Vrijdagmorgen konden we onze spullen weer inpakken, want onze tijd in Obud zat er weer op. Maar niet voordat we het apenwoud in zijn geweest. Op advies van onze chaufeur hebben we de draagzak meegenomen en de wandelwagen bij de ingang gestalt. Met Ruby op mijn buik en de verrekijkers in de aanslag konden we bijna aan het apenavontuur beginnen. Maar eerst nog wat bananen gekocht om de aapjes te voeren. Met dit geld steun je meteen het apenwoud, dus een echt win win situatie. De verrekijkers bleken absoluut overbodige ballast, je moest de apen eerder van je af houden dan dat je ze moest spotten! Zeker Arjen, die de bananen vakkundig onder zijn shirt verstopte had veel succes bij de aapjes :) Het woud was niet zo groot en was heel goed te vergelijken met Apenheul toen de apen nog op je mochten zitten. Het leukste van alles was nog wel de reactie van Ruby op de apen, ze kraaide het uit, zo leuk vond ze het! Echt een kind van haar moeder dus...
Na het apenwoud was het echt tijd om terug te keren naar onze villa in Seminyak. Daar hebben we heerlijk gezwommen en gerelaxt tot een uurtje of 4 en toen kwam de oppas. Arjen en ik hadden namelijk een afspraak bij het holistisch centrum voor een massage. Hier kwam iets meer bij kijken dan alleen een massage kwamen we achter. Ze kijken waar je pijnlijke spieren vandaan komen en helpen je om de klachten te vermideren, maar vooral om nieuwe klachten te voorkomen. Hoe? Door ontspanningsoefeningen en door je in te laten zien dat je meer in het hier en nu moet leven en niet alleen maar moet rennen en vliegen, want dan heeft je lichaam geen tijd om te herstellen en verkrampen je spieren. We vonden het een aannemelijk verhaal en besloten de laatste dagen te gebruiken om echt te ontspannen en om een aantal sessies te boeken bij deze mensen. Hoewel we nu nog steeds pijnlijke spieren hebben en ik het letterlijk heb uitgegild van de pijn tijdens de massage (hoezo lekker ontspannen?!?!) voelen we ons er nu goed bij. We gaan de oefeningen inpassen in onze dagelijkse routine en hopen hiermee dat we wat soepeler worden (dat kan immers nooit kwaad).
Zaterdagavond zijn we met Danny en Annemiek uit eten geweest, voor ons de laatste avond, zij blijven voorlopig nog even. Ze hebben voor 3 jaar een villa gehuurd die ze nu aan het inrichten zijn, dus wellicht gaan Arjen en ik nog wel eens terug om ze op te zoeken...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten