Brabant, eerste week van de NL trip

Op het vliegveld wachtte Arjen ons op, en na het inchecken zijn we eerst even naar de Dunhill shop gegaan waar Arjen een super gadget heeft gekocht. Een portemoinee met vingerafdruk beveiliging. Zo weet hij zeker dat niemand aan zijn spullen kan komen :)

Omdat Arjen maar 1 keer per jaar naar Nederland gaat kan hij business class vliegen. Ik heb ervoor gekozen om mijn business class ticket om te zetten naar 2 x economy, dus we vlogen niet echt samen. Gelukkig kon ik wel Amber bij Arjen in de business kwijt, en dus vlogen we beiden met 1 kind. En dat ging ontzettend goed. Zodra Ruby het vliegtuig in kwam deed ze haar kleren uit en haar pyjama aan. Ze keek een filmpje, at wat en ging toen slapen. Werkelijk een super kind! Ze heeft niet een traan gelaten, niet gezeurd en 6-7 uur geslapen. Ik ben trots op haar! En Amber heeft het in de business ook goed gedaan. Natuurlijk ben je wel gebroken na zo'n nacht, maar het had niet veel beter kunnen gaan.

Om 4.35 landden we op Schilphol, en hoe lief, Hans stond daar op ons te wachten. Hij heeft zijn welverdiende slaap onderbroken om ons naar Helvoirt te brengen. Waren we echt heel erg blij mee.

In Helvoirt aangekomen hebben we ontbeten, en toen de kinderen weer in bed gelegd om 7 uur 's morgens. En geloof het of niet, Ruby heeft tot 13.00 uur geslapen die middag en was daarmee ook meteen over haar jetlag heen! En ook Amber heeft goed geslapen en had ook daarna geen last meer van de jetlag.

Om 10.00 uur 's morgens kwam Nicoli aan in Helvoirt, die had ik inmiddels ook al een jaar niet meer gezien, en het was heel fijn om weer bij te kunnen kletsen. Omdat er ook boodschappen gedaan moesten worden zijn Nicoli en ik samen het dorp ingegaan om inkopen te doen. En zo was ze er getuige van dat ik als een kind in de snoepwinkel rondliep bij de supermarkt. Pas als je alles weer ziet besef je pas dat je toch wel veel etenswaren mist in Hong Kong. Er is zoveel meer keus in Nederland. En daar heb ik dus heerlijk van genoten!

's Middags hebben we het kinderfietsje uit de schuur gehaald en zijn we door de wijk gaan fietsen en wandelen naar het speeltuintje. Sander was inmiddels ook aangekomen en het werd een hele gezellige middag. En toen de meisjes uit bad kwamen, arriveerden ook Leo & Bep. Die kwamen net van vakantie terug en het was erg leuk dat de meisjes opa en oma weer in de armen konden sluiten.

Zondagmorgen hebben we lekker aangerommeld met z'n allen, kinderen zijn lekker buiten gaan spelen en genoten van de Nederlandse televisie. En 's middags hadden we het huis vol met de vrienden van Arjen. Erg gezelig om de mannen (en partners) weer te zien!

En nu we weer helemaal ingeburgerd waren konden we met de hele familie van Mierlo naar Belgie voor een dagje Bobbejaanland. Ik was een beetje bang dat het alleen voor de oudste kinderen leuk zou zijn, maar niets was minder waar, zowel Mennen (16) als Amber (1) hadden het enorm naar hun zin. Het enige wat minder was was de clown, die man was echt raar en eng. Ik kreeg een beetje het gevoel van IT terug, je zou bijna bang worden van clowns. Maar dat mocht de pret niet drukken. We zijn in allemaal attracties geweest, over de kop, in de ronde, we zijn nat geworden, en hebben gelachen. De dag sloten we af met vlaamse frieten bij een snackbar, kortom, een dagje uit zoals het hoort!

Dinsdag stond er een bezoekje aan de kinderboerderij op het programma. Ruby vond het geweldig, het witte paard is favoriet, en deze kreeg dan ook veel te eten! Maar ook de geitjes en de ezel werden niet vergeten. Kippen en varkens vond Ruby maar niets, maar de andere dieren konden rekenen op een overvloed aan aandacht! 's Middags zijn Arjen en ik vught in gegaan. We moesten nog wat boodschappen doen en ik wilde even kijken naar kleding. Helaas is de kleding niet gelukt, maar het horloge van Arjen konden we wel ophalen, en er was weer eten in huis :)

Woensdag heb ik poging twee ondernomen om kleding te scoren in Nederland, maar het viel me vies tegen. Ik was op zoek naar broeken, maar ondanks het feit dat ik er zeker 15 heb gepast zat de goede er niet bij. Heel jammer, maar helaas. Wel was het gezellig met Arjen in Den Bosch. En 's middags ben ik met de meisjes en Bep naar Oisterwijk gegaan naar het klauterwoud. Dat hadden we de vorige keer al ontdekt, en het was geweldig voor de kids.

Donderdagmorgen vertrokken Arjen en ik al vroeg naar Hilversum & Amsterdam. Arjen moest naar kantoor, en ik had een afspraak met een astrologe. Helaas stond het verkeer helemaal vast en zou Arjen het nooit halen om op tijd in Amsterdam te zijn voor zijn afspraak als het zo door zou gaan (26 km file!!!). Toen heb ik hem dus bij het eerste het beste treinstation gezet (culemborg) en kwamen we gelukkig beiden op tijd aan bij onze afspraak. De astrologe had een boel te vertellen, en ik ben benieuwd wat er van uit gaat komen. We zullen het mee gaan maken het komende jaar :)

Na zijn afspraak kwam ook Arjen naar Hilversum en samen zijn we met Karel gaan lunchen. Er gezellig om hem weer te zien, en fijn om hem zo te zien stralen als hij het over zijn verloofde heeft en de bruiloft. Ik weet zeker dat dat een topbruiloft gaat worden volgend jaar.

We konden niet al te lang blijven hangen in Hilversum, want 's middags kwamen Jaap & Annemiek langs. Aangezien zij in Zuid Afrika wonen en wij in Hong Kong hadden we elkaar al 3 jaar niet meer gezien. De laatse keer was ik zwanger van Ruby, dus hadden ze de kinderen ook nog nooit gezien!

Toen Jaap & Annemiek vertrokken ben ik naar Oisterwijk gegaan, want ik had een meiden avond met Christine. Heerlijk om haar weer te zien en om bij te kunnen kletsen. Natuurlijk is social media heerlijk om op de hoogte te blijven van alle wel en wee van je vrienden, het is toch echt fijner om elkaar echt te spreken!

En omdat we na 1 avond nog lang niet uigesproken waren zijn we de volgende ochtend met de kinderen naar het Klauterwoud gegaan. En daar gebeurde precies wat we 3 jaar geleden hadden bedacht toen we samen zwanger waren. De kinderen vonden elkaar meteen leuk en hebben 2 uur non stop met elkaar gespeeld. Het was echt superleuk om zien!! En met hun genoten wij natuurlijk ook. We bestelden nog een lunch voor de mini's en onszelf, en daarna was het spul uitgeput en kon ik ze zo in bed leggen bij opa en oma!

Toen ze wakker werden zijn we met z'n allen nog even naar de kinderboerderij geweest en kon Ruby gedag zeggen tegen het witte paard! Want de week Brabant zat er al weer bijna op.

Maar natuurlijk hadden we nog een evenement op de agenda staan, de reden dat we zo vroeg naar Nederland kwamen dit jaar, de bruiloft van Wouter & Lonneke. Het begon met de huwelijksinzegening in de kerk in Vught. Hierna is Linda nog even met ons mee naar huis geweest, want de receptie begon pas 2 uur later. Arjen besloot om niet naar de receptie te gaan, dus die bleef bij zijn ouders en de kinderen thuis, en Linda en ik hebben ons vermaakt op de receptie. Daarna snel weer naar huis voor een maaltijd, en hup hup weer naar kasteel Maurick, waar we als oud huisgenoten ons cadeau aanboden. We hadden een filmpje gemaakt, en dat viel in goede aarde. Ook het schilderij dat ik heb laten maken van het kasteel waar het feest was en de gevulde enveloppe maakten het bruidspaar blij, dus missie geslaagd. En toen kon het feest beginnen. Ik had eigenlijk verwacht dat er wel meer bekenden zouden zijn, maar dat viel een beetje tegen. Maar gelukkig waren wel (bijna) alle huisgenoten er, en dus hadden we een leuke avond.

Leo was zo lief om ons om 1 uur op te halen van het feest, en zo zat de eerste week Nederland er al weer op!

Alweer 3 jaar getrouwd!

Maandag 30 juni, precies 3 jaar geleden traden wij in het spreekwoordelijke huwelijksbootje. En aangezien ik vorig jaar onze trouwdag in het ziekenhuis doorbracht en Arjen in Israel zat hadden we wel wat in te halen. Ik ben 's morgens met Arjen mee naar kantoor gegaan, zodat ik kon werken en daarna zijn we met Clifton (designer Philips project) en zijn assistente Amy gaan lunchen. Dat hadden we al heel lang afgesproken om een keer te doen, en nu konden we eindelijk allevier. Heerlijk Sushi gegeten, en het was nog gezellig ook :)

Meteen na de lunch ben ik naar Marlies Dekker gegaan om te passen. Ik was ingeboekt voor 4 uur, maar zou na 2 uur al klaar zijn. Ware het niet dat het toch wel opvallend was dat ALLE bh's niet pasten. Na 2 uur bedachten ze toch maar om mij nog een keer op te meten, en toen bleek ik een hele andere maat te hebben gekregen sinds ik ben gestopt met de borstvoeding en af ben gevallen! Ik zit weer op de maat die ik had voordat ik Ruby kreeg. Heel bijzonder, maar goed, ik kon nu mijn "nieuwe" maat weer passen en ik was uiteindelijk toch 4 uur bezig.

Na het passen ben ik naar het IFC gegaan om de kaarten op te halen voor de film, en daar kwam Arjen ook naartoe. We hebben heel "romantisch" bij de McDonalds snel wat gegeten, en om 19.30 uur begon de film. Pirates of the carabian 4 in 3D. We waren beiden nog nooit naar een 3D bioscoopfilm geweest, en ik vond het echt een beleving. De film was ook leuk, en zo hebben we samen een mooie dag gehad.

Dinsdagmorgen had ik een terugkomdag van de Indian head massage. We moesten voordoen hoe we de massage gaven. Mijn 'teamgenoot" had last van haar huid en kon niet meedoen, dus werd Annemiek mijn proefpersoon. Het ging op zich prima, maar ik moet nog wel meer oefenen. Na de massagetraining ben ik een paar deuren verder gegaan naar Jeanine, om de laatste details voor het memory spel door te nemen. We moeten nu toch echt wel flink aan de bak. Jeanine gaat nu de doos ontwerpen zodat ik een drukker kan vinden. Even hard werken nog voordat het af is, maar ik denk wel dat het erg mooi gaat worden.

En 's avonds was het zover, mijn allerlaatste evenement voor de Nederlandse vereniging.
De Nederlandse film Loft werd gedraaid. Er waren zo'n 60 mensen, en de film viel in goede aarde. Het blijft leuk om midden in Hong Kong naar een Nedelandse film te gaan. En na de film zijn we met een grote groep nog de kroeg in gegaan in Wan Chai. Het werd later dan gepland, maar ach, als het leuk is moet je daar niet over zeuren.

De volgende morgen was het wel een beetje jammer, want ik had beloofd om in te vallen voor Gouke voor BNI, die netwerkclub waar ik twee weken geleden ook was geweest. En dat betekende dat ik om 6.30 uur in Central moest zijn (VROEG!!!). Het was een goede bijeenkomst, en wellicht dat ik er toch wel wat handige adresjes aan over hou. Je weet het nooit.

En na de meeting ben ik naar kantoor gegaan om te werken aan de memorygame. Maar zoals dat wel vaker is gebeurd ging uiteindelijk al mijn tijd in de afhandeling van de evenementen zitten. Gelukkig ben ik nu echt bijna klaar er mee, dus met een beetje geluk kan ik het volgende week in een keer overdragen en dan is het echt voorbij!

Hoewel ik dus niet productief ben geweest voor de memory was het wel een productieve dag. En vanuit kantoor zijn Arjen en ik doorgereden naar de residentie. Daar waren we uitgenodigd door Robert voor een diner met Carel Kraayenhof. Hij was hier voor een concert en wilde graag wat mensen leren kennen.

We waren met zo'n 25 mensen, en na een welkomst drankje heeft Carel ook nog een aantal nummers gespeeld. Het was echt heel bijzonder om hem te horen spelen, zeker toen hij het nummer speelde dat hij ook op de bruiloft van Willem Alexander en Maxima heeft gespeeld. Ik kreeg echt weer kippenvel. En hij vertelde heel veel over het instrument, over de manier van spelen, hoe hij hier zo in terecht is gekomen en met wie hij allemaal heeft gespeeld. Een bijzonder mens, die ontzettend goed kan vertellen.

Tijdens het diner dat we daarna hadden zat ik aan tafel met Tirza, de vrouw van Carel, en dat is een ongelovelijk lieve vrouw. We hebben het over van alles en nog wat gehad, en uiteindelijk hebben we een hele leuke avond gehad.

Donderdag ochtend ben ik bij Annemiek gaan werken, en ik kreeg in ruil daarvoor mijn massage. Helemaal ontspannen ben ik weer naar huis gegaan, en daar kwam toen Duncan met Sarah en Nora. We hebben heerlijk gezwommen en weer bij kunnen kletsen. Was erg gezellig!

Vrijdag heb ik eindelijk een dag fulltime kunnen werken aan de memory. Het was echt doorpezen, maar ik ben wel een heel stuk verder gekomen. Valt altijd tegen hoeveel werk er in zit, maar ik denk wel dat ik op de goede weg zit.

En zaterdag was het zover, Arjen en ik vertrokken rond 8.30 uur naar China, Shenzen was de bestemming. Omdat ik een bijeenkomst bij had gewoond voor Time sharing konden we een gratis overnachting boeken, en dat hebben we dus gedaan. De eerste stop was het Lo Wu shopping centrum. Verder dan deze shopping mall was ik nog nooit geweest, en Arjen was uberhaubt nog nooit in Shenzen geweest. Ik had eigenlijk besloten om al mijn kleding in Hong Kong te laten maken, zodat ik het makkelijk kon doorpassen en dingen kon laten veranderen, maar soms lopen dingen anders.

Ik had een goed adres gekregen voor een kleermaker in Shenzen, en ik wilde wat stoffen uitzoeken voor de kleding die ik in HK zou laten maken. Maar puntje bij paaltje bleek het toch veel makkelijker te zijn om met een kleermaker stoffen uit te zoeken omdat die beter in kunnen schatten wat voor stof je nodig hebt voor een bepaalde jurk, en aangezien ik toch al mijn plaatjes mee had, en het een stuk goedkoper was daar heb ik nogmaals het risico genomen. En ik werd er helemaal hebberig van. Ik zag in de boeken bij de kleermaker ook nog allemaal mooie dingen en uiteindelijk heb ik 2 bloezen, 1 winterjas, 1 vestje, een tuniek en 6 jurken laten maken. Nu maar hopen dat ze mooi worden. Ik ga in ieder geval dit keer terug om ze op te halen. Als het is gelukt dan ben ik extreem gelukkig, en anders heb ik er echt van geleerd en doe het nooit meer.

Het uitzoeken van de stoffen en het opnemen van mijn maten duurde allemaal heel lang, en dus was het al 1500 uur voordat we eindelijk gingen lunchen! En na de lunch hebben we nog wat cadeaus voor het thuisfront gekocht. En daarna pakten we een taxi naar Da Fen, het kunstenaarsdorp waar je alles na kunt laten schilderen. We hadden een missie, voor iemand in Nederland had ik een schilderij nodig, dus gingen we achter een adresje aan dat ik had gekregen. We konden de shop eerst niet vinden, en dus vroegen we een ander naar een prijsopgave. Hij gaf op zich een prima prijs, maar we wilden toch nog even verder kijken. We vonden de kunstenaar die ons was aangeraden, maar die vroeg het dubbele! We besloten nog 1 zaakje te proberen, en anders naar de eerste te gaan. Arjen nam de leiding en ik zei nog, volg je gevoel maar. Lukraak stapte hij een zaak binnen, en deze man gaf een goede prijs, en we hadden echt een klik met de man. We besloten dat hij het mocht maken. Ik had alleen een printje bij me, dus vroeg hij om een echte foto. Deze kon ik wel mailen, dus kroop ik achter zijn computer. Ik vroeg het emailadres en op het moment dat ik het intypte kwam hij als schilder shenzen uit mijn adresboek, bleek dat juist dit zaakje de schilderijen van Ruby en Amber had gemaakt! Dat had ik echter allemaal via internet gedaan, en ik had de mensen nog nooit gezien! Van alle kunstenaars die er zitten (zeker 100) liepen we uitgerekend hier naar binnen. Toeval bestaat niet!

Voldaan zijn we vervolgens naar ons hotel gegaan. Een prima hotel, maar eromheen was niet zoveel. We hebben in het hotel wat gegeten en gedronken en daarna zijn we toch wel op tijd gaan slapen, beetje saai, maar wel lekker.

Zondag sliepen we eerst uit. Althans, dat was het idee, maar Arjen was al om 5 uur wakker, en ik om 7.30 uur. Gelukkig kon ik daarna nog slapen, maar Arjen kreeg de slaap niet meer te pakken. Best jammer als je eindelijk een keer uit kunt slapen. Ik ben er uiteindelijk om 10 uur uitgegaan. En na het uitchecken zijn we vertrokken naar een sauna complex. Hier hebben we de hele dag doorgebracht en hebben we ons laten verwennen met facials, massages en een pedicure. Het was een bijzondere ervaring. De mensen spraken amper Engels, en dus ging de communicatie niet echt lekker, maar we hebben uiteindelijk gekregen wat we wilden, en het was een hele relaxte dag.

Maar, mietjes als we zijn, misten we de kinderen toch wel heel erg, en dus zijn we aan het einde van de middag naar huis gegaan zodat we ze nog even konden zien. Jammer alleen dat we de verkeerde keus maakten. Je hebt twee metrostations om China in te gaan, en we zaten dichter bij de tweede (niet Lo Wu). We zijn daar de grens over gegaan, maar toen bleek dat er bij deze grensovergang geen MTR zit. Heel raar, want op het kaartje wel, maar we kwamen er niet. We hebben dus een bus gepakt naar Hong Kong, en daar weer een bus naar een busstation waar we een taxi konden nemen naar onze auto. Beetje omslagtig dus, maar we zijn er gekomen. En de meisjes waren heel blij om ons weer te zien (en wij ook om hun weer te zien). Dus eindigde het weekend heerlijk. Het was echt een topweekend, en ook wel fijn om weer een keer met z'n tweeen weg te zijn. Al moet dat niet te lang duren, want zonder kinderen mis je toch wel echt iets.

En vandaag was een extra vrije dag, het was tijd voor de jaarlijkse dragon boat race. Dit jaar deden Arjen en ik beiden niet mee, dus hadden we tijd om af te spreken met vrienden. Eugenie en Tjalling waren hier vanmorgen rond 10.30 uur. Onze kinderen lagen toen net in bed, die waren vanmorgen wat jengelig, en dus hadden we die "even" in bed gelegd. Uiteindelijk hebben ze tot 12.00 uur geslapen! Arme Jikke kwam om met onze kinderen te spelen, maar die waren er helemaal niet. Gelukkig was er wel veel speelgoed om mee te spelen, dus echt heel erg vond ze het gelukkig niet.

Ruby is gisteren waarschijnlijk gestoken door een mug op haar ooglid, en die loopt erbij alsof ze een klap op haar oog heeft gehad. Heel zielig. Gelukkig lijkt ze er niet zoveel last van te hebben, het jeukt alleen. Ik ben nu al de hele middag bezig met olietjes en zalfjes zodat het hopelijk morgen over is. Dan heeft ze namelijk een fotoshoot, maar dat gaat natuurlijk niet door met zo'n oog...

We zijn na de lunch met Eugenie, Tjalling en Jikke naar Stanley gegaan om te kijken naar de dragon boat race. We waren iets te laat, maar gelukkig liep het allemaal wat uit, dus konden we nog net de tweede race van de Nederlanders zien. Ze deden het geloof ik helemaal niet slecht, maar we konden niet heel goed zien hoeveelste ze werden...

Het was namelijk ongelovelijk druk op het strand. Je kon er amper lopen, zo druk was het. Daarbij was het 35 graden en was er een warm weer waarschuwing uitgegeven. Niet echt weer om met 3 kleine kinderen en een zwangere vrouw in de volle zon te gaan staan. En daarbij was het voor Tjalling, Arjen en mij ook niet te harden in de zon. We zijn dus een drankje gaan doen op het terras in Stanley, en daarna zijn we heerlijk met z'n allen in ons zwembad gedoken. Was erg gezellig, en zeker verfrissend.

Na de duik zijn Eugenie, Tjalling en Jikke naar huis gegaan, en hebben wij nog even gerelaxed. En nu is het inmiddels 19.30 uur, Amber ligt te slapen, en Ruby kijkt met ons nog even naar Pippi Langkous, en daarna is het voor haar ook bedtijd. En kunnen wij terugkijken op een heerlijke week!

Detox week...

Deze week stond in het teken van mijn detox. Na 2 zwangerschappen, 2 jaar borstvoeding en alle feestjes leek het me een goed idee om mijn lichaam eens te zuiveren. En dat kan hier uitstekend, er zijn tientallen detox clinieken in Hong Kong die je kunnen helpen. En ook Annemiek heeft een detox programma. Ik heb mijn spullen bij haar gekocht, en zo begon ik zaterdag mijn dag met een proteine shake ipv lekkere broodjes. 2 x per dag een shake en 1 keer per dag soep en salade, dat was mijn dieet deze week.

En ik had meteen een mooie uitdaging, want door de regen van vorige week was deze zaterdag de vrijmarkt. Helaas voor mij moest ik de poffertjes, kroketten en kaas laten staan.

Gelukkig was er genoeg afleiding, want er werd ontzettend veel speelgoed verkocht. Hoewel Arjen het er niet zo mee eens was (ze hebben al zoveel) heb ik briljante aankopen gedaan. Een little people boerderij met alle dieren en toebehoren, een opblaasrendier (voor naast het opblaaspaard dat al favoriet is bij ons thuis), een boodschappenwagentje vol keukenspullen en heeeeeeel veel paardjes (my little pony's en speelgoedpaardjes). De kinderen waren dan ook net zo blij als ik!

Zondag regende het en ik moest nog erg wennen aan het niet eten, dus heel veel energie had ik niet. Ook Arjen kon wel wat rust gebruiken, dus zijn we lekker een dagje thuis gebleven. De kinderen hadden genoeg nieuw speelgoed om mee te spelen, en we genoten van het simpele feit dat we allemaal bij elkaar waren.

De maandag was het afgelopen met de rust, want er stonden weer een aantal afspraken op het programma. Eerst op kraamvisite bij Loret. Tijdens de royal wedding heeft zij haar derde zoon, Floris, gekregen en die kwam ik bewonderen. En vanuit daar ben ik door gegaan naar central voor een sollicitatiegesprek. Het was bij een dame die opleidingen doet tot personal coach, en ze gebruikt de NLP methode. Het was een hele interessante vrouw, en ik geloof zeker in haar product. Maar toch heb ik besloten om niet de sales voor haar te gaan doen. Het zou namelijk weer neerkomen op een vaste baan, en dat wil ik op dit moment niet. Ik wil me nu echt gaan focussen op het memory spel zodat we deze zomer de eerste oplage kunnen maken!

Na het gesprek ben ik weer terug gegaan naar de south side voor een detox massage bij Annemiek. En toen was er gelukkig ook nog wat tijd over om met de meisjes te spelen.

Dinsdagochtend ben ik nadat ik Ruby af had gezet op school, en Amber naar haar playdate had gebracht naar Stanley gereden. Hier stond Ellen al klaar om in te stappen en vervolgens reden we door naar Tai Tam waar ook Suzanne instapte. Ellen gaat ons deze zomer verlaten, ze verhuizen terug naar Nederland, en we wilden haar niet laten gaan zonder een tour door de new territories.

De eerste stop was het vissersdorp Sam Mun Tsai. Een typisch vissersdorp waar de bevolking in kleine huisjes of op boten woont. Vanuit daar reden we door naar het Plover cove Country park waar we de brides walk deden om de watervallen te bekijken. Nu was het een prima wandeling, maar de watervallen hebben we niet gevonden...De weg vervolgde via Luk Keng Road naar de grens met China. Het uitzicht was prachtig, maar heel veel meer was er niet te doen/zien. Dus reden we door naar Fanling waar we naar de ommuurde stad gingen. Hier was ik al eerder met mijn moeder geweest, maar Ellen en Suzanne nog niet. Gelukkig kon ik er nu in een keer naartoe rijden, want dat was de grote frustratie de vorige keer dat we 1.5 uur rondjes hebben gereden voordat we het konden vinden!

Inmiddels was het al bijna tijd voor de lunch, niet voor mij, want ik zat nog steeds op randsoen van alleen maar sapjes, maar de dames mochten natuurlijk wel eten. We besloten om in Tai Po wat te eten te zoeken.

We parkeerden de auto onder de wet market en gingen op zoek. We vonden echter niets te eten, maar wel een voetmassage sallon waar we met z'n drieen naast elkaar gingen liggen om te genieten van een welverdiende massage. Nou ja, genieten, Suzanne werd door "haar man" grondig onder handen genomen. Hij had een spier ondekt die vast zat, en die moest en zou hij los krijgen. Hij ging helemaal tot aan haar billen! Suus lachte wel, maar was niet blij, want het deed ongelovelijk veel pijn, maar uiteindelijk zal het vast goed zijn.

Na de massage reden we naar een markt in Kowloon waar er outlets zouden zijn van bekende merken. Het was even zoeken, maar we vonden het! Bleek het een groothandel te zijn voor kledingwinkels waar je minimaal 5 stuks per item moest kopen. En de kleding was nou ook niet echt om over naar huis te schrijven, geen outlet gezien! Ik kon nog wel een paar oorbellen vinden die ik per stuk kon kopen (ja, je leest het goed, per stuk!) en toen zijn we aan het einde van de middag weer naar huis gereden. Arjen kwam toen net aan in Central vanaf Macau waar hij had gewerkt, en die kon dus mooi mee in de auto.

