Alweer 3 jaar getrouwd!

Maandag 30 juni, precies 3 jaar geleden traden wij in het spreekwoordelijke huwelijksbootje. En aangezien ik vorig jaar onze trouwdag in het ziekenhuis doorbracht en Arjen in Israel zat hadden we wel wat in te halen. Ik ben 's morgens met Arjen mee naar kantoor gegaan, zodat ik kon werken en daarna zijn we met Clifton (designer Philips project) en zijn assistente Amy gaan lunchen. Dat hadden we al heel lang afgesproken om een keer te doen, en nu konden we eindelijk allevier. Heerlijk Sushi gegeten, en het was nog gezellig ook :)

Meteen na de lunch ben ik naar Marlies Dekker gegaan om te passen. Ik was ingeboekt voor 4 uur, maar zou na 2 uur al klaar zijn. Ware het niet dat het toch wel opvallend was dat ALLE bh's niet pasten. Na 2 uur bedachten ze toch maar om mij nog een keer op te meten, en toen bleek ik een hele andere maat te hebben gekregen sinds ik ben gestopt met de borstvoeding en af ben gevallen! Ik zit weer op de maat die ik had voordat ik Ruby kreeg. Heel bijzonder, maar goed, ik kon nu mijn "nieuwe" maat weer passen en ik was uiteindelijk toch 4 uur bezig.

Na het passen ben ik naar het IFC gegaan om de kaarten op te halen voor de film, en daar kwam Arjen ook naartoe. We hebben heel "romantisch" bij de McDonalds snel wat gegeten, en om 19.30 uur begon de film. Pirates of the carabian 4 in 3D. We waren beiden nog nooit naar een 3D bioscoopfilm geweest, en ik vond het echt een beleving. De film was ook leuk, en zo hebben we samen een mooie dag gehad.

Dinsdagmorgen had ik een terugkomdag van de Indian head massage. We moesten voordoen hoe we de massage gaven. Mijn 'teamgenoot" had last van haar huid en kon niet meedoen, dus werd Annemiek mijn proefpersoon. Het ging op zich prima, maar ik moet nog wel meer oefenen. Na de massagetraining ben ik een paar deuren verder gegaan naar Jeanine, om de laatste details voor het memory spel door te nemen. We moeten nu toch echt wel flink aan de bak. Jeanine gaat nu de doos ontwerpen zodat ik een drukker kan vinden. Even hard werken nog voordat het af is, maar ik denk wel dat het erg mooi gaat worden.

En 's avonds was het zover, mijn allerlaatste evenement voor de Nederlandse vereniging.
De Nederlandse film Loft werd gedraaid. Er waren zo'n 60 mensen, en de film viel in goede aarde. Het blijft leuk om midden in Hong Kong naar een Nedelandse film te gaan. En na de film zijn we met een grote groep nog de kroeg in gegaan in Wan Chai. Het werd later dan gepland, maar ach, als het leuk is moet je daar niet over zeuren.

De volgende morgen was het wel een beetje jammer, want ik had beloofd om in te vallen voor Gouke voor BNI, die netwerkclub waar ik twee weken geleden ook was geweest. En dat betekende dat ik om 6.30 uur in Central moest zijn (VROEG!!!). Het was een goede bijeenkomst, en wellicht dat ik er toch wel wat handige adresjes aan over hou. Je weet het nooit.

En na de meeting ben ik naar kantoor gegaan om te werken aan de memorygame. Maar zoals dat wel vaker is gebeurd ging uiteindelijk al mijn tijd in de afhandeling van de evenementen zitten. Gelukkig ben ik nu echt bijna klaar er mee, dus met een beetje geluk kan ik het volgende week in een keer overdragen en dan is het echt voorbij!

Hoewel ik dus niet productief ben geweest voor de memory was het wel een productieve dag. En vanuit kantoor zijn Arjen en ik doorgereden naar de residentie. Daar waren we uitgenodigd door Robert voor een diner met Carel Kraayenhof. Hij was hier voor een concert en wilde graag wat mensen leren kennen.

We waren met zo'n 25 mensen, en na een welkomst drankje heeft Carel ook nog een aantal nummers gespeeld. Het was echt heel bijzonder om hem te horen spelen, zeker toen hij het nummer speelde dat hij ook op de bruiloft van Willem Alexander en Maxima heeft gespeeld. Ik kreeg echt weer kippenvel. En hij vertelde heel veel over het instrument, over de manier van spelen, hoe hij hier zo in terecht is gekomen en met wie hij allemaal heeft gespeeld. Een bijzonder mens, die ontzettend goed kan vertellen.

