Oktober 2011

Toen ik maandagmorgen vroeg thuis kwam waren de kinderen door het dolle heen om me weer te zien. En ik natuurlijk ook om die kleine handjes weer om me heen te hebben. Het weer was nog steeds slecht door de tweede typhoon die langs HK kwam, en dus hoefden de kinderen niet naar school. Ik heb een paar uurtjes met ze gespeeld, en ben toen toch maar even gaan slapen. Een weekend feesten vroeg zijn tol.

Dinsdag voelde ik me al weer een stuk beter. Ik vertrok vol goede moed naar mijn kapster. Zij is zwanger van de tweede en dit was de laatste week dat ze werkte. Hopelijk kan ik het volhouden totdat ze weer aan het werk gaat.

En heel fijn, woensdag werden we weer getrakteerd op een vrije dag. Ik heb de hele dag met de meisjes gespeeld en geknuffeld. Samen boodschappen doen is een uitje waar je ze erg blij mee maakt! En gewoon samen zijn is ook gewoon heel lekker.

De rest van de maand stond in het teken van Hong Kong Memory. Ik heb dagen rond gelopen in Hong Kong om foto's te maken voor het spel, omdat ik bij nader inzien toch bepaalde foto's niet goed genoeg vond.

En daar had ik natuurlijk wel een goede camera voor nodig, dus samen met Duncan (die er meer verstand van heeft dan ik) heb ik een spiegelreflex camera gekocht. Een boel geld, maar ja, het is wel nodig als ik hier echt iets mee wil gaan doen. En het resultaat mag er zijn, ik heb echt hele mooie foto's gemaakt, al zeg ik het zelf :)

Verder heb ik meerdere malen met mijn designer gesproken, en dat dreef me soms tot wanhoop. Hij kwam terug met dingen waar ik heel ongelukkig van werd...Uiteindelijk lag het probleem ook voor een groot deel bij mij, want ik heb hem niet goed genoeg gebriefd. Toen ik daar achter kwam heb ik tot midden in de nacht voorbeelden van het internet gehaald en aangegeven wat ik mooi vind, en gelukkig zag hij toen het licht en konden we verder. En eerlijk is eerlijk, het eindresultaat is supermooi geworden. Geen witte doos zoals ik de hele tijd voor ogen had, maar een zwarte doos, met een uittreklaatje waar de kaartje in zitten en het boekje met fun & interesting facts over Hong Kong.

En afgelopen donderdag mocht ik naar China om een kijkje te nemen bij de fabriek. Ze begonnen daar met de massaproductie en ik moest de kleuren checken. Ik kreeg een rondleiding door de fabriek, waar zo'n 500 mensen werken. De meesten wonen ook op het terrein van de fabriek. Ze gaan 1 x per jaar naar huis, met Chinees nieuw jaar. Het was bijzonder om te zien, ook het handwerk wat er nog bij komt kijken. Die werknemers doen letterlijk lopendeband werk. En dan in de hitte, ik beneid ze niet.

Maar ik ben natuurlijk wel blij met het feit dat ze het allemaal doen (voor weinig geld) want daarom kan ik voor een mooie prijs mijn spel maken. Over 2 weken is het klaar, ik ben echt zoooooo benieuwd!!

Maar er was meer deze maand. Eerst een babyshower van Sandra, een heel Amerikaans concept. Ik had nog nooit eerder een babyshower gehad, en was dan ook niet voorbereid op het feit dat iedereen de cadeaus voor de baby vooral geeft. Stond ik even voor gek met mijn badboekje dat ik had meegenomen. Gelukkig wist Sandra wel beter, en had ik haar al verteld wat ze zou krijgen als de baby er was, maar het was wel een rare situatie.

Gelukkig was er ook meer baby nieuws. Baby Emma, de dochter van Freeke en Jeroen is geboren. En toen we op kraamvisite waren bleek Amber helemaal weg te zijn van baby's. Zo schatiig, de hele tijd ging ze er naartoe om kusjes te geven en om te aaien!

En natuurlijk werd Lukas geboren, de zoon van Sandra & Hakan, die kwam een paar dagen later dan gepland (bijzonder want het was al een geplande keizersnee). Dit kwam omdat 2 dagen voor de geplande datum hun hulp zichzelf had buitengesloten op het balkon terwijl hun dochter binnen zat. Ze had nog de intelligentie om Sandra te bellen, die natuurlijk meteen naar huis ging, en ook twee hulpen van buren waren met de situatie bezig. En alsnog heeft ze besloten om van het balkon te springen. Het gevolg was dat ze met botbreuken opgenomen werd in het ziekenhuis en minimaal 6-8 weken niet mag werken. En daar zit je dan, zonder hulp, 2 dagen voor je bevalling. Gelukkig kwamen de ouders en zus van Sandra die week aan, en en konden zij helpen, maar ideaal is het natuurlijk niet.

Bij ons in de family hebben we er een nieuwe hockeyster bij. Ruby zit sinds kort op hockey bij de Dutch. Eigenlijk is ze te jong, maar ze vond het zo leuk dat we toch in overleg hebben afgesproken dat ze mee mag blijven doen. Een nieuwe stick werd gekcoht en scheenbeschermers en mevrouw was er klaar voor. Ze deed heel goed mee met de warming up, en nu, na 4 x kan ze haar stick concequent goed vasthouden en kan ze al echt slaan en met de bal aan de stick lopen. Een uitstekende prestatie voor een meisje van net 3!

Mijn hockey was deze maand wat minder. Drie keer stond ik in vol ornaat klaar om te spelen terwijl er geen wedstrijd was. Een keer was de wedstrijd verzet (en onze contactpersoon had haar email niet gecheckt), een keer waren er te weinig dames, en de laatste keer bleek het sprinklersysteem niet te werken en dus was het te gevaarlijk om te spelen. En de keren dat we wel speelden ging het niet zo goed, het hele team is bijna nieuw, dus moeten we nog helemaal op elkaar ingespeeld raken. En dat kost tijd. En kostbare punten, want hoewel we zeker niet slechter waren dan de tegenstanders verloren we wel alles. Het grote pluspunt is dat we gisteren voor het eerst hebben gewonnen! 1-0, dus er zit progressie in!

Verder hebben we bezoek gehad van Hans & Sabine, de zus van Arjen en haar vriend. Ze kwamen op zondagmiddag aan, en samen met de kinderen hebben we ze (na een ochtend Disney) opgehaald op het vliegveld. Het werd een hele gezellige week. Hans & Sabine zijn er zelf veel op uit gegaan omdat ik het heel druk had met de afronding van mijn spel had ik helaas geen tijd om elke dag mee te gaan. Maar gelukkig hebben we toch wel dingen samen kunnen doen. Het was heel gezellig om ze nu wat langer mee te maken, en om ze te kunnen laten zien waar we wonen.

En er was meer bezoek, want ook Marleen, een dispuutgenootje was in HK met haar man. Met hun hebben we op zaterdag de wine & gourmet in Starstreet gedaan. Een heel leuk concept waarbij je met een wijnglas langs alle restaurants in starstreet gaat en overal iets te drinken kreeg en wat te eten. Gerrard en Arjen bleken het meteen goed met elkaar te kunnen vinden, en Marleen en ik hadden ook genoeg om bij te kletsen. Dus toen het 's middags om 1800 uur afgelopen was zijn we met z'n vieren nog door gegaan tot een uurtje of 22.30 uur. Daarna storten Marleen en Gerrard wel in, want die waren die ochtend pas geland, en ook wij waren na een week hard werken best moe.
Gelukkig konden we ze tijdens de paardenraces op woensdag nog zien, en hebben we hun laatste avond nog samen gegeten.

Ook Corine, Jeanine en Ingrid, allemaal vriendinnen die inmiddels weer in Nederland wonen waren op vakantie in Hong Kong. En allemaal in dezelfde week als Hans & Sabine en Marleen & Gerrard! Druk druk druk dus met het afspreken met iedereen, maar wel heel erg gezellig.

En er stond ook nog een bijzondere ontmoeting op het programma met Patrick van Hees, schrijver van de geluksprofessor. Een bijzondere man, en ik heb het boek meteen gelezen, ook een mooi boek. Zeker de moeite waar voor iedereen die op zoek is naar het ware geluk!

En er waren natuurlijk ook feestjes, zowel voor de kinderen als voor ons. Het begon met het Leidens ontzet. Ook dit jaar weer op het strand van South Bay Beach. De organisatie had het goed gedaan, het was helemaal uitverkocht met 150 man, ik had er dan ook erg veel zin in. Maar helaas viel het voor mij een beetje tegen. Ik kende bijna niemand, en ben op tijd weer naar huis gegaan. Ook het bierfest, dat vorig jaar heel gaaf was viel dit jaar een beetje tegen. We kwamen pas laat binnen ivm mijn hockeywedstrijd, en de stemming zat er bij iedereen goed in, behalve bij ons. En toen er een dronken man op onze bank sprong waardoor wij er af vielen en ik met mijn billen precies op de punt terecht kwam was het feest wel over en zijn we naar huis gegaan.

De vrijgezellenavond van Monique, een vriendinnetje hier dat in december gaat trouwen was wel heel gezellig, zeker omdat Ingrid ook mee ging :) We zijn eerst gaan eten en daarna hebben we de stad onveilig gemaakt!

En de kinderen hadden ook genoeg leuke activiteiten. Op school vierden we Delawi, het Indiaase lichtfeest, ze mochten beiden mooie kleren aan naar school, Ruby gewikkeld in mijn sjaal, en Amber in haar gouden jurkje. Ze hebben mooie bakjes gemaakt en het feest goed gevierd.

En daarna kwam Halloween, het feest waar de kinderen helemaal gelukkig van worden. Ruby ging verkleed als prinses sneeuwwitje. Dagen voor de grote dag wilde ze haar Halloween al aan (jurk, costuum, of iets in die trant werd niet gezegd, de jurk heet haar halloween). Met 5 minuten per dag kwam ik net weg. Dus toen ze met de jurk naar school mocht was het feest compleet. Ik hielp met een andere moeder bij de trick or treat. Elke klas kwam langs ons voor een snoepje, en dus ook Ruby's klas. Daarna gingen ze klassikaal eten (er was een lopend buffet) en werd er in de klassen geschminkt en verhalen voorgelezen. En de ochtend eindigde met een geweldige magic show van twee moeders. Echt een leuke dag. Ook voor Amber die als hommel verkleed naar school ging. Alleen vond Amber haar costuum niet zo fijn, het was ook wel erg warm, dus halverwege haar schooltijd ging het pakje uit :) Maar ze hebben beiden een supertijd gehad!

En dan waren er nog de verjaardagsfeestjes bij Lily, die 5 werd en een geweldige pizza party gaf. Bij Ava, die 3 werd, en de eerste verjaardag van Mia! Allemaal leuke feestjes waar ze enorm van hebben genoten.

En mama sloot deze maand af met een sample sale van de HEMA. Oh, wat is dat toch heerlijk, voor slechts 5 HKD (ongeveer 45 EUROcent) per item ben ik weer eens helemaal los gegaan. Verheug me nu al weer op de volgende keer!

Maar het mooiste cadeau voor zowel Amber, Ruby en mij is wel dat gistermiddag mijn moeder is geland in Hong Kong. De komende 4 weken gaan we enorm van elkaar genieten!