Het was een mooie dag, we hebben veel lol gehad, en weer nieuwe plekken in Hong Kong ontdekt.

woensdag ben ik na het wegbrengen van Ruby naar Suzanne gegaan om te werken. Aangezien we beiden vanuit huis werken dachten we dat het leuker en effectiever was om samen te werken. Onder het mom zien werken doet werken begonnen we aan dit nieuwe avontuur. En ik moet zeggen, het hielp zeker.

Maar heel lang duurde het niet, want we hadden 's middags een afspraak in Aberdeen om naar woonboten te kijken. Nee, niet voor ons, maar voor Willem en Suzanne, die op zoek zijn naar een huis.

We kregen samen met nog 3 stellen een rondleiding door de haven waar we verschillende boten bekeken. En ik moet zeggen, alle vooroordelen die ik had bleken mee te vallen. Echter kwamen er zoveel negatieve andere aspecten naar boven dat ik er nu echt niet meer aan moet denken om er te wonen. Om er een paar te noemen:
- De boten liggen bijna nooit aan de kant, waardoor je altijd afhankelijk bent van een sampan om bij je boot te komen, en 's nachts vaart die niet, dus na 1 uur kun je niet meer thuis komen!
- alle slaapvertrekken liggen beneden deks, en hebben maar kleine raampjes, waardoor het een heel donker hol wordt
- wiebel de wiebel de wiebel, de hele dag door beweegt de boot, werd ik helemaal kriegel van
- alle boten worden gemeubileerd geleverd, en dat is niet helemaal mijn smaak
- Je hebt het idee dat je in een carvan woont

Ook Suzanne was niet enthousiast, dus we zijn veel wijzer geworden, maar nog steeds op zoek naar een huis voor Suzanne :)

En 's avonds had ik een etentje met alle moeders van de kinderen uit de klas van Ruby. Was gezellig, maar werd wel heel laat. Geloof dat we pas om 21.30 uur aan het hoofdgerecht begonnen (en ik had al de hele dag niets gegeten...viel bijna om). En ik mocht natuurlijk geen wijn of vlees, maar het was uiteindelijk allemaal wel gezellig en daar gaat het om.

Omdat het werken bij Suzanne goed was bevallen ben ik donderdag weer naar Suus gegaan. En van daar uit zijn we samen naar Central vertrokken om te helpen bij een Urban Race voor Chanel. Het was heerlijk weer, en het was een leuk bedrijf om mee te werken. Aan het einde van de race hebben we met Maren nog wat Sushi gegeten (ik was klaar met mijn detox, dus mocht eindelijk weer eten) en daarna zijn Suus en ik naar huis gegaan.

Vrijdagmorgen had ik met Eugenie afgesproken in Central. Ze is net zwanger van hun tweede kindje, wat erg leuk is. Hun eerste is precies even oud als Rosalie, mijn nichtje, en dus bijna net zo oud als Amber. Leuk dat hun tweede er snel achteraan komt.

Na het drankje wilde ik de film ophalen bij de TELA waar hij gekeurd was om naar de bioscoop te brengen, maar ik was helaas de papieren vergeten. Heb nog wel gebeld om te vragen of ik het zonder papieren mocht doen, maar een grotere ambtenarij dan bij de TELA heb ik nog niet meegemaakt. Ik kon dus gewoon terug naar huis om de papieren op te halen en weg te brengen. Zonde van de tijd, maar niets aan te doen.

Gelukkig had ik de rest van de dag een leukere besteding, Melanie kwam met Jasmine & Xanti, en Sophie met Archie, Freddy & CLoe. Het was een gezellige middag, de kids hadden plezier voor 10 en wij hadden het ook leuk!

En toen de dames weg waren en mijn meisjes in bed lagen begaf ik me naar Wan Chai voor het etentje met de hockeydames. Het was de seizoensafsluiting en het was erg gezellig. Het probleem was alleen dat we er dit weekend achterkwamen dat we voor volgend seizoen een mega probleem hebben. Slechts 9 dames zijn er over om te hockeyen, er zijn er 4 zwanger, een aantal gaan weg uit Hong Kong, en een aantal gaan er naar andere clubs. We moeten er dus echt aan gaan trekken om een vol team te krijgen.

Zaterdag had ik het te pakken, vrijdag had ik aan het einde van de dag al het speelgoed op de grond liggen en toen had ik het gehad met al die "troep". Het moest maar eens gebeuren, alles moest uitgezocht worden. We zijn om 9 uur 's morgens begonnen, en uiteindelijk waren we om 17.00 uur pas klaar! Alles van de kinderen is door onze handen gegaan. Al het speelgoed uitgezocht, alle babyspullen hebben we apart gezet om weg te geven of om te verkopen, de box is al verkocht, en de eerste zakken speelgoed voor baby's is ook weg. Nu nog een paar dingen verkopen en dan kunnen we echt een punt zetten achter de babytijd!

Na al het harde werken die dag hadden we wel een feestje verdiend. Dus om 21.00 uur zaten we in de taxi op weg naar de Peak. Robert Schuddeboom gaf een dansfeest, en het was ontzettend gezellig. Er waren allemaal verschillende nationaliteiten, heel anders dan als we normaal bij Robert zijn en er alleen maar Nederlanders zijn. Maar uiteindelijk hebben we toch veel gesproken met de Nederlanders die er waren. Helemaal niet erg, want het waren hele leuke mensen! Heb ook eindelijk de vrienden van Rilana en Maurits ontmoet, en mensen gesproken die ik normaal gesproken niet veel zie. Uiteindelijk waren we om 1.30 uur thuis en ik moet zeggen, toen was ik ook wel echt kapot!

En toen kwam zondag, een superdag voor de mini's! We haalden om 9.30 uur Willem, Suzanne en Julius op en we vertrokken met bestemming Lychee Valley. Een soort kinderboerderij op de grens met China. Ik had het adres gekregen van Sophie, en het leek me wel leuk.

Het bleek geweldig te zijn. Voor slechts 2 euro pp (kinderen gratis) kom je naar binnen, en voor 6 euro koop je 3 activiteiten. Ik heb voor Ruby en Julius activiteiten gekocht en we begonnen met de grootste wens van Ruby, paardrijden.

Hier kon je 1 rondje op een paard rijden. We stonden braaf in de rij voor het rondje, en na zo'n 20 minuten waren onze kinderen aan de beurt. Eerst Julius, en meteen erachteraan Ruby. Met een (te grote) cap op werd ze op het witte paard geholpen. En als voleerd amazone reed ze haar rondje. Bang voor een vlieg, maar boven op een paard zitten ging haar erg natuurlijk af! Ze straalde het hele rondje!!

En dit was pas het begin van de dag. Vanuit de paardenstal, waar we ook nog wat worteltjes aan de paarden hebben gevoerd (dat was trouwens wel te eng voor de kinderen) gingen we naar de visvijfer. Hier waren honderden kooikarpers die zaten te snakken naar wat eten. Dit werd dan ook de tweede activiteit, het visvoeren. De karpers kwamen helemaal uit het water, verdrongen elkaar en gingen zelfs over elkaar heen om het eten te veroberen. En Julius en Ruby vonden het te gek om ze te voeren.

De volgende stop was het klimrek, maar toen Ruby er op wilde klimmen werd ze door een man er af gehaald, en zo op de ossenkar gezet. Julius wilde niet, en dus mocht Ruby zelfs sturen. De bestuurdersplek werd afgestaan en daar zat onze koniningin, met de teugels in de handen, en mooi dat ze het vond!

En na het ritje mochten ze samen met de papa's toch nog in het klimrek, en ik vraag me af wie het het leukst vond :)

De laatste stop was de echte kinderboerderij, de geitjes en konijnen kon je worteltjes voeren, en natdat er een paar chinezen zo brutaal waren om het hek binnen te gaan volgden wij ook maar, en zo konden we ook de konijnen aaien:)

We hebben nog even rondgekeken, en hadden problemen om Julius en Ruby weg te krijgen bij het vissen. Je kon zelf goudvissen opvissen met een netje, en die kreeg je dan ook mee naar huis, maar wij zaten niet zo te wachten op een vis zo net voor de vakantie. Maar dat was moeilijk uit te leggen aan de kinderen...

Uiteindelijk hebben we ze meegekregen, en konden we met z'n allen weer de auto in. Het was inmiddels al 14.00 uur, en tijd voor de lunch en om te slapen. Mhhh, dilemma, uiteindelijk besloten we om naar Ocean Pacific te rijden, het complex waar Willem en Suzanne wonen, en daar hebben we gegeten. Op de weg ernaartoe konden de meiden slapen en zo sloegen we 2 vliegen in een klap.

Zoals je aan de foto's wel kunt zien hebben we wederom een superdag gehad. Want alle cliche's zijn waar. Als je kinderen genieten, geniet jij ook!