5.45 uur ging de wekker! Dat wil zeggen, op die tijd had ik hem gezet, maar zul je net zien, ging dat kreng niet af....Gelukkig was Linda al wel klaar en om 5.55 kwam ze mijn kamer in om te vertellen dat de taxi er was.
5 minuten later zaten we in de taxi op weg naar de airport express. Daar bleken we niet in te kunnen checken voor onze vlucht omdat onze airline daar niet zit. Oeps, dat werd dus haasten om naar het vliegveld te komen. We renden naar de incheckbali, en buiten adem liepen we naar de balie. Daar kregen we te horen dat we 4 uur vertraging hadden! Gehaast voor niets dus, maar goed, de vakantie was begonnen. We dronken een kopje koffie op kosten van de airline en maakten van de nood een deugd. We hebben alle winkels op het vliegveld bezocht die souvenirs verkopen en die dus geinteresseert zouden kunnen zijn in onze producten. De respons was geweldig, heb van iedereen positieve reacties gehad en van alle inkopers de gegevens gekregen. Het begin is er dus!
Alleen jammer dat we er achter kwamen dat de naam Hong Kong memories al bestaat. En dat terwijl hij nergens geregistreerd staat en wij de domeinnaam al hebben. Heel jammer, maar we moeten dus een nieuwe naam gaan bedenken. Alle tips zijn welkom, dus kom maar door :)
En na mijn salesrondje konden we eindelijk vertrekken naar Beijing! In het vliegtuig bekeken we 2 afleveringen van grey's anatomy en zo vlogen die 2.5 uur voorbij. We verlieten het vliegtuig en nog voor de duane zagen we een hele grote advertentie van...IAmsterdam met een afbeelding van vincent van Gogh. We voelden ons meteen thuis!
Het eerste opstakel was het vinden van een taxi, want de chauffeurs spraken geen Engels. En helaas de mensen die de taxistroom regelden ook niet. Uit de eerste taxi zijn we gestapt, en de tweede zei de weg te kennen. Helaas bracht hij ons naar een heel ander hotel, maar daar spraken ze wel Engels, dus met een kleine omweg kwamen we aan in het hotel. We logeerden in het Crown Plaza hotel, wat echt een heel prima hotel was.
We checkten in, dropten onze spullen in de kamer en vertrokken meteen naar een markt voor de eerste inkopen. Het was een shopping centrum net als in Shenzen, maar dan met meer variatie. Het was geweldig!!!! We kochten en kochten en kochten net zo lang tot de tent sloot. De score? Voor Linda: 7 brillen, uggs, sloffen van Uggs, make-up & horloge. Voor mij 2 zonnebrillen op sterkte, 2 hoofdtelefoons voor de kinderen en een verlengstukje zodat je op 1 apparaat 2 hoofdtelefoons aan kunt sluiten. En een hele mooie rugzak voor dagjes uit.
Met onze troffeen liepen we naar het eerste restaurant wat we tegen kwamen, dit bleek een tapas tent te zijn. En Linda kon haar spaans nog even oefenen met de Chineze serveerster die Spaans studeerde :) Na het eten waren we gesloopt en vertrokken we naar het hotel voor een goede nachtrust.
Want zaterdagmorgen vertrokken we na het overheerlijke ontbijt met onze nieuwe vriend, de chauffeur, naar de Chineze muur. We stopten eerst nog bij de Ming graven, en dat was al erg mooi. Maar niets kon de muur overtreffen.
We arriveerden rond 13 uur in het marktje dat onderaan de berg stond en besloten eerst wat te eten. Laat er nu net een subway zitten :) Met volle magen liepen we naar de gondelbaan. Het plan was om met de gondel naar boven te gaan, over de muur te lopen en dan met de glijbaan weer naar beneden. Topplan, maar het liep anders...We zagen namen een ticketoffice, kochten kaarten en gingen om het hoekje naar de lift. Dit bleek alleen niet de gondel te zijn maar een stoeltjeslift. Mhhh, toch maar ingegaan en terwijl we achter ons de gondel zagen gaan beseften we dat we bij de glijbaan omhoog gingen, en dus niet over de muur zouden lopen. Gelukkig zijn we niet voor 1 gat te vangen, dus namen we eenmaal boven de glijbaan na beneden en liepen alsnog naar de gondelbaan.
Toen we eenmaal boven waren was het elke cent waard geweest. Wat een ontzettend mooi, indrukwekkend, overwedigend was deze muur! We liepen en liepen, en bij elke stap verbaasden we ons weer over alle schoonheid. Dit was echt een unieke ervaring!
We maakten wel 100 foto's, filmpjes en knepen elkaar om de paar meter in de arm om te vertellen dat we toch echt over de Chineze muur liepen!
Ons eindpunt kwam veel te snel, maar we hadden geen keus, we moesten toch weer naar beneden met de glijbaan. Eenmaal weer terug in de auto waren we er allebei stil van. Daar waar we al dagen onafgebroken aan het kletsen waren heerste er nu volledige stilte in de auto. Deze indrukken moesten we eerst verwerken.
Eenmaal in het hotel aangekomen kleeden we ons om en vertrokken we naar het grote meer in het centrum van Beijing. Daar hadden we met Marielle afgesproken. De dochter van vrienden van mijn schoonouders die in Beijing woont. Terwijl we op haar wachten keken wij onze ogen uit! Het pleintje ervoor stond vol mensen die aan het voetballen waren met veertjes, een hele groep ouderen waren aan het balroomdansen (ik heb ook nog een poging gewaagd, maar dat kan ik echt niet meer) en ze verkochten allerlei snuisterijen. Ik heb voor de meisjes een heel schattig muisje gekocht, het zit supersimpel in elkaar, maar het lijkt alsof het muisje echt loopt! Toen marielle kwam nam ze ons mee naar hele leuke dakterassen in de hutons en leide ons rond door "haar" stad. Het werd een heerlijke avond, die pas om 3.15 uur eindigde! Maar mij hoor je niet klagen, deze dag zal ik niet snel vergeten!
Zondagmorgen sliepen we uit tot 10.00 uur, en dat hadden we ook wel nodig ;) Na het ontbijt liepen we van het hotel naar de verboden stad. Met een kleine omweg (kaart was wat onduidelijk) kwamen we uiteindelijk aan bij het gedeelte van de stad waar de verboden stad was. Terwijl ik in een winkeltje stond had Linda een Riksja geregeld om ons naar de ingang te brengen. Voor slechts 3 RMB (3 eurocent) zouden ze ons wegbrengen. Top! Het liep uiteraard anders. Na 3 meter vond hij ons te zwaar en werd Linda op een andere riskja gezet. En in plaats van op de weg te blijven reden ze de hutong in. Puntje bij paaltje werden we na 10 minuten afgezet net voor de hoofdweg en vroegen de heren 300 RMB voor de rit. Met dit bijltje had ik inmiddels vaker gehakt. Ik werd boos, pakte 3 RMB en gaf dat aan de man. Hij werd boos, begon te schreeuwen en nam het geld niet aan. Heel vermoeiend, maar uiteindelijk zijn wij gewoon naar de grote weg gelopen en kozen ze eieren voor hun geld en nam hij toch de 3 RMB aan.
En we waren ook bij de verkeerde ingang neergezet, dus moesten we nog een heel stuk lopen. Maar het gaf allemaal niet, want we hadden lol en keken onze ogen uit. Er waren bijna geen blanken, en we waren een ware attraktie! Linda wilde op een gegeven moment zelfs geld gaan vragen voor elke keer als ze "stiekem" een foto van me maakten!
We begonnen bij het gebouw van waaruit je een prachtig uitzicht op het plein van de hemelse vrede. Vanuit daar liepen we weer terug naar ons beginpunt en betraden de verboden stad. Wat indrukwekkend! Beiden wilden we meteen alles over de geschiedenis leren van deze stad!
Na uren rond te hebben gedwaald verlieten we de stad. Marielle had de tip gegeven om nog naar een tempel te gaan die op een heuvel ligt tegenover de verboden stad. Met onze laatste energie liepen we omhoog en daar werden we getrakteerd op een geweldig uitzicht over de verboden stad, maar ook over de omliggende Hutongs en de rest van de stad. Echt een aanrader voor iedereen die naar Beijing gaat!
Nu waren onze voeten wel echt op, dus een ritje op de riksja door de Hutong was een aangename manier om uit te rusten zonder tijd te verliezen! Tom was onze chauffeur, en met hem hadden we goede prijsafspraken gemaakt, drie keer herhaald wat de prijs was, en toen akkoord gegeven. De rit was top, hij vertelde honderduit, en we leerden in een korte tijd veel van de hutongs en de verboden stad. Helaas wist Tom het voor zichzelf, maar vooral voor ons te verpesten door me eerst proberen te zoenen (bah) en vervolgens ons af te zetten en toch het dubbele bedrag vragen dan we hadden afgesproken. Heel jammer, want nu hadden we uiteindelijk een nare nasmaak aan deze leuke trip!
We liepen naar het meer waar we de avond ervoor ook waren geweest. Dit keer geen balroomdansers of snuisterijen, wel veel mensen die ons wilden masseren. Maar daar hadden we niet zoveel zin in. We keken naar de mannen die zich voor onze ogen uitkleden en in het water sprongen, naar de mensen die met bootjes over het meer voeren en de mensen die aan het vliegeren waren, muziek aan het maken waren of een spelletje speelden. Dit was echt het ultieme zondaggevoel!
We zochten naar een eettentje om Peking Duck te eten en toen....zagen we ineens Marielle daar lopen! Hoe klein is de wereld ;) We vroegen haar een leuk adresje en liepen met haar mee naar vrienden waar ze mee had afgesproken. Bleek dat ze had afgesproken met Monique, een dame die mij in HK had geinterviewd voor het blad van de Nederlandse vereniging in Beijing. Het is een hele kleine wereld!
Linda en ik verlieten het groepje weer om de vlagceremonie op het plein van de hemelse vrede mee te maken. De militairen zijn zo getraind dat ze elke dag op exact hetzelfde tijdstip de vlag binnenhalen. De passen zijn op de seconde nauwkeurig uitgedacht. Heel indrukwekkend. De vlag oprollen zelf is natuurlijk niet het meest bijzondere wat ik ooit heb gezien, maar het was wel gaaf om mee te maken.
Inmiddels was het 19.30, en we hadden honger, heel veel honger. Op dus naar het restaurantje dat Marielle en haar vrienden hadden aangeraden. Het was moeilijk te vinden zeiden ze, en inderdaad lag het een beetje verscholen, maar we konden het vinden en het bleek een heel leuk tentje te zijn. We waren laat, want op een gegeven moment waren we de enige gasten nog, het restaurant zat echter wel vol, want al het presoneel ging eten! De Peking Duck was heerlijk, en de sfeer goed.
Terug in het hotel keken we nog een aflevering van Grey's anatomy op de Ipad, en toen was ook deze superdag voorbij.
Maandagmorgen checkten we na het ontbijd uit, maar lieten de tassen bij de congierge staan. We namen een taxi naar de Lama tempel. De grootste Buddistische tempel buiten Tibet. Het was ongelofelijk mooi en indrukwekkend (ja, alweer indrukwekkend)! We zagen een ceremonie van de monniken die aan het bidden waren. Ze waren helemaal in trance! En het hield maar niet op deze tempel, elke keer als je een tempel inkwam bleek erachter weer een nieuwe tempel te zijn. In de laatste tempel stond de grootste budha uit een stuk houd gesneden. En ik kan je verzekeren, die is GROOT!!
Na de tempel was het tijd om de laatste inkopen te doen. Het boodschappenlijstje was nog niet afgewerkt. De Silkmarket werd bezocht en met (een nieuwe) koffer vol kwamen we weer naar buiten. We lieten ons door de taxi chauffeur afzetten in een Hutong die Arjen had aangeraden en daar zijn we doorheen gaan struinen. We kwamen midden in het "echte" leven terecht en keken onze ogen uit. Na een tijdje lopen kwamen we ineens in een toeristich gedeelte terecht. Ook leuk, maar toch jammer van het autentieke karakter.
En zo naderde het einde van de dag, we gingen terug naar het hotel waar we nog net tijd hadden voor een voetmassage, en daarna was het onvermijdelijke daar. We moesten terug naar het vliegveld. Geen vertraging dit keer, en nadat we wat hadden gegeten vertrok het vliegtuig weer naar Hong Kong.
Wat een ongelofelijke trip, wat een geweldige stad. Ik hoop dat ik snel weer terug mag hiernaartoe!!
zaterdag 17 september 2011
donderdag 8 september 2011
Linda in Hong Kongvenient!
Zaterdagmorgen is het een drukte van jewelste in huize van Mierlo! Om 6 uur 's morgens komt Arjen aan uit Indonesie, en twee uur later arriveert Linda in Central. Heerlijk om mijn man weer bij me te hebben, en ook super dat mijn vriendin en oud huisgenoot hier de komende twee weken zal zijn!
Natuurlijk wil ik Linda alles laten zien van Hong Kong, maar de eerste dag mag ze nog een beetje aclimatiseren. Dat wil zeggen, er staan nog geen toeristiche attracties op het programma. Wel inkopen voor de BBQ van die avond, want Willem & Suzanne en Pierre en Wijnand komen weer langs. Samen vertrekken we naar central waar we vis en groente kopen en ook nog even langs mijn kleermaker gaan om de sampels op te halen. Maar dat valt tegen, de sampels zijn er nog niet, dus die brengt ze 's avonds.
Na de inkopen vleien we ons aan het zwembad met de kinderen voor een verfrissende duik, en voor Linda om een beetje bij te bruinen, want na zo'n rotzomer in Nederland was dat wel nodig :)
Als ik naar boven ga om de kinderen in bed te leggen komen de eerste gasten al binnen. Linda, die door de weinige slaap en de nieuwe indrukken in slaap was gevallen bij het zwembad werd gewekt door Pierre en Wijnand. Het feest kon beginnen!
Het werd wederom een gezellige avond, in plaats van triviant of risk werd er de hele avond wordfeut gespeeld tegen elkaar. De moderne variant van scrabble op je iphone, heel 2.0 zullen we maar zeggen :)
Zondag lieten we de mini's bij Arjen, en vertrokken Linda en ik naar Shenzen. Ik had verwacht dat het superdruk zou zijn op zondag, maar het was juist heel erg rustig. Bij de immigratie waar Linda haar visum ging halen was niets te doen. We probeerden nog even om alvast een China visum te regelen voor hetweekend erop, maar de man die er zat was zo onvriendelijk dat we het wel uit ons hoofd lieten. Dan maar in de rij op maandagmorgen!
Linda kwam goed voorbereid, ze had allemaal kleding meegenomen die goed zit om na te laten maken. De jacht naar mooie stoffen kon beginnen. Leren jasje, oranje colbert en satijnen jurkjes, we zochten de ene naar de andere mooie stof uit en kregen er steeds meer lol in. En tja, dan begrijp je wel dat ik me ook niet in kon houden, dus bestelde ik ook weer 3 jurken, wel hele mooie, dat moet gezegd worden!
De hele ochtend spendeerden we op de markt om stoffen te kopen en ons van top tot teen op te laten meten, en toen was het tijd voor een welverdiende dim sum lunch. Omdat we nog naar Beijing zouden gaan hebben we verder niet veel gekocht, maar wel lieten we onze nagels mooi maken. Ze lokken je naar binnen voor 2 euro, en uiteindelijk verkopen ze je er allemaal extra services bij zodat je toch veel betaald. Maar het moet gezegd, de nagellak zit er nu, 3 weken later nog steeds prachtig op, dus het was het wel waard!
Moe maar voldaan zijn we aan het einde van de middag weer naar Hong Kong gegaan, de eerste shoptrip was een succes!
Maandagmorgen om 9 uur stonden we in Wan Chai voor het visumbureau. En niet alleen...beetje naief misschien, maar ik had het niet zo druk verwacht. Gelukkig hadden we nog genoeg te kletsen, en de 1.5 uur wachten vlogen voorbij! Net op tijd waren we bij de school van Amber om haar les bij te wonen. Ook Linda zong braaf mee met alle liedjes en het was erg leuk om te zien hoe Amber steeds meer geniet van haar play group.
Het werd nu natuurlijk wel tijd voor de toeristische highlights, dus nadat de kinderen in bed lagen stapten wij op het busje om Causeway Bay & Wan Chai te ontdekken. Het leuke van rondleidingen geven is dat iedereen anders tegen dingen aankijkt, en ik vind het heerlijk om Hong Kong weer door de ogen te zien van iemand voor wie alles nieuw is. Het enthousiasme is erg aanstekelijk, en je wordt vanzelf weer verliefd op je eigen stad. Aan het einde van de middag vonden we een Duitse kroeg (inclusief schlager muziek) waar we op het terras een biertje dronken, en zo sloten wij onze dag goed af!
Dinsdagmorgen moest ik gewoon werken bij Annemiek. Gelukkig is Linda aan het trainen voor de Dam tot Dam loop, dus zij ging hardlopen. Rond de lunch was ik thuis en vertrokken we samen naar de Peak. Eerst even geluncht en toen kon Linda met eigen ogen het uitzicht bekijken vanaf de hoogste berg op HK eiland.
