Laatste week playgroup!

Nooit gedacht dat ik dit nog eens zou zeggen, maar ik vind het oprecht jammer dat dit de laatste week was dat ik met Ruby mee naar school ging. Een jaar geleden vond ik het nog belachelijk dat je er überhaupt bij moest zijn. Inmiddels is het ook voor mij een leuk uitje geworden. Ik heb leuk contact met de andere moeders in de klas, en geniet van de 1 op 1 tijd met Ruby. Maar goed, dat is dus nu voorbij. Deze week was de laatste week, woensdag begint ze bij Steppingstones. Dan mag ik haar wegbrengen om 8.30 uur en om 10.15 uur weer ophalen. Een echte mijlpaal dus, en dat doet je beseffen hoe snel ze eigenlijk groot wordt!

En naast de bezoeken aan school hebben we deze week heel veel afspraken gehad, ik ben er moe van :) Maandag is Ruby naar haar vriendinnetje Ava gegaan om daar samen met nog twee andere kindjes uit de klas te gaan spelen. Toen ik klaar was met mijn boodschappen in de stad ben ik daar ook naartoe gegaan, en het is echt leuk om te zien hoe schattig ze samen spelen. Ze hebben vervolgens samen gegeten, dat wil zeggen, de andere meisjes aten, Ruby deed een poging tot. Het is nog steeds niet veel soeps met het eten van Ruby, als er een paar happen in gaan zijn we blij. Maar ik maak me er verder niet meer druk over, ze groeit goed en heeft genoeg energie, maar vermoeiend is het wel. En na het eten zijn ze met z'n drieën in bad gegaan. Lekker spelen met z'n allen in het water.

En dinsdagmorgen was er eindelijk weer de date met Rufus, die was 5 weken weg, en daarvoor wij natuurlijk 3 weken, dus het was al weer een tijdje geleden. Inmiddels is Rufus zindelijk, maar verder is er weinig veranderd. Ze hebben nog steeds heel veel lol samen, en Ana en ik hebben ook weer lekker bij kunnen kletsen.

Omdat ik 's middags heel veel voor de Nederlandse vereniging moest doen samen met Ente, is Emy met de meisjes naar Ava gegaan en konden Ente en ik lekker doorwerken. Er komen echt weer leuke evenementen aan, en ik heb er wel weer zin in!

Verder ben ik deze week druk geweest met inkopen doen voor Ruby's verjaardagsfeestje volgende week. Heb gekeken naar een trampoline, maar nog niet besloten of we die nu al gaan kopen. En uiteindelijk ben ik vandaag geslaagd voor de inhoud van de goodiebag. Vroeger kregen wij een zakje snoep mee, hier is het gebruikelijk om ook speeltjes in die zakjes te doen. Dus ben ik Wan Chai ingedoken om in de "made in China" winkels op zoek te gaan naar de ultieme cadeaus. En ik moet zeggen, ik vind dat ik best goed ben geslaagd. Nu alleen nog de zakjes zelf en toch nog wat snoep kopen en dan zijn we er klaar voor (althans, de goodiebags, de rest moet nog gedaan worden).

Wat ook heel leuk was is dat Willa, een vriendinnetje van Ruby donderdagmorgen kwam spelen. Haar moeder ken ik natuurlijk ook van school, en het was heel gezellig. Hoe cliche ook, het is een hele leuke manier om andere moeders te leren kennen zo'n schooltje!

's middags heb ik ook Sandra en Vera weer gezien. Kleine Vera, net een jaar oud, kan net lopen, en liep als een gansje achter Ruby aan. Zo schattig! En het mooie was dat ze ook ineens met elkaar konden spelen ;) Nog zo'n 7 maanden dus en dan kan Amber ook achter Ruby aan lopen met een beetje geluk!!

Arjen is inmiddels weer vertrokken naar Vietnam, maar die komt gelukkig vannacht wel weer terug. Ik blijf het maar leeg vinden om alleen in bed te liggen, maar zal er aan moeten wennen, want tot aan onze vakantie is het geloof ik de bedoeling dat hij meer weg is dan thuis...

En vandaag was dan dus echt de laatste schooldag samen. Beetje jammer was het dat we er maar met 4 kindjes waren (anderen waren op vakantie/ziek/niet op komen dagen) dus was niet echt een grande finale. Maar ach, dat mag de pret niet drukken. En gelukkig mag ik over 7 maanden weer van voren af aan beginnen met Amber!

Heel lang kon ik ook niet stil staan bij dit memorabele moment, want ik ben de hele middag weer weg geweest. Eerst naar South China airlines, waar ik inmiddels een bloedhekel aan heb. Via internet hebben we braaf alle tickets geboekt, maar achteraf bleek dat je geen babytickets kunt boeken online. Ze hebben ons dus voor Amber een kinderticket gegeven, en ook voor die prijs. Maar het arme kind kan nog niet eens zelfstandig zitten, laat staan dat ze een eigen stoel nodig heeft. Die wilde we dus omruilen. Tja, en dat gaat niet zomaar. Om een lang verhaal kort te maken heb ik ze 4 keer gebeld en 5 emails gestuurd, en het enige dat ze me elke keer konden vertellen was dat je online geen babyticket kunt boeken. DAT BEGRIJP IK HEUS WEL MENSEN, IK BEN NIET DOM!!! Ik kon het ticket cancelen, maar moest dan wel kosten daarvoor betalen. En dat weiger ik dus, want dan hadden ze maar op de site moeten zetten dat je geen babyticket kunt boeken, en dan had het systeem bij de geboortedatum moeten zien dat het hier om een baby ging. Allemaal niet gebeurd, en dus zat ik vandaag een uur bij het kantoor van South China Airlines, om na 45 minuten weer hetzelfde verhaal te horen. Werkelijk, soms wordt ik zo mismoedig van die Chinezen die wel robotten lijken, zo ben ik geprogrammeerd, en dus is dit het enige dat je uit me krijgt!!! Heb er nog ingegooid dat we platinum leden van skyteam zijn, maar dat maakte volgens mij weinig indruk. Na een uur vertelde de man dat ik een uitzondering wilde en dat hij dat niet mocht doen, maar hij zou vragen of het hoofdkantoor contact met me opnam...en ik kon een nieuw ticket voor de baby kopen op het vliegveld als ik ging vliegen. Maar dat kan toch ook bij u meneer? Ja, dat kan ook, maar u kunt het ook op het vliegveld doen. Dank u, maar ik heb het ticket liever nu. Oh, nou dan ga ik dat wel maken, neemt u weer even plaats? En weer 15 minuten later liep ik pas weg, maar wel met een babyticket in mijn hand.

En van daaruit rechtstreeks naar het visabureau om voor mij en de meisjes een visum voor China aan te vragen (Arjen heeft een doorlopende voor een jaar). En je raadt het al, weer wachten....Dus terwijl het buiten heerlijk weer was, mijn hulp met mijn kindjes in Stanley aan het spelen was, zat ik de hele middag te wachten, en te wachten en....nou ja, je begrijpt waarschijnlijk wel hoe ik me voel.

Gelukkig kon ik nog wel een uurtje met de kindjes knuffelen en zijn we weer met z'n drieën in bad geweest. Amber maakt sinds deze week ook deel uit van ons badritueel, dus het wordt steeds gezelliger in bad 's avonds!!