Happy brithday to me :)

Vrijdag was het dan echt zover, na lang wachten (en voor haar lang vliegen) was mama er! We hadden halverwegen het vliegveld afgesproken. Zij kwam met de Hong Kong Express trein rechtstreeks naar het centrum. Wat heerlijk om haar weer te zien en nadat ze Ruby had geknuffeld vond ze het volgens mij ook leuk om mij weer te zien ;). We zijn met z'n drieen in de taxi gestapt op weg naar ons huis. Gelukkig vond mama het huis erg mooi (ja, ik ga echt heel snel foto's maken en op de blog plaatsen).

Na de tour door het huis was het tijd om koffie te drinken met vers gebakken bananentaart. Nee voordat jullie denken dat ik weer zwanger ben en weer ben gaan bakken, die had Emelda gebakken. Heerlijk!

Mama hebben we toen onder de douche gezet en in bed gelegd zodat ze zo min mogelijk last zou hebben van de jetlag. Ze mocht een uurtje slapen en toen hebben Ruby en ik haar weer wakker gemaakt. Toch wel fijn een baby als bliksemafleider :) Maar het was gelukkig niet nodig. Mama was al wakker en vond het heerlijk dat we bij haar kwamen.

's avonds vroeg naar bed was het advies aan oma. En wij zouden meedoen, want het draakje had weer lopen spoken de nacht ervoor, dus we waren er wel aan toe. Helaas dacht Ruby daar anders over. Hoewel ze keurig zonder piepjes was gaan slapen om 7 uur werd ze om 23 uur wakker (van een droom?) en wilde vervolgens weer niet slapen...toen hebben we haar maar bij ons in bed gelegd waar ze van 00.00 - 5.00 sliep (dus niet echt lang....).

En toen was het zover, ik was jarig!! Happy birthday to me :) Maar ondanks het feit dat ze de woonkamer hadden versierd met de vlaggen die we van de familie van Mierlo hadden gekregen voelde ik me niet jarig (na mijn 10de verjaardag ben ik dat gevoel dus voor altijd kwijt geraakt). Ik voelde me vooral moehoehoe!!! Eerst maar even ontbijten, dat zou me vast energie geven.
En daarna de stad in. We hebben namelijk geconcludeerd dat haar wiegje nu echt te klein wordt. Elke keer als we kijken ligt er of een arm of een been tussen de spijlen, vast niet de bedoeling.
Op zoek naar een ledikantje dus. We begonnen in het centrum bij twee grote babywinkels. Maar om in de woorden van mijn moeder te blijven "wat een truttendingen, daar ga je haar toch niet inleggen?" daar konden we niet slagen. Op naar Causewaybay, de secretaresse van Arjen werd gebeld of zij nog winkels kende en de jacht ging door. Echter konden we het echt niet vinden daar. De enige die er normaal uitzag (en nog niet eens echt heel mooi) was 800 euro (exclusief matras, bijtring etc) dus dat was een beetje teveel van het goed. Toen we allemaal op waren en er helemaal klaar mee besloten we toch nog even bij Ikea te kijken. En waarachtig, daar hadden ze wel leuke bedjes. Het bedje dat ik zag en mooi vond stond er echter alleen in het blauw en was ook niet in andere kleuren verkrijgbaar volgens onze verkoper. Heel raar verhaal, je gaat toch niet een standaard ledikantje verkopen die alleen geschikt is voor jongetjes (Linda, als je dit leest, is dit echt waar?!?!). Maar goed, de verkoper was gelukkig wel zo pro-actief om op de computer een nieuw bedje te laten zien in het roze. En dat was nu precies het bedje dat we zochten!! En mocht de volgende baby (als die komt) een jongetje zijn, dan komt oma Jannie persoonlijk langs om het bedje blauw te schilderen heeft ze beloofd. Eind goed al goed dus.
Maandag komen ze het bedje bezorgen en dan gaat er echt een nieuwe fase in voor onze kleine meid.

Onnodig om te zeggen dat ik gisteravond te moe was om gezellig uit eten te gaan, dus we hebben lekker thuis mijn lievelingseten gegeten (sla, gehaktbal en gekookte aardappelen).

Ze hebben gisteren ook de airco in de kamer van Ruby gemaakt (bleek iets met een gasfles te zijn...) dus ze heeft vanacht weer voor het eerst in haar eigen kametje geslapen en dat ging goed. Ze is alleen om 00.30 uur 10 minuten wakker geweest en heeft vervolgens tot 6 uur geslapen. We zijn dus heerlijk uitgeslapen! We zijn dus helemaal klaar voor de zondag.