Uiteindelijk ben ik zondag met de meisjes en Tom Voute en zijn kinderen naar Ocean Park gegaan. En daar kwam Arjen ook toen hij klaar was met hockeyen. Was erg gezellig, en de meisjes vonden het ook leuk :)
Maandagmorgen ben ik na school naar Central gegaan, Arjen was namelijk zijn portemonnee vergeten, dus als goede vrouw bracht ik die na! We hebben samen wat gegeten en toen moest Arjen weer aan het werk, en vertrok ik naar het noorden van Hong Kong op zoek naar een portable dvd player voor in de auto. Niet zo zeer voor hier, maar in Australië moeten we natuurlijk lange afstanden afleggen, dus leek me dat wel handig. Vooraf had ik op kieskeurig.nl wat onderzoek gedaan en ik dacht wel "ff" zo'n ding te kopen. Niet dus, de eerste wijk waar ik was had überhaupt geen dvd spelers, laat staan draagbare, dus vertrok ik naar Mong Kok om er daar een aan te schaffen. Dat bleek alleen ook niet zo makkelijk te zijn, ik vond er 2 en die waren nog steeds een keer zo duur als in Nederland. Conclusie na een middag shoppen, we kopen er geen, en Ruby mag met mijn iphone spelen onderweg.
Dinsdag had ik een lunch met Maren en Ester over de amazing race die we gaan doen voor de Nederlandse vereniging. Ik ben echt helemaal enthousiast over dit concept dus lijkt me super om ook met de vereniging te doen. Dat is dan weer het voordeel als je in het bestuur zit, je mag alles doen wat je zelf leuk vind.
Woensdagmiddag had ik afgesproken met Elberti, die was net 4 dagen mee op missie geweest met "operation smile". Een goed doel dat mensen in China helpt met een hazenlip. Ze doen gratis operaties en mensen komen van heinde en ver om zich te laten opereren. Elberti vertelde heel veel ingrijpende verhalen van kinderen die zo smerig zijn dat ze een uur in de wind stinken, maar ze mogen niet worden gewassen omdat die smeerlaag ze helpt tegen infecties. En de chirurgen dragen schorten zodat de vlooien niet overspringen op ze. Maar het resultaat is geweldig, vooral in China worden mensen met een hazenlip verstoten, maar na de operatie worden ze weer opgenomen in de gemeenschap. Echt prachtig om te zien. Tom & Elberti (en hun oudste zoon Thorwen) konden mee op missie omdat ze daar op hadden geboden tijdens een veiling voor het goede doel. Erg indrukwekkend, en mooi dat dit soort organisaties bestaan.
Ik had eigenlijk geen zin, maar toch heb ik mezelf 's avonds het huis uit gesleept voor de borrel van ATA. Het tennis bedrijf waar ik de website voor coördineer. Alle tennis leraren waren er, en hoe het kan weet ik niet, maar wat een stereotype mannen!! Allemaal van die players, die heel hard roepen dat ze zeker geen player zijn. Of het nu badmeesters, ski leraren of tennis leraren zijn, het is een pot nat! En de (voornamelijk huisvrouwen) leerlingen hingen aan hun lippen. En eerlijk is eerlijk, ik heb best nog wel leuke gesprekken gehad met een aantal mensen. Laat heb ik het niet gemaakt, maar was goed dat ik er even was.
De volgende morgen stond om 7.30 uur Ava op de stoep. Haar helper was een paar dagen naar de Filipijnen en papa en mama werken full time, dus hadden ze een probleem. Dat hebben we opgelost door Ava bij ons thuis uit te nodigen twee dagen en dat was erg gezellig. Ruby en Ava spelen zo lief samen, natuurlijk maken ze ook wel eens ruzie, maar over het algemeen delen ze hun speelgoed en lezen ze samen boekjes, spelen ze met het theeservies en met het andere speelgoed. Echt heel lief.
Om Ava ook wat afleiding te geven zijn we 's middags naar Ocean Park geweest met alledrie de meisjes, want Baby Amber (zoals Amber hier door iedereen wordt genoemd) had ook de tijd van haar leven. Ava is dol op baby Amber en die krijgt dan ook enorm veel aandacht als de vriendinnetjes van Ruby er zijn. De kinderen hebben heerlijk gespeeld en rondgerend, en moe kwamen ze weer thuis. Ik was ook kapot, maar voor mij stond er nog een tripje naar Sai Kung op het programma.
