Toen ik gisteren net lekker in de zon lag ging de bel. Ze kwamen de printer brengen en het mannetje dat hem bracht zou er voor zorgen dat hij ook meteen ging werken. Niet al te ingewikkeld leek me, dus snel een badjas over mijn bikini aangetrokken en de man laten zien waar de printer moest komen te staan. Na een paar minuten vroeg hij om het wachtwoord van de draadloze verbinding, dit gaf ik met daarbij de opmerking dat ik niet zeker wist of het laatste cijfer er wel of niet bij hoorde. Hij keek me wat raar aan en vertelde toen dat dit niet het wachtwoord kon zijn, want dat zou 10 of 15 karakters moeten zijn en dit waren er 14 Nadat ik een paar keer uit probeerde te leggen dat hij dan het laatste cijfer niet moest gebruiken vroeg hij me of hij even op de computer mocht. Maar natuurlijk, alles voor het goede doel. En nadat hij wat handelingen had verricht wist deze briljante man me te vertellen dat het wachtwoord niet klopte, want het laatse cijfer hoorde er niet bij...Nu beschik ik niet over een engelengeduld, dus leek het me beter om naar beneden te gaan en met Ruby te spelen zolang deze man bezig was, want dit soort taalverwarringen werken enorm op mijn zenuwen. Na een UUR!! ben ik maar weer naar boven gelopen om te vragen of het allemaal lukte. Het leek me namelijk niet dat het zo lang moest duren om een printer te installeren. Hij keek me aan en vertelde dat het Engels op mijn computer een beetje raar was en dat hij het niet begreep, It's not American English zei hij nog. Nee, nogal wiedes, het is namelijk Nederlands!! Hij begreep werkelijk niets van de Mac en zeker niet nu alle menu's in het Nederlands ingesteld waren. Gelukkig wist ik dit snel voor hem op te lossen en zo kon ik na in totaal 2 uur eindelijk printen :)
' s Avonds kwamen Suzanne en Willem bij ons eten en dat was ontzettend gezellig. Uiteindelijk zijn ze geloof ik rond 1 uur weg gegaan en dus waaren we vandaag een beetje moe. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het is hier heerlijk weer (misschien een tikkeltje te warm), maar mij hoor je niet klagen, dus heb ik vandaag met Ruby gezwommen en heb ik aan het zwembad gelegen totdat ik echt smolt. Toen zijn we maar even naar binnen gegaan om af te koelen (geen idee hoe ze dat vroeger zonder airco deden). Rond 4 uur kwam Rozemarijn met haar dochter Zare van 2 langs. En het was zo schattig om te zien hoe Ruby helemaal weg was van Zare. Ze kroop steeds naar haar toe en sloeg dan haar armpjes om Zare heen om haar te knuffelen. Zare op haar beurt vond het ook heel gezellig en ging echt met Ruby spelen. Ze hebben ontzetttend veel lol gehad met z'n tweeen. We zijn toen met z'n vieren nog even gaan zwemmen en toen was de dag voor Ruby al weer voorbij.
Na het eten van Ruby zijn we in bad gegaan en meteen daarna viel ze als een roosje in slaap. De afgelopen weken slaapt ze als een prinsesje. Ze gaat om 18.00 slapen en slaapt dan tot de volgende morgen (ze wordt tussen 6.30 en 7.30 wakker) dus onze nachten zijn weer normaal.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Gelukkig vroeg ie niet naar je loutel ;-) (Daar begreep ik destijds namelijk niks van.) Wat heerlijk dat Ruby zo goed slaapt. Wij zijn na anderhalf jaar nog steeds niet back to normal - ups en downs, dat wel (momenteel een zware down). Het wordt denk ik tijd dat ik even wat nieuwe muziek op mijn ipod kom zetten ;-) Ik mail je. Groetjes! sanne
http://www.engrish.com/ ;-) groetjes van Wam
Gegege... Geinig Wam.
Een reactie posten