Dinsdag 4 januari, Mission Beach

Het is een feit, we worden verwend! Bij het inchecken vroegen we gisteren wat er zoal in de omgeving te doen is, en alles waar ze mee aan kwam hadden we al gedaan! Het wordt dus steeds moeilijker om iets te vinden om te doen…luxeproblemen noemen we dat!!!
Gelukkig zijn we niet voor 1 gat te vangen, dus kozen we voor de watervallen route. We reden ene stuk naar het noord-westen, dus meer het binnenland in, en daar kwamen we na ruim een uur rijden bij de watervallen route. Het landschap hier was ineens heel anders, meer heuvelachtig, en het zou niet misstaan op de schilderijen van Vincent van Gogh. De eerste waterval was de Ellinjaa waterval, via een stijl kronkelpad liepen we naar beneden waar we een adembenemend uitzicht kregen op de waterval. We hadden onze zwemkleding niet meegebracht naar beneden, dus konden we niet zwemmen, dat was jammer, want het was er prachtig. Maar niet getreurd, nog 2 watervallen te gaan! Bij de tweede Zillie waterval liepen we spontaan weer tegen een kalkoen aan! Die liep daar gewoon op het pad, dus konden we toch nog een mooie foto maken. De waterval zelf was mooi, maar je had vanuit het uitkijkpunt niet een geweldig zicht, dat was jammer, maar het was toch de moeite waard. Toen we wegreden bij de waterval zagen we een vogel aanvliegen met een (kleine) slang in zijn snavel! We stopten om een foto te maken, maar helaas schrok de vogel daar van en liet hij de slang vallen, goed nieuws voor de slang, niet voor de vogel en voor ons, maar goed, we hebben het wel gezien!

En toen was het tijd voor de laatste waterval, de Millaa Millaa waterval. Als je het zo leest zegt het je waarschijnlijk niet zoveel, maar de meesten van jullie kennen deze waterval uit de video clip van Peter Andre, Mysterious Girl, waar ze onder deze waterval dansen. Wij vonden dat wij dat ook konden, dus werd de zwemkleding uit de auto gehaald en begaven we ons in het (koude) water. Eerst Ruby en ik, maar Ruby vond het allemaal toch wel eng, toen ze een blaadje zag raakte ze in paniek, dacht dat het water vol met beesten zat en toen wilde ze er uit. Ik ging nog even alleen zwemmen en probeerde bij de waterval te komen, maar de stroming was sterk, het water koud, en ook ik vond het feit dat je niets kon zien in het water geen lekker gevoel. Een mietje ben ik, ik geef het toe, maar ach, er zijn ergere dingen in het leven. Arjen daarentegen had er geen problemen mee, hij zwom schuin langs de waterval, klom op de gladde rotsen en ging vanuit achter de waterval, waar het hard waaide, er doorheen zwemmen, de held!
Weer opgefrist zaten we in de auto, de meisjes waren toen aan hun slaapje, en wij reden terug richting Mission Beach. We hebben nog even een korte scenic drive gedaan, een smal weggetje dooe het regenwoud. Bij een uitkijkpunt over George River stapten we uit om deze indrukwekkende rivier te bekijken en daarna begonnen we aan de route van de Misty Mountains. Een route van 42KM door de natuur. We zagen een hele mooie varaan, maar heel veel ander wild zagen we niet. En aangezien het een kronkelweggetje was waardoor je niet echt door kon rijden besloten we na zo’n 20 minuten weer om te draaien, het zou te lang duren om de hele route te rijden. We hadden een mooie indruk gekregen.

Om het regenwoud nog beter te zien hadden we andere wegen nodig. De canopy walk bij Ma-Mu is speciaal aangelegd voor dit doeleinde, ze hebben ruim een kilometer lang pad aangelegd dat boven de toppen van de bomen uitkomt. Je hebt dus een prachtig uitzicht over het hele regenwoud, en ik kan je verklappen, dat is GROOT! Aan het einde van de route was een uitkijktoren waar je ook de George River goed kon zien en nog beter uitzicht had. Het was bloedheet, we zweetten ons kapot, maar het was zeker de moeite waard om gezien te hebben.

En toen zetten we de knop weer in de relax stand, we reden terug naar het hotel om daar aan het zwembad te liggen. En bij daglicht kwamen we er achter dat het echt een prachtig hotel was! Onze kamer grensde aan het zwembad, en via het zwembad liep je zo het strand op. Mission Beach heeft een 17km lang wit zandstrand met palmbomen, je waant je echt in het paradijs. Ruby zeker, die heeft weer 3 uur in het zwembad/strand gespeeld, en wij hebben lekker in de zon gelegen en wat gelezen.

’s Avonds aten we weer in het hotel en kwam ik er achter dat je daar gratis gebruik kon maken van het internet, ik kon zelfs een laptop van ze lenen toen mijn telefoon niet verbonden kon worden met hun wifi. Heb mijn email weer kunnen checken en zag dat er best wel wat mensen zich zorgen maakten over ons, want blijkbaar zijn de overstromingen hier ook in Nederland groot nieuws. Gelukkig hebben we dat gedeelte nu echt achter ons gelaten en genieten we al meer dan een week volop van de zon!