Tijdens het diner dat we daarna hadden zat ik aan tafel met Tirza, de vrouw van Carel, en dat is een ongelovelijk lieve vrouw. We hebben het over van alles en nog wat gehad, en uiteindelijk hebben we een hele leuke avond gehad.

Donderdag ochtend ben ik bij Annemiek gaan werken, en ik kreeg in ruil daarvoor mijn massage. Helemaal ontspannen ben ik weer naar huis gegaan, en daar kwam toen Duncan met Sarah en Nora. We hebben heerlijk gezwommen en weer bij kunnen kletsen. Was erg gezellig!

Vrijdag heb ik eindelijk een dag fulltime kunnen werken aan de memory. Het was echt doorpezen, maar ik ben wel een heel stuk verder gekomen. Valt altijd tegen hoeveel werk er in zit, maar ik denk wel dat ik op de goede weg zit.

En zaterdag was het zover, Arjen en ik vertrokken rond 8.30 uur naar China, Shenzen was de bestemming. Omdat ik een bijeenkomst bij had gewoond voor Time sharing konden we een gratis overnachting boeken, en dat hebben we dus gedaan. De eerste stop was het Lo Wu shopping centrum. Verder dan deze shopping mall was ik nog nooit geweest, en Arjen was uberhaubt nog nooit in Shenzen geweest. Ik had eigenlijk besloten om al mijn kleding in Hong Kong te laten maken, zodat ik het makkelijk kon doorpassen en dingen kon laten veranderen, maar soms lopen dingen anders.

Ik had een goed adres gekregen voor een kleermaker in Shenzen, en ik wilde wat stoffen uitzoeken voor de kleding die ik in HK zou laten maken. Maar puntje bij paaltje bleek het toch veel makkelijker te zijn om met een kleermaker stoffen uit te zoeken omdat die beter in kunnen schatten wat voor stof je nodig hebt voor een bepaalde jurk, en aangezien ik toch al mijn plaatjes mee had, en het een stuk goedkoper was daar heb ik nogmaals het risico genomen. En ik werd er helemaal hebberig van. Ik zag in de boeken bij de kleermaker ook nog allemaal mooie dingen en uiteindelijk heb ik 2 bloezen, 1 winterjas, 1 vestje, een tuniek en 6 jurken laten maken. Nu maar hopen dat ze mooi worden. Ik ga in ieder geval dit keer terug om ze op te halen. Als het is gelukt dan ben ik extreem gelukkig, en anders heb ik er echt van geleerd en doe het nooit meer.

Het uitzoeken van de stoffen en het opnemen van mijn maten duurde allemaal heel lang, en dus was het al 1500 uur voordat we eindelijk gingen lunchen! En na de lunch hebben we nog wat cadeaus voor het thuisfront gekocht. En daarna pakten we een taxi naar Da Fen, het kunstenaarsdorp waar je alles na kunt laten schilderen. We hadden een missie, voor iemand in Nederland had ik een schilderij nodig, dus gingen we achter een adresje aan dat ik had gekregen. We konden de shop eerst niet vinden, en dus vroegen we een ander naar een prijsopgave. Hij gaf op zich een prima prijs, maar we wilden toch nog even verder kijken. We vonden de kunstenaar die ons was aangeraden, maar die vroeg het dubbele! We besloten nog 1 zaakje te proberen, en anders naar de eerste te gaan. Arjen nam de leiding en ik zei nog, volg je gevoel maar. Lukraak stapte hij een zaak binnen, en deze man gaf een goede prijs, en we hadden echt een klik met de man. We besloten dat hij het mocht maken. Ik had alleen een printje bij me, dus vroeg hij om een echte foto. Deze kon ik wel mailen, dus kroop ik achter zijn computer. Ik vroeg het emailadres en op het moment dat ik het intypte kwam hij als schilder shenzen uit mijn adresboek, bleek dat juist dit zaakje de schilderijen van Ruby en Amber had gemaakt! Dat had ik echter allemaal via internet gedaan, en ik had de mensen nog nooit gezien! Van alle kunstenaars die er zitten (zeker 100) liepen we uitgerekend hier naar binnen. Toeval bestaat niet!

Voldaan zijn we vervolgens naar ons hotel gegaan. Een prima hotel, maar eromheen was niet zoveel. We hebben in het hotel wat gegeten en gedronken en daarna zijn we toch wel op tijd gaan slapen, beetje saai, maar wel lekker.

Zondag sliepen we eerst uit. Althans, dat was het idee, maar Arjen was al om 5 uur wakker, en ik om 7.30 uur. Gelukkig kon ik daarna nog slapen, maar Arjen kreeg de slaap niet meer te pakken. Best jammer als je eindelijk een keer uit kunt slapen. Ik ben er uiteindelijk om 10 uur uitgegaan. En na het uitchecken zijn we vertrokken naar een sauna complex. Hier hebben we de hele dag doorgebracht en hebben we ons laten verwennen met facials, massages en een pedicure. Het was een bijzondere ervaring. De mensen spraken amper Engels, en dus ging de communicatie niet echt lekker, maar we hebben uiteindelijk gekregen wat we wilden, en het was een hele relaxte dag.

Maar, mietjes als we zijn, misten we de kinderen toch wel heel erg, en dus zijn we aan het einde van de middag naar huis gegaan zodat we ze nog even konden zien. Jammer alleen dat we de verkeerde keus maakten. Je hebt twee metrostations om China in te gaan, en we zaten dichter bij de tweede (niet Lo Wu). We zijn daar de grens over gegaan, maar toen bleek dat er bij deze grensovergang geen MTR zit. Heel raar, want op het kaartje wel, maar we kwamen er niet. We hebben dus een bus gepakt naar Hong Kong, en daar weer een bus naar een busstation waar we een taxi konden nemen naar onze auto. Beetje omslagtig dus, maar we zijn er gekomen. En de meisjes waren heel blij om ons weer te zien (en wij ook om hun weer te zien). Dus eindigde het weekend heerlijk. Het was echt een topweekend, en ook wel fijn om weer een keer met z'n tweeen weg te zijn. Al moet dat niet te lang duren, want zonder kinderen mis je toch wel echt iets.

En vandaag was een extra vrije dag, het was tijd voor de jaarlijkse dragon boat race. Dit jaar deden Arjen en ik beiden niet mee, dus hadden we tijd om af te spreken met vrienden. Eugenie en Tjalling waren hier vanmorgen rond 10.30 uur. Onze kinderen lagen toen net in bed, die waren vanmorgen wat jengelig, en dus hadden we die "even" in bed gelegd. Uiteindelijk hebben ze tot 12.00 uur geslapen! Arme Jikke kwam om met onze kinderen te spelen, maar die waren er helemaal niet. Gelukkig was er wel veel speelgoed om mee te spelen, dus echt heel erg vond ze het gelukkig niet.

Ruby is gisteren waarschijnlijk gestoken door een mug op haar ooglid, en die loopt erbij alsof ze een klap op haar oog heeft gehad. Heel zielig. Gelukkig lijkt ze er niet zoveel last van te hebben, het jeukt alleen. Ik ben nu al de hele middag bezig met olietjes en zalfjes zodat het hopelijk morgen over is. Dan heeft ze namelijk een fotoshoot, maar dat gaat natuurlijk niet door met zo'n oog...

We zijn na de lunch met Eugenie, Tjalling en Jikke naar Stanley gegaan om te kijken naar de dragon boat race. We waren iets te laat, maar gelukkig liep het allemaal wat uit, dus konden we nog net de tweede race van de Nederlanders zien. Ze deden het geloof ik helemaal niet slecht, maar we konden niet heel goed zien hoeveelste ze werden...

Het was namelijk ongelovelijk druk op het strand. Je kon er amper lopen, zo druk was het. Daarbij was het 35 graden en was er een warm weer waarschuwing uitgegeven. Niet echt weer om met 3 kleine kinderen en een zwangere vrouw in de volle zon te gaan staan. En daarbij was het voor Tjalling, Arjen en mij ook niet te harden in de zon. We zijn dus een drankje gaan doen op het terras in Stanley, en daarna zijn we heerlijk met z'n allen in ons zwembad gedoken. Was erg gezellig, en zeker verfrissend.

Na de duik zijn Eugenie, Tjalling en Jikke naar huis gegaan, en hebben wij nog even gerelaxed. En nu is het inmiddels 19.30 uur, Amber ligt te slapen, en Ruby kijkt met ons nog even naar Pippi Langkous, en daarna is het voor haar ook bedtijd. En kunnen wij terugkijken op een heerlijke week!