Wat kun je veel doen op een dag!!

Onze nieuwe wekker (ook wel Ruby genaamd) heeft zich verslapen....Hoewel we daar natuurlijk heel gelukkig mee zouden moeten zijn, kwam het nu ff niet zo goed uit. Ze werd namelijk om 8.15 wakker terwijl we om 9 uur opgehaald zouden worden. En voordat we alledrie klaar zijn EN ontbeten hebben duurt tegenwoordig wat langer dan voorheen. De chaufeur dus maar even gebeld of het een half uurtje later mocht worden.

Tijdens het ontbijt waren we getuige van een hindoe seremonie (de eerste, maar zeker niet de laatste die dag, maar dat wisten we toen nog niet) ter ere van Hanuman Jayanti.

Hanuman Jayanti is een feestdag ter ere van de geboorte van Hanuman. Na Ram is Hanuman de meest populaire goddelijke manifestatie. Zijn populariteit dankt hij aan zijn alom in het epos Ramayana uitvoerig beschreven daden van moed en beleid en aan zijn edele eigenschappen van trouw en kuisheid. Hij wordt als de meest ideale, trouwe, onbaatzuchtige en toegewijde dienaar van Ram beschouwd. Door de Hindoes wordt hij aangeroepen als beschermer tegen en als verdrijver van kwade geesten en demonen. Tijdens diensten wordt uit de Hanuman-chalisa (loflied aan Hanuman) voorgelezen en wordt zijn jhandi (vlag aan een bamboestok) gepland.

Na het ontbijt vertrokken we (nog iets later dan gepland) voor onze dagtrip. Onze chaufeur reed ons door het prachtige landschap, vol rijstevelden met eenden (vooral gebruikt voor ceremonies) naar onze eerste bestemming. The holey spring tempel. Hier was het erg druk met balineze mensen die allemaal een bad namen in het heilige water. Wij hebben nog overwogen om mee te doen, mar besloten dat kijken ook leuk was. Onze weg vervolgde zich en bij alle mooie plekjes stopten we om een foto te maken. Wat het meest ideale was van onze chaufeur is dat hij juist niet stopte op de plekken waar alle toeristen stoppen (en het dus wemelt van de straatverkopers, die vaak erg volhoudend zijn), maar net iets er voor of erna, zodat je rustig kan kijken zonder lastiggevallen te worden. Een van de mooiste plekken waar we stopten was een rijstterras, Prachtig zoals dat er bij lag, in de volle zon, met zoveel groen.

De volgende stop was een koffieplantage, althans, dat vertelde de chaufeur. Het bleek een stukje land te zijn waar ze alle kruiden die je kunt bedenken (inclusief cacao) telen. Ze hebben ook koffie (dus hij had toch een beetje gelijk) en aan het einde van het pad lieten ze zien hoe de koffie gemaakt wordt. De meest speciale koffie is de koffie waarvan de bonen eerst worden opgegeten door een kapachtige (die hadden ze daar in een hokje) en die kat poept de bonen onverteerd weer uit. Deze bonen worden gemalen en dan heb je de duurste koffie ter wereld! Uiteraard mochten we alle soorten koffie proeven (zodat we goed wisten wat we wilden kopen bij het winkeltje....). Ik was verheugde me enorm op deze koffie (zo duur moet haast wel goed zijn) maar het viel tegen...hij was erg bitter en zeker niet lekker. Gleukkig hadden ze in de winkel ook thee en andere kruiden, dus we konden ons geld er wel kwijt. De eigenaar van de shop was een aardige kerel die net een baby van 2 weken had, deze hebben we gezien en toegegeven, het was een schatje.

We vervolgden onze weg naar de vulkaan. Deze vulkaan is voor het laatst in 1999 uitgebarsten en overal zie je de zwarte lava nog liggen. Boven op de berg staat een klooster dat in al de jaren dat hij daar staat nog nooit is getroffen door de lava, de stromen gingen er altijd langs (ook te zien aan de lava) waardoor de tempel een heilige status heeft verkregen. Wij zijn bij het restaurant dat uitkijkt op de vulkaan het het meer gaan luchen met een prachtig uitzicht.