Vanuit de Peak was het niet moeilijk om naar de overkant te gaan en TST te bekijken. We slenterden over de avenue of stars, bekeken Nathan Road en trakteerden onszelf op een (veel te duur) drankje bij Felix, de bar in het Peninsula hotel. Omdat we daarna niet heel veel tijd meer hadden voordat de lichtshow begon probeerden we de locale fastfood keten, Coral. Het zag er heerlijk uit op de foto's, en het was nog goedkoop ook. Ik vroeg met net af waarom ik deze tent nog niet eerder had ontdekt, toen ik mijn eerste hap nam. Ik zal niet precies herhalen wat ik toen zei, maar geloof me, het was niet voor kinderoren bestemd. Dit was a ones in a lifetime, en geen aanrader!
De lichtshow daarentegen viel wel in goede aarde bij Linda. Het is helemaal niet moeilijk om mensen te imponeren in Hong Kong, de stad heeft zoveel te bieden, je hoeft ze alleen maar naar de juiste plekken te begeleiden!
Woensdagochtend kwam Suzanne hier om dingen door te nemen voor het spel, en toen zij naar huis ging pakten wij de bus naar Central. Voor een lekkere dim sum lunch vertrokken we naar Maxime's place. Helaas waren we te laat en stond er een megalange rij. Toch maar een nummertje getrokken in de hoop dat het snel zou gaan. Ik moest nog best wat emails versturen en dus ging ik op de grond zitten en verdiepte me in mijn telefoon terwijl Linda om zich heen keek. En ineens werden we aangesproken door een Australische gast die vroeg of we bij hem en zijn vriend aan tafel wilden, met als excuus dat we dan sneller een tafel zouden krijgen (NOT). Ik wist niet wat me overkwam. Ik kijk al jaren niet meer om me heen met de blik dat ik op zoek ben naar contact, en dus komt er dus ook nooit iemand op me af. Maar op reis zijn met een vrijgezelle vrouw opent hele andere deuren! We overlegden snel met elkaar en vonden het ok om samen te eten. Echter schoot het niet op met de rij, en besloten we om ergens anders te lunchen. We vertelden dit aan Shaun en Cort, maar die vatten dit niet op als een vaarwel, maar pakten hun boeltje op en liepen mee...Kortom, we waren ineens met z'n vieren en vonden in LKF een nieuwe dim sum tent. Het was eigenlijk best gezellig, zeker niet mannen waar ik normaal mee af zou spreken, maar het bracht wel weer het backpackers gevoel terug.
Na de lunch ging Shaun naar de kapper, en vroeg Cort of hij met ons mee mocht. En zo had ik ineens een "groep" te begeleiden door Sheung Wan. Ik zat helemaal in mijn rol als reisleidster, en vertelde honderduit over de history van de wijk, de gewoontes, de tempel en uiteindelijk bracht ik ze naar "mijn" theemannetje waar we de thee ceremonie deden. Ik voelde me helemaal de reisleider, en vond het bijna raar dat ik geen tip kreeg toen de tour na 2 uur over was :) We namen afscheid van Cort, en gingen naar huis waar we met de meisjes konden knuffelen en een paar afleveringen van Grey's anatomy konden kijken. Linda heeft het pas recentelijk ontdekt en was "pas" bij seizoen 3. Ik besloot met haar mee te kijken, en inmiddels ben ik weer net zo verslaafd als zij, en ben ik blij dat ik alle dvd boxen heb!
Donderdagmorgen zijn we eerst naar het visumbureau gegaan om Linda's China Visum op te halen en daarna vertrokken we naar de Big Budha. Het was druk bij de kabelbaan, maar dat mocht de pret niet drukken. Ook het feit dat het niet zo helder was maakte niet uit. We hebben een superleuke dag gehad. Linda is omhoog geklommen terwijl ik beneden een cadeautje kocht voor een kinderfeestje, en nadat we nog snel even het klooster bezochten stapten we in de bus naar Tai O. We struinden door de smalle straatjes van het stadje en deden uiteraard de dolfijnenboot tour! En....YIHAA, we hadden geluk, op een afstandje zagen we een dolfijn die rond een visserboot zwom.
En in plaats van de bus namen we dit keer een boot terug naar Tung Tjung. Echt een aanrader. Langs de kust van Lantau brengt die je tot vlak bij de MTR (5 minuten lopen). Je kunt op het bovendek zitten en hebt prachtig uitzich. En omdat je hetzelfde stuk vaart als de dolfijnenboten heb je nog kans dat je een dolfijn ziet ook!
Aan het einde van de middag ben ik er wel klaar mee en ga naar huis, terwijl Linda nog even in de bus blijft zitten en door reist naar Stanley market voor wat inkopen sluit ik mijn meisjes weer in mijn armen. Nog een nachtje en dan laat ik ze 4 dagen achter bij Arjen en Emi. Raar idee, maar oh, wat heb ik zin in onze trip naar Beijing!!
Natuurlijk wil ik Linda alles laten zien van Hong Kong, maar de eerste dag mag ze nog een beetje aclimatiseren. Dat wil zeggen, er staan nog geen toeristiche attracties op het programma. Wel inkopen voor de BBQ van die avond, want Willem & Suzanne en Pierre en Wijnand komen weer langs. Samen vertrekken we naar central waar we vis en groente kopen en ook nog even langs mijn kleermaker gaan om de sampels op te halen. Maar dat valt tegen, de sampels zijn er nog niet, dus die brengt ze 's avonds.
Na de inkopen vleien we ons aan het zwembad met de kinderen voor een verfrissende duik, en voor Linda om een beetje bij te bruinen, want na zo'n rotzomer in Nederland was dat wel nodig :)
Als ik naar boven ga om de kinderen in bed te leggen komen de eerste gasten al binnen. Linda, die door de weinige slaap en de nieuwe indrukken in slaap was gevallen bij het zwembad werd gewekt door Pierre en Wijnand. Het feest kon beginnen!
Het werd wederom een gezellige avond, in plaats van triviant of risk werd er de hele avond wordfeut gespeeld tegen elkaar. De moderne variant van scrabble op je iphone, heel 2.0 zullen we maar zeggen :)
Zondag lieten we de mini's bij Arjen, en vertrokken Linda en ik naar Shenzen. Ik had verwacht dat het superdruk zou zijn op zondag, maar het was juist heel erg rustig. Bij de immigratie waar Linda haar visum ging halen was niets te doen. We probeerden nog even om alvast een China visum te regelen voor hetweekend erop, maar de man die er zat was zo onvriendelijk dat we het wel uit ons hoofd lieten. Dan maar in de rij op maandagmorgen!
Linda kwam goed voorbereid, ze had allemaal kleding meegenomen die goed zit om na te laten maken. De jacht naar mooie stoffen kon beginnen. Leren jasje, oranje colbert en satijnen jurkjes, we zochten de ene naar de andere mooie stof uit en kregen er steeds meer lol in. En tja, dan begrijp je wel dat ik me ook niet in kon houden, dus bestelde ik ook weer 3 jurken, wel hele mooie, dat moet gezegd worden!
De hele ochtend spendeerden we op de markt om stoffen te kopen en ons van top tot teen op te laten meten, en toen was het tijd voor een welverdiende dim sum lunch. Omdat we nog naar Beijing zouden gaan hebben we verder niet veel gekocht, maar wel lieten we onze nagels mooi maken. Ze lokken je naar binnen voor 2 euro, en uiteindelijk verkopen ze je er allemaal extra services bij zodat je toch veel betaald. Maar het moet gezegd, de nagellak zit er nu, 3 weken later nog steeds prachtig op, dus het was het wel waard!
Moe maar voldaan zijn we aan het einde van de middag weer naar Hong Kong gegaan, de eerste shoptrip was een succes!
Maandagmorgen om 9 uur stonden we in Wan Chai voor het visumbureau. En niet alleen...beetje naief misschien, maar ik had het niet zo druk verwacht. Gelukkig hadden we nog genoeg te kletsen, en de 1.5 uur wachten vlogen voorbij! Net op tijd waren we bij de school van Amber om haar les bij te wonen. Ook Linda zong braaf mee met alle liedjes en het was erg leuk om te zien hoe Amber steeds meer geniet van haar play group.
Het werd nu natuurlijk wel tijd voor de toeristische highlights, dus nadat de kinderen in bed lagen stapten wij op het busje om Causeway Bay & Wan Chai te ontdekken. Het leuke van rondleidingen geven is dat iedereen anders tegen dingen aankijkt, en ik vind het heerlijk om Hong Kong weer door de ogen te zien van iemand voor wie alles nieuw is. Het enthousiasme is erg aanstekelijk, en je wordt vanzelf weer verliefd op je eigen stad. Aan het einde van de middag vonden we een Duitse kroeg (inclusief schlager muziek) waar we op het terras een biertje dronken, en zo sloten wij onze dag goed af!
Dinsdagmorgen moest ik gewoon werken bij Annemiek. Gelukkig is Linda aan het trainen voor de Dam tot Dam loop, dus zij ging hardlopen. Rond de lunch was ik thuis en vertrokken we samen naar de Peak. Eerst even geluncht en toen kon Linda met eigen ogen het uitzicht bekijken vanaf de hoogste berg op HK eiland.
Vanuit de Peak was het niet moeilijk om naar de overkant te gaan en TST te bekijken. We slenterden over de avenue of stars, bekeken Nathan Road en trakteerden onszelf op een (veel te duur) drankje bij Felix, de bar in het Peninsula hotel. Omdat we daarna niet heel veel tijd meer hadden voordat de lichtshow begon probeerden we de locale fastfood keten, Coral. Het zag er heerlijk uit op de foto's, en het was nog goedkoop ook. Ik vroeg met net af waarom ik deze tent nog niet eerder had ontdekt, toen ik mijn eerste hap nam. Ik zal niet precies herhalen wat ik toen zei, maar geloof me, het was niet voor kinderoren bestemd. Dit was a ones in a lifetime, en geen aanrader!
De lichtshow daarentegen viel wel in goede aarde bij Linda. Het is helemaal niet moeilijk om mensen te imponeren in Hong Kong, de stad heeft zoveel te bieden, je hoeft ze alleen maar naar de juiste plekken te begeleiden!
Woensdagochtend kwam Suzanne hier om dingen door te nemen voor het spel, en toen zij naar huis ging pakten wij de bus naar Central. Voor een lekkere dim sum lunch vertrokken we naar Maxime's place. Helaas waren we te laat en stond er een megalange rij. Toch maar een nummertje getrokken in de hoop dat het snel zou gaan. Ik moest nog best wat emails versturen en dus ging ik op de grond zitten en verdiepte me in mijn telefoon terwijl Linda om zich heen keek. En ineens werden we aangesproken door een Australische gast die vroeg of we bij hem en zijn vriend aan tafel wilden, met als excuus dat we dan sneller een tafel zouden krijgen (NOT). Ik wist niet wat me overkwam. Ik kijk al jaren niet meer om me heen met de blik dat ik op zoek ben naar contact, en dus komt er dus ook nooit iemand op me af. Maar op reis zijn met een vrijgezelle vrouw opent hele andere deuren! We overlegden snel met elkaar en vonden het ok om samen te eten. Echter schoot het niet op met de rij, en besloten we om ergens anders te lunchen. We vertelden dit aan Shaun en Cort, maar die vatten dit niet op als een vaarwel, maar pakten hun boeltje op en liepen mee...Kortom, we waren ineens met z'n vieren en vonden in LKF een nieuwe dim sum tent. Het was eigenlijk best gezellig, zeker niet mannen waar ik normaal mee af zou spreken, maar het bracht wel weer het backpackers gevoel terug.
