Oranje boven, oranje boven, leve de koningin!

Afgelopen zondag zijn Ruby en ik eerst naar het bureau gegaan van de helper om het contract te tekenen. We waren hier nog niet op zondag geweest, wat een drukte! Alle helpers zijn vrij op zondag en dus zat het hele kantoor vol met kakelende dames, stond er veel eten en was Ruby de attractie van de middag. Ze wilden allemaal een glimlachje van Ruby en als een ervaren actrice gaf ze een lachje hier, een woordje daar en iedereen maar lachen :)

's middags hadden we afgesproken met Ingrid en Rozemarijn in Discovery Bay om een terrasje te pakken. Was erg gezellig en moe maar voldaan kwamen we 's avonds weer thuis. Ruby is toen om 1900 uur in haar eigen bedje gaan slapen en heeft tot 4 uur uur aan een stuk door geslapen! Ik ben trots op onze dochter.

En moeders? Die is druk bezig met het organiseren van het oranjebal. Heb me er redelijk in vergist hoeveel werk het eigenlijk is...maar het is wel leuk, dus dat scheelt een boel. Afgelopen maandag was ik bij het Nederlandse consulaat om mijn rijbewijs op te halen en toen ben ik meteen even bij onze consul generaal binnengelopen om kennis te maken. En toen ik er toch zat was het makkelijk om hem ook te vragen of hij het oranjebal wil sponsoren ;) De eerste sponsor was binnen! Robbert Schuddeboom is een aardige man, eigenlijk precies wat je bij een consul generaal verwacht voor type. Ik moest alleen uitkijken hem bij zijn juiste naam te noemen, want ik heb zijn naam verkeerd opgeslagen in mijn grijze massa en wil steeds schuddebuik zeggen (en dat terwijl de man toch echt geen grammetje vet heeft....).

Met mijn eerste sponsor op zak liep ik vrolijk naar buiten om samen met Ruby wat rond te wandelen in de stad, wat hebben we toch een heerlijk leven.

Dinsdag werd ons rustige leventje echter hevig verstoord! Samen met Sandra (ook van de evenementencommissie) hadden we een afspraak bij het huis van de Consul Generaal om het voorraadhok van de Nederlandse vereniging dat daar is op te ruimen en een inventarislijst te maken. Braaf op tijd stonden Ruby en ik klaar om een taxi te pakken en na een paar minuten wachten verscheen er een lege taxi. Nadat ik de kinderwagen gedemonteert in de kofferbak had zitten (daar ben ik inmiddels een ster in) en kindlief en ik in de taxi zaten konden we vertrekken. De portier van ons gebouw hielp de chauffeur om te kijken of er niets aan kwam, de taxi reed achter en toen.....BOEM!! Een fietser tegen de auto aan. Die man op zijn racefiets was met een noodgang (de berg gaat hier iets naar beneden) tegen de zijkant van de taxi gereden. Knieen open, schouder open en fiets zielig op de grond...gelukkig stond hij meteen weer op en was hij boos op de taxichauffeur (wat een goed teken is, want als je genoeg energie hebt om boos te zijn, dan vallen de verwondingen vaak wel mee). Maar ja, inmiddels zaten wij bepakt en bezakt in een taxi die niet wegging. Wat moest ik doen? Ik ben even uitgestapt, maar de taxichauffeur verzogt mij weer te gaan zitten, we zouden zo vertrekken. Ik vond het ook wel zielig voor de chauffeur dat hij en een ongeluk had gemaakt en ook nog zijn ritje kwijt zou raken. Ik besloot om 15 minuten te wachten en als we dan nog niet zouden rijden ik een andere taxi zou nemen.
Gelukkig was alles na 10 minuten afgehandeld, ik zag dat de fietser wat geld in zijn handen gedrukt kreeg en dat hij zijn fiets weer pakte en wij gingen op weg naar het huis van de consul.

Daar aagekomen hebben we ons eerst zitten verbazen over de grootte van het huis en de tuin! WOW om vervolgens gezellig met de vrouw van de consul een kop koffie en een stuk taart te eten. Kijk dat is nog een leven :) Maar ja, daarna moest er toch echt gewerkt worden. Het bleek een stuk meer werk te zijn om het hok op te ruimen (wat een troep stond er) en die inventarislijst te maken. Maar na 4 uur waren we er mee klaar (en klaar mee).

Snel naar huis terug geraced omdat om 14.00 uur de allerlaatste meubelen geleverd zouden worden door G.O.D (goods of desire). De salaontafel een fontijn en een stoeltje voor de slaapkamer maken het huis helemaal af (op de gordijnen na).

Rond 16.00 uur kreeg ik een telefoontje van Annemiek, ze was weer in Hong Kong en vroeg of ik zin had in een borrel/eten in de stad. Helemaal de kluts kwijt (ik dacht echt dat ze woensdag zou komen) heb ik me omgekleed, Ruby in de wagen gezet en reden we weer naar Central. Samen met en vriend van Annemiek die ze nog van de opleiding kent en die een eigen designbureau in HK heeft hebben we mojito's gedronken en vervolgens chinees gegeten. Was erg gezellig. Annemiek is blijven slapen en heeft vanmorgen het vliegtuig naar Bali genomen. Zondag zien we haar weer!

Vandaag weer druk met het benaderen van sponsoren voor het oranjebal en het regelen van allemaal andere dingen voor het feest. Maar verder hebben we geen afspraken. Ruby en ik gaan maar eens een dagje van elkaar genieten. Ik zag dat haar vijfde tand inmiddels door is gekomen (het schiet nu echt op) en ze vind het opstaan zo leuk dat ze de hele dag aan me hangt om zich op te trekken. Oefening baart kunst, dus we gaan maar goed oefenen. Als oma Janny over twee weken komt heeft ze het vast helemaal onder de knie!