Na de lunch was de officiele tourtijd al bijna voorbij (we zouden 5 uur weg zijn) maar we hadden nog veel op het programma staan. Onze chaufeur stelde voor om een paar tempels waar veel toeristen komen te skippen. Hij bracht ons naar een tempel waar geen toeristen komen, alleen de balinezen. Deze tempel was prachtig. Hij lag verscholen in een soort jungle (voelde soms net of ik in jungle book zat) met watervalletjes en een meertje met heilig water. Hier waren een aantal balinezen aan het baden en het was er zo mooi dat ook wij onze kleding uittrokken en een bad namen. Arjen met de mannen (achter een rots) en ik bij de vrouwen. In ons ondergoed sprongen we in het heilige water en stonden we onder de watervalletjes om alle onreinheid van ons af te wassen. Ruby sliep in de auto toen we naar de tempel gingen en de chaufeur bleef bij haar zodat ze niet wakker hoefde te worden. Tijdens ons bad werd ze wakker en de chaufeur bracht haar naar ons. Dus ook onze kleine meid heeft gebaden in het heilige water (hoeveel Nederlandse baby's van 8 maanden kunnen dat zeggen?). Al met al een hele ervaring.

We reden vervolgens naar het dorp van de chaufeur om daar de medicijnman te bezoeken. Eerst mochten we een kijkje nemen in het huis van de chaufeur waar we zijn familie hebben ontmoet. Voor balineze begrippen woont hij mooi en heeft hij het goed. We hebben een kop koffie gedronken van zelfgeteelde bonen (er lagen ook bonen te drogen toen we daar zaten) en toen was het tijd om te kijken of de medicijnman aanwezig was. Helaas bleek hij er niet te zijn. Een beetje teleurgesteld reden we naar Celuk, een stadje waar je alleen maar zilver kunt kopen. Als een echte ekster werden we aangetrokken op alle zilverproducten. Ik werd verliefd op een ring en Arjen op een zilveren buddabeeldje. Maar we besloten om niet meteen bij de eerste winkel te kopen. De tweede winkel bleek precies dezelfde spullen te verkopen, maar dan voor 1/3 van de prijs...Hier zijn we gaan onderhandelen, maar we kregen maar heel weinig korting. Onverrichte zaken gingen we dus verder naar de volgende winkel. Hier begonnen ze zelfs met onderhandelen op ruim 5x de prijs van de tweede winkel! We hebben goed onderhandeld en uiteindelijk liep ik de winkel uit met mijn nieuwe liefde, een prachtige ring.

Onze chaufeur had onze teleurstelling gezien toen de medicijnman niet thuis was en hij vertelde dat hij nog een medicijnman kende op de weg terug naar Obut. Deze man was thuis en we konden komen. Arjen ging eerst, de man voelde aan het hoofd van Arjen en ontdekte een pijnlijke plek. Arjen moest gaan liggen en vervolgens checkte hij met een soort houden pen de tenen door er op te drukken. Als er niets aan de hand was dan voelde je geen pijn, als er echter iets niet goed was dan verging je van de pijn. Op het hoofd van Arjen had hij al een blokkade ontdekt en toen hij op de tenen van Arjen drukte zag je hem echt kronkelen van de pijn. De medicijnman ging tegenover hem staan, hielp Arjen ontspannen en daarna was de blokkade weg. Ik heb geen idee hoe hij dat heeft gedaan, maar het was erg indrukwekkend. Vervolgens was ik aan de beurt, hij onderzocht me en ontdekte dat ik last had van mijn darmen. Ik mag geen koolzuur en kool meer eten en dan zou het over moeten gaan. Verder zijn we alledrie gezond (we hebben Ruby ook even laten checken) dus dat is goed nieuws!

Na deze lange (en vermoeiende dag) kwamen we om 18.15 uur terug in het hotel waar we even lekker konden relaxen.

Vandaag staat het apenwoud op het programma en vertrekken we weer naar Semynak waar er vanmiddag weer een massage op het programma staat. We zijn er maar druk mee.