woensdag 6 mei 2009

Er betaat een hemel voor shoppers en die heet Shengzen!

Maadagmorgen 6 uur, tijd om op te staan, want er stond een flinke trip op het programma. Snel douchen, ontbijten, Ruby knuffelen en toen was het 7.30 uur en echt tijd om te gaan. Ruby kreeg nog een laatste knuffel en kus en toen gingen mama en ik op weg naar China. Op het programma stond Shengzen. We begonnen de trip met de bus, toen de metro en vervolgens op zoek naar het station waar we dan echt de trein naar China konden nemen. Uiteraard had ik e.e.a. op internet opgezocht en had ik her en der wat rondgevraagd, maar de verhalen waren allemaal anders, dus besloot ik dat ik ook zelf wel de weg kon vinden. Gelukkig zijn we niet gek en inderdaad was het allemaal niet zo ingewikkeld.

Aangekomen bij de grens moesten we eerst een visum halen. Dat kan al van te voren in Hong Kong (maar lange wachttijd) of aan de grens (met een beetje pech 3 uur wachttijd), wij hadden het risico genomen om het aan de grens te kopen en gelukkig stonden we binnen 15 minuten in bezit van een visum weer buiten. Hop de duane door en toen.....begon het feest.

Zodra we het station uitliepen werden we belaagd door verkopers of we hun shop wilden bekijken. Ik was hier al voor gewaarschuwd, maar dat het zulke "arabische" (zoals in bijvoorbeeld Egypte) praktijken zouden zijn had ik even niet bij stilgestaan. De tip van een meisje uit mijn hockeyteam maar opgevolgd en 1 leuk mannetje uitgezocht die ons rond mocht leiden door het winkelcentum. Dit winkelcentrum bestaat uit 1500!! winkels en zonder "gids" wordt je echt helemaal gek.

Onze gids heet Jimmy en Jimmy vroeg meteen, waar ben je naar op zoek...nou euh, we willen in ieder geval kleding laten maken wisten we uit te brengen. Ik had een tas vol met mijn lievelingsjurken, broeken en shirtje meegenomen om na te laten maken. We werden meegenomen naar de 5de verdieping waar we werden voorgesteld aan Nancy. We lieten Nancy de kleding zien die we mee hadden genomen (mama had ook kleding meegenomen) en zij vertelde de prijs om het te laten namaken. Ik kan je vertellen, daar koop je geen nieuwe spullen voor! Nadat we de prijzen hadden besproken nam ze ons mee naar een grote hal met wel 350 (voornamelijk) vrouwen die stoffen verkopen. Het was tijd om voor alle jurken/broeken/badpakken/shirtjes de stof uit te zoeken. En dat is nog niet zo makkelijk. Je moet bepalen wat voor soort stof je wilt, wat voor print, of je wel/geen voering wilt etc. En als je keuze hebt uit meer dan 1.000 stoffen zie je door de bomen het bos niet meer. Maar, het is gelukt hoor, we werden er hebberig van. Mijn lievelingsshirt (dat toch echt te kort is, maar wel heel mooi) wordt nu in 7 verschillende prints gemaakt, en dan 10 cm langer, mijn mooie witte jurk, die ik eigenlijk al te klein had gekocht wordt in het zwart gemaakt en dan zo dat ik hem ook pas! De jurk die ik heb gekocht voor de bruiloft van mijn zus wordt in blauwtinten gemaakt etc. En mama is ook los gegaan! Zij heeft een hele mooie jurk uit een blad gezocht die ze na gaan maken, er worden 3 padpakken gemaakt en ze heeft een prachtige winterjas van kasmirwol laten maken. Volgende week wordt het hele spul gebracht en dan maar hopen dat het net zo mooi is geworden als we nu verwachten (volgens mijn vriendinnen hier kunnen ze heel goed namaken, maar eigen ontwerpen of uit een boekje wordt soms lastig).

Nadat we uiteindelijk 3 uur bij Nancy zijn geweest (stoffen uitzoeken, kleding doorpassen, maten opmeten etc.) stond Jimmy weer voor de deur om ons mee te nemen naar een tassenwinkel (prachtige tassen gekocht), schoenenwinkel (toch weer extra paar slippers gekocht) en een theewinkeltje voor wat cadeaus voor thuis. En toen was het ineens al weer 16.30 uur! We hebben niet eens tijd gehad om iets te eten/drinken of naar het toilet te gaan. We zijn non stop aan het shoppen geweest!! En dat voor twee vrouwen die niet van shoppen houden. Mocht je dus wel van shoppen houden, trek dan minimaal 2 dagen voor dit walhalla uit!

Moe, maar zeker voldaan vervolgden we onze reis weer naar Hong Kong waar we 2 uur later Ruby weer in onze armen konden sluiten en toen heerlijk konden gaan slapen....

Geen opmerkingen: