. Nou ja, ik moet nog wel een volledig draaiboek met evaluaties, tips en leerpunten schrijven van alle evenementen dus ik ben nog niet helemaal klaar, maar wel zo goed als zullen we maar zeggen.

Donderdag was het afscheid van Jeanine. Annemiek had een tripje naar Po Tai geregeld. Een eiland voorbij Stanley (1.5 uur varen van Aberdeen) waar we met z'n allen gingen lunchen. De boot gaat echter maar 2 x per dag, en als je die mist dan zit je een paar dagen vast op het eiland. Het was een prachtig eiland, met een leuke tempel en een lekker restaurant waar we lunchten. Maar omdat het verder varen was dan verwacht raakte ik een beetje in de stress, want ik moest om 1500 uur in Wan Chai zijn voor de fotoshoot met Ruby & Rufus voor de speelgoedfabriek. Gelukkig was daar de redder in nood Ana, die Ruby op heeft gehaald, en we kwamen tegelijkertijd aan in Wan Chai. De kinderen hebben de hele middag geposeerd voor allemaal verschillende soorten speelgoed, een keukentje, drumstel, koffiemachine, blender, en nog veel meer. Ben benieuwd welke foto's ze zullen gebruiken. Ik zag namelijk bij een vriendin dat haar kinderen een paar dagen later voor een aantal van deze dingen ook geposeerd hebben, dus de vraag is wie er straks op de verpakking komt! Wat heel grappig was is dat we toen we weggingen erachter kwamen dat ze een foto van Ruby hebben gebruikt om hun muur op te vrolijken. Ze hebben net gerenoveerd en op de muren staan nu levengrote afbeeldingen van kinderen. En dus ook onze Ruby!

En na een leuke middag moest ik me meteen weer haasten naar Central, want daar had het jaarlijkse etentje van het bestuur van de vereniging plaats om iedereen te bedanken voor zijn/haar inzet. Het was dus ook voor de commissieleden. Een aantal mensen konden niet, maar desondanks was het een hele leuke avond.

Op vrijdag aan mij de schone taak om voor iedereen de koffers in te pakken voor onze trip naar Nederland. En hoewel het makkelijk lijkt is het toch altijd weer een puzzel, wat nemen we mee, en passen alle cadeaus in de koffers?! En toen ik eindelijk de koffers van de meiden en mezelf had ingepakt belde Arjen om te vertellen dat hij de geplande vlucht vanuit Shanghai naar Hong Kong niet zou halen, hij kwam nu pas om 19.00 uur aan in Hong Kong. Het had dus geen zin om eerst naar huis te gaan. En dus heb ik zijn koffer ook ingepakt (gelukkig had hij zelf het meeste al gedaan, maar toch).

Dus was ik blij dat we 's middags een feestje hadden en ik met Ruby naar Repulse Bay kon om te zwemmen. Het was het verjaardagsfeestje van Willa, en ze vierde het samen met iemand uit haar nieuwe klas. Ruby had het geweldig naar haar zin, en ik moet zeggen, het zwembad bij de Repulse Bay is echt super!

Na het avondeten heb ik de kinderen in bad gedaan en aangekleed en toen zijn we de taxi ingestapt op weg naar het vliegveld. De trip naar Nederland kon beginnen!