Waar blijft de tijd?

Vroeger kroop de tijd voor een spannend evenement zoals je verjaardag of vakantie altijd. Maar tegenwoordig lijkt hij een keer zo snel te gaan. De afgelopen dagen zijn werkelijk voorbij gevlogen en inmiddels is het al weer zaterdagavond. Ruby ligt voor de (voorlopig) laatste nacht in haar bedje te slapen. Morgen wordt een hectische dag, dus hopelijk slaapt ze goed.

Vrijdagmorgen ben ik al vroeg begonnen met contracten voor Zoat en tussen de middag besloot ik om even te relaxen. Ik heb al weken een kaartje van een masseur in mijn portemoinee en die heb ik maar eens gebeld. Ik kon meteen terecht :) Snel heb ik mijn spullen bij elkaar gezocht en ben ik in een taxi gesprongen. Aangekomen op de juiste straat was het lastig om de salon te vinden. Gelukkig hebben we tegenwoordig mobiele telefoons en met een beetje hulp kwam ik bij een deur terecht zonder uithangbord of teken (hoe moet ik nu weten dat hier een massagesalon zit?!?!). Binnen aangekomen moest ik wat trappen op en wat gangetjes door en kwam toen uit bij een kleine ruimte waar bij binnenkomst twee heerlijke relaxstoelen stonden. Omdat ik de enige klant was hoefde ik niet eerst plaats te nemen, maar mocht ik meteen door naar de behandeltafel. Ik werd verzocht mijn kleding uit te doen en de papieren onderbroek aan. En toen kwam ze binnen, een lieve Chineze dame die werkelijk al mijn spieren heeft aangeraakt en de knopen er uit heeft gehaald. Ruim een uur lang heeft ze me van top tot teen (neem dit vooral erg letterlijk) gemasseerd en het was verrukkelijk! En dat allemaal voor (sorry ik blijf Nederlands en over geld zeuren) slechts iets meer dan 15 euro...Zoals jullie zullen begrijpen ga ik hier zeker nog een keer terug.

Na de massage ben ik helemaal rozig naar de meeting met Phlips gegaan wat gelukkig helemaal goed ging. Op de weg terug heb ik nog de laatste dingetjes gekocht voor de reis en ben toen snel terug naar huis gegaan. Ruby had een speeldate gehad met een Amerikaans jongetje waar een vriendin van Emy voor zorgt en ze hebben het ontzettend leuk gehad. Helaas was het meteen de laatste date want de mensen verhuizen over een maand terug naar Amerika. Gelukkig heb ik Ruby inmiddels opgegeven voor de Woodland pre-school waar ze vanaf 2 september elke week twee uur naartoe zal gaan om met kindjes van haar eigen leeftijd te spelen. Waar ze liedjes leert en waar ze gaan knutselen. Uiteraard allemaal onder begeleiding van de ouders/helper, maar ik denk dat het heel goed is voor haar om weer onder de kindjes te zijn. Als we nog in Nederland hadden gewoond dan was ze drie dagen in de week naar de creche gegaan en had ze genoeg vriendjes/vriendinnetjes gehad, maar hier ligt dat allemaal wat anders. We wonen ook niet in een hoog gebouw met nog 4999 andere gezinnen waar we makkelijk kinderen vinden om mee te spelen, dus dit is een hele goede optie.

En nu is het dus al weer zaterdagavond 22.30 voor ons. Vandaag stond in het teken van inpakken (zowel voor Arjen als voor ons) en vooral heel veel genieten van elkaar. 's Middags zijn we met z'n drieen naar Aberdeen gegaan om naar antiek te kijken. We hebben hele mooie spullen gezien, maar hebben (nog) niets gekocht. Arjen heeft twee keer met Ruby gezommen en Emy heeft mijn teennagels schoongemaakt en mooi gelakt (het mens is ook van alle markten thuis). En na het eten hebben Arjen en ik nog een spelletje Weekend Miljonairs gespeeld. En nu liggen we dus in bed, ons laatste nachtje samen in een hele lange tijd. Het begint nu eindelijk tot ons door te dringen dat we elkaar echt lang niet gaan zien. Vooral voor Arjen is dit natuurlijk moeilijk omdat ik Ruby bij me heb. Hij moet niet alleen zijn vrouw missen, maar mist ook de eerste verjaardag van zijn dochter en een groot deel van haar ontwikkeling. Als je ziet hoeveel ze nu per week leert is 5 weken wel heel lang.

Gelukkig hebben we skype en email, dus ik hou hem zoveel mogelijk op de hoogte en ik neem de videocamera mee zodat hij er toch een beetje bij is...