Na de lunch ging Shaun naar de kapper, en vroeg Cort of hij met ons mee mocht. En zo had ik ineens een "groep" te begeleiden door Sheung Wan. Ik zat helemaal in mijn rol als reisleidster, en vertelde honderduit over de history van de wijk, de gewoontes, de tempel en uiteindelijk bracht ik ze naar "mijn" theemannetje waar we de thee ceremonie deden. Ik voelde me helemaal de reisleider, en vond het bijna raar dat ik geen tip kreeg toen de tour na 2 uur over was :) We namen afscheid van Cort, en gingen naar huis waar we met de meisjes konden knuffelen en een paar afleveringen van Grey's anatomy konden kijken. Linda heeft het pas recentelijk ontdekt en was "pas" bij seizoen 3. Ik besloot met haar mee te kijken, en inmiddels ben ik weer net zo verslaafd als zij, en ben ik blij dat ik alle dvd boxen heb!
Donderdagmorgen zijn we eerst naar het visumbureau gegaan om Linda's China Visum op te halen en daarna vertrokken we naar de Big Budha. Het was druk bij de kabelbaan, maar dat mocht de pret niet drukken. Ook het feit dat het niet zo helder was maakte niet uit. We hebben een superleuke dag gehad. Linda is omhoog geklommen terwijl ik beneden een cadeautje kocht voor een kinderfeestje, en nadat we nog snel even het klooster bezochten stapten we in de bus naar Tai O. We struinden door de smalle straatjes van het stadje en deden uiteraard de dolfijnenboot tour! En....YIHAA, we hadden geluk, op een afstandje zagen we een dolfijn die rond een visserboot zwom.
En in plaats van de bus namen we dit keer een boot terug naar Tung Tjung. Echt een aanrader. Langs de kust van Lantau brengt die je tot vlak bij de MTR (5 minuten lopen). Je kunt op het bovendek zitten en hebt prachtig uitzich. En omdat je hetzelfde stuk vaart als de dolfijnenboten heb je nog kans dat je een dolfijn ziet ook!
Aan het einde van de middag ben ik er wel klaar mee en ga naar huis, terwijl Linda nog even in de bus blijft zitten en door reist naar Stanley market voor wat inkopen sluit ik mijn meisjes weer in mijn armen. Nog een nachtje en dan laat ik ze 4 dagen achter bij Arjen en Emi. Raar idee, maar oh, wat heb ik zin in onze trip naar Beijing!!
woensdag 7 september 2011
Nog even stilte voor de storm!
Maandag 15 augustus was het eindelijk weer tijd om samen met Ruby & Amber af te reizen naar Discovery Bay. We hadden met Rozemarijn en haar dochters Zare en Philine afgesproken. En dan merk je dat HK toch best wel groot is, het kunnen maanden voorbij gaan zonder dat we elkaar zien! Maar als we dan weer samen zijn is het wel meteen weer gezellig. We zijn naar de club op DB gegaan waar we heerlijk hebben gezwommen. De dames hadden pret voor 10 en wij konden lekker bijkletsen. Het enige nadeel is dat je er gewoon 1.5 uur over doet om weer thuis te komen, dus kon ik niet eeuwig blijven, de meisjes moesten nog naar bed. Maar al met al was het een heerlijke dag!
Dinsdag stond een langafgesproken uitje op het programma. Met Ana, Rufus, Hamish en Jasmine zijn Ruby en ik naar de kinderboerderij geweest. En omdat het de laatste dag van Willa was in Hong Kong mocht die ook mee :) Helaas nam ik de verkeerde afslag waardoor we ietwat rondjes reden, maar gelukkig kwam er redding, eindelijk vonden we iemand die de weg wist en zo kwamen we niet eens heel veel later dan gepland aan. De kinderen vonden het geweldig! Vooral het paardrijden was een topper, maar ook het vissen voeren en de geitjes vielen in de smaak. Hamish, de vader van Jasmine, die een week vrij was nam de kinderen mee op de touwbrug terwijl Ana en ik even uitpuften in de schaduw. Kortom, prima ochtend :) En 's middags kwamen sandra en Vera bij ons zwemmen, wat wil een mens nog meer? Een perfecte afsluiting van de zomervakantie.
Woensdag begon het echte leven weer, op het programma stond de eerste schooldag! Ruby zit nog steeds in de Ladybirds klas, en Amber starte vandaag in de playgroup. Heel raar om daar weer terug te zijn, maar nu met Amber. Ze was slechts 4 dagen oud toen we haar meenamen om te laten zien aan de klas van Ruby, en nu gaat ze er zelf al naartoe...Amber is veruit de jongste in haar klas (niet zo verwonderlijk aangezien je eigenlijk 18 maanden moet zijn voordat je kunt starten en Amber pas 16 maanden is) en ze vond het nog best spannend. Had ook moeite om tot het einde wakker te blijven, maar overall kreeg ik wel het idee dat ze het leuk vond.
Ruby moet duidelijk weer wennen op school. Haar vriendinnetje Rebecca is naar een andere school gegaan en dus moet ze nu nieuwe vrienden maken, en dat vind ze nog best lastig. De eerste dagen zijn dan ook best moeilijk voor haar, maar gelukkig vind ze haar draai snel en maakt ze makkelijk vrienden.
Als de kinderen moe maar voldaan in bed liggen vertrek ik naar Stanley voor een lunch met Sandra. Eindelijk eens bijpraten zonder de kinderen werkt verfrissend :) Heel lang hebben we helaas niet de tijd, want om 14.30 uur moet ik me melden op Burnside om te werken bij Annemiek. De kinderen spelen bij Ava, en die zie ik helaas niet meer als ik thuis kom zijn zij nog daar. Ik haast me ondertussen naar Central waar ik met Candy heb afgesproken voor een etentje. Heel gezellig, mooie verhalen uitgewisseld en veel business ideeen besproken. Heerlijk om weer creatief na te kunnen denken!
Donderdagochtend komt Suzanne hier, we bespreken de nieuwste ideeen voor ons bedrijf en nemen de laatste sampels door. Het is natuurlijk altijd meer werk dan we hadden gehoopt/gedacht, maar het geeft ongelofelijk veel energie om er mee bezig te zijn!
's middags ga ik naar Causeway Bay voor mijn slimming treatment, waar ik helaas nog niets van zie of merk...ze verkopen een boel gebakken lucht zullen we maar zeggen, maar goed, baad het niet dan schaad het niet, en ik heb nog een aantal sessie te gaan, dus wie weet!
Heel lang kan ik ook niet treuren, want 's middags moet er weer gebakken worden. Dit keer voor de traktatie van Ruby op school. Op het menu staan cupcakes. Omdat ze in de "lieveheerstbeestjes" klas zit leek het me een leuk idee om 24 lieveheersbeestjes te maken. De volgende keer als ik dit soort goede ideeen heb wil iemand me dan waarschuwen? Het was namelijk superveel werk, heb 3 uur non stop in de keuken gestaan om de krengen te maken. Maar eerlijk is eerlijk, het resultaat was geweldig!
Helaas kreeg ik slecht nieuws toen de kinderen terug kwamen van hun playdate. Jasmine, een meisje waar Ruby de laatste tijd veel mee heeft gespeeld pest haar. Zodra Rufus en Jasmine samen zijn bombardeerd Jasmine ruby tot haar slachtoffer en zijn ze echt gemeen. Ik had het al vaker gezien, maar dat werd dan gecorrigeerd en het leek beter te gaan, maar toen de kinderen alleen met de helpers waren liep het helemaal uit de hand. Ruby werd geduwd, buitengesloten en er werden hele gemene dingen tegen haar gezegd. Tijd dus voor mij om er een stokje voor te steken. Met lood in mijn schoenen belde ik de moeder van dit meisje op om te vertellen wat er was gebeurd en dat ik vanaf nu niet meer wil dat de kinderen met elkaar spelen. Heel jammer, maar ik moet nu voor mijn kind kiezen. Gelukkig pakte de moeder het goed op, bood ze haar excuses aan namens haar dochter en heeft ze haar dochter op een ander tijdstip naar balletles gedaan. Voorlopig maar even geen contact met de dames, dan zien we over een paar maanden wel weer verder.
Ik denk niet dat Ruby er een trauma aan over zal houden, die had het nog niet eens heel erg door. Ze is nog zo naief, wilde gewoon graag met Rufus en Jasmine spelen en begreep niet dat ze dat niet wilden, want het waren toch haar vrienden? Ik denk dat ik het er moeilijker mee had omdat je je als moeder ontzettend machteloos voelt als je kind wordt gepest. Het heeft mij in ieder geval heel diep geraakt. En ik hoop van harte dat ze in de toekomst niet vaker zal worden gepest, al kun je dat bijna niet voorkomen dat je op een punt in je leven gepest wordt.
Vrijdag was Ruby het hele voorval al weer vergeten en verheugde ze zich er op om haar verjaardag te vieren op school. En het moet gezegd, dat doen ze op een ontzettend leuke manier. Van te voren krijg je als ouders formulieren mee die je in moet vullen. Voor elk levensjaar 1 formulier waar je een foto op plakt van je kind zoals ze er toen uit zag. Alle kinderen zitten in een kring en in het midden wordt de wereldbol neergezet, Ruby mocht vertellen waar ze was geboren, en vervolgens mocht ze voor elk jaar een rondje om de wereldbol lopen terwijl de kinderen een liedje zongen over het verstrijken van de 12 maanden en dat er dan een jaar voorbij was. Na elk rondje mocht Ruby de foto van haar laten zien aan de kinderen van hoe ze er uit zag toen ze 0, 1,2 was, en uiteindelijk natuurlijk 3. Daarna mocht ik een verhaaltje voorlezen in de klas en toen was het tijd voor de cupcakes. Ze vielen gelukkig in de smaak, dus had ik niet voor niets in de keuken staan zwoegen :).
Na de enerverende dag had ik wel een lekker etentje verdiend, en alzo geschiede! Samen met Julia & Peter en hun dochter Sophie en Jo Anne & Adam heb ik gegeten bij een Thais restaurant. Eerlijk is eerlijk, ik hou niet van thais eten, maar het was zo gezellig dat ik het eten op de koop toe nam :) Jammer dat Arjen er niet bij kon zijn, die zat de hele week in het buitenland samen met Ingrid om de sales te doen. Gelukkig kwam hij zaterdag weer thuis, want een week zonder elkaar vind ik toch echt te veel!
Dinsdag stond een langafgesproken uitje op het programma. Met Ana, Rufus, Hamish en Jasmine zijn Ruby en ik naar de kinderboerderij geweest. En omdat het de laatste dag van Willa was in Hong Kong mocht die ook mee :) Helaas nam ik de verkeerde afslag waardoor we ietwat rondjes reden, maar gelukkig kwam er redding, eindelijk vonden we iemand die de weg wist en zo kwamen we niet eens heel veel later dan gepland aan. De kinderen vonden het geweldig! Vooral het paardrijden was een topper, maar ook het vissen voeren en de geitjes vielen in de smaak. Hamish, de vader van Jasmine, die een week vrij was nam de kinderen mee op de touwbrug terwijl Ana en ik even uitpuften in de schaduw. Kortom, prima ochtend :) En 's middags kwamen sandra en Vera bij ons zwemmen, wat wil een mens nog meer? Een perfecte afsluiting van de zomervakantie.
Woensdag begon het echte leven weer, op het programma stond de eerste schooldag! Ruby zit nog steeds in de Ladybirds klas, en Amber starte vandaag in de playgroup. Heel raar om daar weer terug te zijn, maar nu met Amber. Ze was slechts 4 dagen oud toen we haar meenamen om te laten zien aan de klas van Ruby, en nu gaat ze er zelf al naartoe...Amber is veruit de jongste in haar klas (niet zo verwonderlijk aangezien je eigenlijk 18 maanden moet zijn voordat je kunt starten en Amber pas 16 maanden is) en ze vond het nog best spannend. Had ook moeite om tot het einde wakker te blijven, maar overall kreeg ik wel het idee dat ze het leuk vond.
Ruby moet duidelijk weer wennen op school. Haar vriendinnetje Rebecca is naar een andere school gegaan en dus moet ze nu nieuwe vrienden maken, en dat vind ze nog best lastig. De eerste dagen zijn dan ook best moeilijk voor haar, maar gelukkig vind ze haar draai snel en maakt ze makkelijk vrienden.
Als de kinderen moe maar voldaan in bed liggen vertrek ik naar Stanley voor een lunch met Sandra. Eindelijk eens bijpraten zonder de kinderen werkt verfrissend :) Heel lang hebben we helaas niet de tijd, want om 14.30 uur moet ik me melden op Burnside om te werken bij Annemiek. De kinderen spelen bij Ava, en die zie ik helaas niet meer als ik thuis kom zijn zij nog daar. Ik haast me ondertussen naar Central waar ik met Candy heb afgesproken voor een etentje. Heel gezellig, mooie verhalen uitgewisseld en veel business ideeen besproken. Heerlijk om weer creatief na te kunnen denken!
Donderdagochtend komt Suzanne hier, we bespreken de nieuwste ideeen voor ons bedrijf en nemen de laatste sampels door. Het is natuurlijk altijd meer werk dan we hadden gehoopt/gedacht, maar het geeft ongelofelijk veel energie om er mee bezig te zijn!
's middags ga ik naar Causeway Bay voor mijn slimming treatment, waar ik helaas nog niets van zie of merk...ze verkopen een boel gebakken lucht zullen we maar zeggen, maar goed, baad het niet dan schaad het niet, en ik heb nog een aantal sessie te gaan, dus wie weet!
Heel lang kan ik ook niet treuren, want 's middags moet er weer gebakken worden. Dit keer voor de traktatie van Ruby op school. Op het menu staan cupcakes. Omdat ze in de "lieveheerstbeestjes" klas zit leek het me een leuk idee om 24 lieveheersbeestjes te maken. De volgende keer als ik dit soort goede ideeen heb wil iemand me dan waarschuwen? Het was namelijk superveel werk, heb 3 uur non stop in de keuken gestaan om de krengen te maken. Maar eerlijk is eerlijk, het resultaat was geweldig!
Helaas kreeg ik slecht nieuws toen de kinderen terug kwamen van hun playdate. Jasmine, een meisje waar Ruby de laatste tijd veel mee heeft gespeeld pest haar. Zodra Rufus en Jasmine samen zijn bombardeerd Jasmine ruby tot haar slachtoffer en zijn ze echt gemeen. Ik had het al vaker gezien, maar dat werd dan gecorrigeerd en het leek beter te gaan, maar toen de kinderen alleen met de helpers waren liep het helemaal uit de hand. Ruby werd geduwd, buitengesloten en er werden hele gemene dingen tegen haar gezegd. Tijd dus voor mij om er een stokje voor te steken. Met lood in mijn schoenen belde ik de moeder van dit meisje op om te vertellen wat er was gebeurd en dat ik vanaf nu niet meer wil dat de kinderen met elkaar spelen. Heel jammer, maar ik moet nu voor mijn kind kiezen. Gelukkig pakte de moeder het goed op, bood ze haar excuses aan namens haar dochter en heeft ze haar dochter op een ander tijdstip naar balletles gedaan. Voorlopig maar even geen contact met de dames, dan zien we over een paar maanden wel weer verder.
Ik denk niet dat Ruby er een trauma aan over zal houden, die had het nog niet eens heel erg door. Ze is nog zo naief, wilde gewoon graag met Rufus en Jasmine spelen en begreep niet dat ze dat niet wilden, want het waren toch haar vrienden? Ik denk dat ik het er moeilijker mee had omdat je je als moeder ontzettend machteloos voelt als je kind wordt gepest. Het heeft mij in ieder geval heel diep geraakt. En ik hoop van harte dat ze in de toekomst niet vaker zal worden gepest, al kun je dat bijna niet voorkomen dat je op een punt in je leven gepest wordt.
Vrijdag was Ruby het hele voorval al weer vergeten en verheugde ze zich er op om haar verjaardag te vieren op school. En het moet gezegd, dat doen ze op een ontzettend leuke manier. Van te voren krijg je als ouders formulieren mee die je in moet vullen. Voor elk levensjaar 1 formulier waar je een foto op plakt van je kind zoals ze er toen uit zag. Alle kinderen zitten in een kring en in het midden wordt de wereldbol neergezet, Ruby mocht vertellen waar ze was geboren, en vervolgens mocht ze voor elk jaar een rondje om de wereldbol lopen terwijl de kinderen een liedje zongen over het verstrijken van de 12 maanden en dat er dan een jaar voorbij was. Na elk rondje mocht Ruby de foto van haar laten zien aan de kinderen van hoe ze er uit zag toen ze 0, 1,2 was, en uiteindelijk natuurlijk 3. Daarna mocht ik een verhaaltje voorlezen in de klas en toen was het tijd voor de cupcakes. Ze vielen gelukkig in de smaak, dus had ik niet voor niets in de keuken staan zwoegen :).
Na de enerverende dag had ik wel een lekker etentje verdiend, en alzo geschiede! Samen met Julia & Peter en hun dochter Sophie en Jo Anne & Adam heb ik gegeten bij een Thais restaurant. Eerlijk is eerlijk, ik hou niet van thais eten, maar het was zo gezellig dat ik het eten op de koop toe nam :) Jammer dat Arjen er niet bij kon zijn, die zat de hele week in het buitenland samen met Ingrid om de sales te doen. Gelukkig kwam hij zaterdag weer thuis, want een week zonder elkaar vind ik toch echt te veel!
Abonneren op:
Posts (Atom)
