Maandagmorgen om 8 uur stond ik in fris en fruitig in het Centrum om Christine, Pieter en Giulia op te halen. Na een paar minuten kwamen ze uit de lift en ze zagen er prima uit. Giulia was erg lief geweest in het vliegtuig, had lekker geslapen en gespeeld, dus dat geeft hoop voor onze vlucht naar Nederland, als Giulia het kan, kan Ruby het ook! Ik vond het heerlijk om ze weer te zien en we zijn snel naar huis gegaan. Daar wachtte Ruby met smart op haar vriendinnetje en het wachten werd beloond. Die twee meiden vonden elkaar meteen leuk! Ruby ging spontaan kusjes geven en riep de hele tijd Pretty naar Giulia. De ochtend vloog voorbij en toen beiden dames wakker waren uit hun middagslaapje zijn we met z'n vieren het zwembad ingedoken. Hier heeft Ruby een nieuw kunstje geleerd dat mij de stuipen op het lijf jaagd. Ze springt namelijk UIT haar band. Ik zag het al een paar keer bijna fout gaan, dus bleef ik dicht bij haar, en toen kukelde ze ineens echt uit de band zo het water in...Ik kan je vertellen dat je dan ontzettend blij bent dat je er naast zit en haar meteen uit het water kunt vissen, maar bah, dit is niet leuk! We hebben nog een andere band waar ze niet uit kan vallen en ik denk dat we die maar moeten gaan gebruiken, ook al kan ze zich daarin niet zo makkelijk voortbewegen.
Na het zwemmen zijn we naar de Peak gegaan. Ze blijven maar 2 dagen, en er was al een halve dag voorbij, dus om ze een goed beeld van Hong Kong te geven leek me dit een mooi begin. We bekeken het uitzicht, ik maakte foto's van het gezinnetje en toen hadden we allemaal wel trek. Bij de Peak is (uiteraard, net als overal in HK) een winkelcentrum en daar zat een zaakje dat verse crepes verkoopt met inhoud naar keus. Dat leek ons wel wat en Ruby en ik deelden een heerlijke crepe met banaan, ijs en chocolodesauce. Chritine en Pieter houden meer van hartige vulling, dus Christine ging voor een crepes met tonijn. En dat had ze beter niet kunnen doen...
Een paar uur later was ze namelijk zo ziek als een hond, voedselvergiftiging. Ze heeft de hele nacht niet geslapen en alles wat in haar lichaam zat is er uit gekomen. Ontzettend zielig voor haar. En het helpt natuurlijk ook niet mee als je dan een baby hebt die last heeft van een jetlag. Kortom, Christine voelde zich beroerd. Het vervelende met een voedselvergiftiging is dat alles er eerst uit moet en je dan weer langzaam kunt gaan drinken/eten. Om er voor te zorgen dat ze niet uit zou drogen heb ik wat ORS klaargemaakt en in de loop van de dag bleef ook thee, geroosterd brood en wat boullion binnen. En aan het einde van de dag voelde ze zich heel iets beter gelukkig. Maar zoals je zult begrijpen heeft ze niet het puf gehad om het huis te verlaten. Pieter is zelf wel de stad in geweest en ik bleef met Giulia, Christine, Ruby en Emy thuis. Twee van die kleine meisjes is leuk, maar wel vermoeiend! Je zult een tweeling hebben, dan wordt je er druk mee...voor iedereen met een tweeling, ik heb heeeeeeel veel respect voor jullie!!
Giulia slaapt twee keer per dag 2 uur, en tussen die twee uur in had Ruby haar slaapje, dus het was niet zo heel lang dat ze beiden wakker waren. En toen Emy 's middags boodschappen ging doen en vroeg of Ruby met haar mee mocht vond ik dat een goed idee. Die twee kunnen het super met elkaar vinden en dan had ik mijn handen vrij om voor Christine & Giulia te zorgen.
Om Christine toch een idee te geven over Hong Kong heb ik haar alle foto's van ons laten zien, en ik heb beloofd dat ze nog een keer terug mogen komen. Vanacht heeft ze een stuk beter geslapen, al was het nog steeds niet aan een stuk. Giulia heeft nog wat last van haar jetlag (logisch natuurlijk) en die was veel wakker, maar ze heeft in ieder geval een stuk meer slaap gehad dan de nacht ervoor. Ze zag er vanmorgen dan ook eens stuk beter uit. En gelukkig maar, want op dit moment zitten ze in de taxi op weg naar de airportexpress en dan door naar het vliegveld. Ze vliegen om 10.00 uur door naar Bali waar ze nu echt kunnen gaan genieten van hun vakantie.
En ik? Ik ga vanmiddag met Sandra samen het Leids Ontzetfeest rondmaken met de locatie en we gaan alle details bepalen. En vanavond komt Arjen weer terug uit Japan. Morgen lunch met Marieke en daarna een afspraak met Eurosport ivm sponsoring van Zoat. De dagen vliegen hier voorbij!
En vrijdag komt het volgende bezoek al weer, Daniel, mijn oud huisgenoot, komt samen met zijn vriendin Melanie voor een paar dagen langs. We zullen zeker naar de Peak gaan, maar die crepes laten we nu maar links liggen...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ayahhhh...da's niet zo leuk! Zeg maar vervelend voor je gasten.
Een reactie posten