Beate, een vriendin van het mahjong clubje, is weer terug naar Nederland verhuisd deze zomer. Maar ze was voor een weekje vakantie terug in HK. Dus hebben Elberti, Beate en ik in Sai Kung een voetmassage gedaan en daarna bij de Japanner gegeten. Het gaat goed met Beate, na 10 jaar HK wilde ze helemaal niet terug naar Nederland, en hoewel ze nog wel moet wennen gaat het heel goed daar. Haar 4 kinderen vinden het helemaal geweldig in NL, en Beate begint ook steeds meer de voordelen te zien. Maar moeilijk is het natuurlijk wel als je zo lang in HK hebt gewoond en het hier naar je zin hebt gehad.
Vrijdagmorgen heb ik Ava meegenomen naar het school uitje van Ruby's klas. Dit keer zijn we naar het strand geweest. De kinderen blijven het geweldig vinden daar, je hoeft bijna niets extra's te doen om het ze naar de zin te maken. Ook grappig om te zien dat ze zoveel gegroeid zijn in hun ontwikkeling. We zijn er nu niet meer bij in de klas, maar je ziet duidelijk dat ze goed luisteren en veel zelfstandiger zijn geworden. Aan het einde van de middag werd Ava weer opgehaald en keken we terug op leuke dagen. Eigenlijk best gezellig als kindjes wat langer komen spelen.
Tijd om bij te komen van de drukke dagen/week had ik niet, want om 20.00 uur werden we verwacht bij de Dickon's Bar voor de verjaardag van Willem & Suzanne. Op z'n Hong Kong's wilden ze dit jaar hun verjaardag vieren, en dus vertrokken we na een uurtje indrinken naar een ware Karaoke bar. Ze hadden een private room gehuurd en de avond kon beginnen. En eerlijk is eerlijk, het was ontzettend leuk. Er staat een hele grote bank (in U vorm) waar iedereen op zit, er staan 3 grote schermen zodat iedereen het goed kan zien, en HEEL belangrijk, er liggen heel veel microfoons, dus je zingt echt met z'n allen en je staat niet in je eentje voor gek. En dat brengt bij iedereen toch de artiest naar boven. Ik kwam er achter dat mijn lieftallige echtgenoot behoorlijk zuiver kan zingen, en dat hij meer teksten kent dan ik (komt natuurlijk door het leeftijdsverschil :)). Het werd laat, heel laat, maar het was een topavond.
De volgende morgen had ik alleen wel spijt, want wat had ik een kater zeg! En hoewel ik niet zal ontkennen dat ik heb gedronken, het was zeker niet genoeg om me zo slecht te voelen. En ook Willem bleek er last van te hebben, dus de kans is groot dat het bier dat geschonken werd in de karaokebar niet van hele goede kwaliteit was.
Lang kon ik niet uitbrakken trouwens, want aan het einde van de dag hadden we een hockeywedstrijd (wederom verloren, het wordt echt steeds minder leuk) en meteen daarna een uitje met het hockeyteam. We gingen eten bij het Sang-ri-la hotel in Wan Chai. Een luxe hotel met een BBQ restaurant aan het zwembad. Het eten was lekker en het gezelschap gezellig, maar om 23.00 uur was ik op en ben ik dus niet meer meegegaan de stad in, maar gewoon met de meute naar huis gegaan.
Zondag's rommelen we 's morgens altijd wat aan. Het is echt een rustdag geworden waarbij we 's middags iets leuks proberen te doen. Maar ja, er moet wel gehockeyd worden door de mannen, dus ben ik met de meisjes naar de wedstrijd gaan kijken van Arjen. Een prima keuze, want ze wonnen met 11-2 van Football Club C. Fijn dat de heren de eer van de Dutch hockeyclub nog een beetje hoog houden. En daar waar de vrouwen na de wedstrijd vaak meteen verdwijnen blijven de heren lekker hangen voor de derde helft, en wij dus ook. Noortje uit mijn team was er ook. Erg leuk, er is weer een nieuwe lading leden gekomen die het gezellig vinden om bij elkaar te gaan kijken en daarna wat te drinken. We hebben dus een hele gezellige middag gehad. Ruby speelde op het grasveld met andere kinderen en Amber kroop lekker op het terras rond. Beetje hockey op z'n Hollands zullen we maar zeggen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten