Saying goodbye!

Er is natuurlijk nog wel meer gebeurd deze week dan alleen maar de fotosessie Zo hebben we dinsdag afscheid genomen van Sanne, Bibi & Bauke. Zij zitten nu weer in Nederland. Wel grappig is dat ze drie straten van ons vandaan wonen in Amsterdam, bij dezelfde verloskundige praktijk zat en ook haar boodschappen bij de zelfde AH doet. En dat we toch de halve wereld over moesten reizen om elkaar te leren kennen. Hoewel het van te voren bekend was dat ze hier 18 maanden zouden zitten is het toch wel confronterend als mensen dus echt vertrekken. Sanne, Bibi & Bauke, bedankt voor een leuke tijd samen in Hong Kong, en als we weer in Nederland zijn komen we zeker langs :)

En alsof dit nog niet genoeg indruk had gemaakt ben ik meteen vanuit mijn date met Sanne door gegaan naar de tandarts. Mijn opgekropen tandvlees is inmiddels redelijk geheeld door de fluoride die hij er op heeft gesmeerd en die ik braaf elke avond smeer, maar het is nog niet helemaal verholpen. Als het goed is komt dat over een paar weken wel weer goed. Ik hoef in ieder geval niet meer terug te komen de komende maanden, dus is goed nieuws.

En 's avonds hebben we met Duncan & Sophia gegeten bij Table Spoon. Een private kitchen waar ik ook al eens met mijn vriendinnetjes had gegeten. Duncan heeft zoveel voor me gedaan toen ik in het ziekenhuis was dat dit wel het minste was wat we terug konden doen. En het was zowel erg lekker, als erg gezellig. Echt een topavond dus.

En woensdagmiddag, na de fotoshoot kwam Elise hier met Evie. Evie, die net zo oud is als Amber, is twee weken geleden geopereerd aan haar hazelip, en dat hebben ze echt heel mooi gemaakt. Ik stond er versteld van!! Natuurlijk zie je nog wel iets, maar het gat van 2 cm is helemaal weg, en ze hebben haar neusje ook goed kunnen reconstueren. De medische wetenschap staat voor niets!

Al met al waren het wel vermoeiende dagen, en dus heb ik donderdagmorgen helemaal niets gedaan. HEERLIJK!!
Dus kon ik er 's middags weer tegenaan om naar Ilse te gaan op kraamvisite. Tamar is van de leeftijd van Ruby en die heeft ook net een zusje gekregen, Jasmijn. Het idee om gezellig met de kinderen even langs te gaan verliep wat anders. Ten eerste reed ik verkeerd waardoor ik bijna bij de gold coast uitkwam (terwijl ik in Kowloon moest zijn). Toen ik het eenmaal had gevonden moest ik nog met de kinderwagen met Amber er in EN Ruby die met geen mogelijkheid om het buggyboard wilde blijven staan door het winkelcentrum heen om de ingang van het gebouw te vinden. Toen dat was gelukt was er alleen een trap naar boven, en tja, dat gaat dus niet met de kinderwagen. Op zoek dus naar een lift, die was er wel, maar aan de andere kant van het winkelcentrum....Gelukkig was er een aardige man die me hielp naar beneden te gaan met de roltrop en toen waren we er gelukkig! Bij Ilse was het gezellig, totdat Ruby alle speelgoed van Tamar afpakte (Tamar huilen) en vol overgave vertelde dat het haar speelgoed was (heerlijk die peuterpubertijd). Gelukkig konden ze later wel gezellig samen spelen, maar opletten blijft het zeker op deze leeftijd. Ons gezellige lieve Engeltje kon van het ene op het andere moment veranderen in een ontzettend krengetje.

Na ons bezoekje wilde ik eigenlijk nog even naar de Ikea in Kowloon, maar het was al laat, Ruby was moe, en ik wist de weg niet precies dus dat heb ik maar geskipt. Het was trouwens ook wel een uitdaging om de parkeergarage terug te vinden in Elememts. Ik ken dat gebouw gewoon echt niet, en alles lijkt op elkaar. Toen ik er eindelijk bijna was bleek er weer alleen een roltrop te zijn. De lift stopte niet op de etage waar ik stond (ja, dat vond ik ook stom). Maar wederom had ik geluk, ik kwam namelijk Bauke tegen die met twee koffers onderweg was naar Sanne & Bibi die beneden stonden te wachten. Bauke bleef bij Amber terwijl ik met Ruby de roltrap af ging en haar vervolgens bij Bibi & Sanne dropte om Amber weer op te halen. Kortom, het is niet ideaal om met twee meiden op stap te gaan zo. Zal blij zijn als Ruby wat beter gaat luisteren, of ik koop toch echt een tuigje voor haar...

Ben erg blij dat ik niet nog naar Ikea ben gereden, want voordat we nu thuis waren was het al 18.30 uur en ik moest om 2000 uur al weer in Causeway Bay zijn. Snel Ruby in bad & bed gedaan, Amber eten gegeven en ook in bed gelegd en toen kon ik de bus pakken. Beetje jammer dat het inmiddels stormde, bliksemde en donderde alsof er een orkaan overging. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het was nog steeds 30 graden, dus ik had het niet koud in mijn zomerjurkje.

En ik liet me niet tegenhouden door een beetje storm. Er zou gestapt worden! Met Elberti & Beate om precies te zijn. We begonnen in de bar bij het Excelsior hotel, en nadat we bij een japanner sushi hadden gegeten zijn we weer terug gegaan naar die bar zodat we de band konden zien. Elberti kende de zangeres, een beeldschone negerin die geweldig kan dansen en met spieren kan schudden waarvan ik niet eens wist dat ik ze had! En een stem, echt om bij weg te smelten. Het was helemaal niet druk in de bar en dus kregen we bijna een prive concert. Op het laatst zaten er alleen een paar hele rare dames naast ons met een sukkelige Chinees. De dames waren helemaal gladgetrokken en volgespoten en in een tijgerjurkje, een plakplaatje op haar bovenbeen en haar haren recht op haar hooft ging ze heel uitbundig dansen. Het was een typisch vrouwtje dat waarschijnlijk een jonge dansleraar in de arm heeft genomen en er helemaal in op gaat. Ze kon zeker goed dansen, maar het zag er werkelijk niet uit! Maar goed, we hebben onze ogen uitgekeken. Leuke gesprekken gehad met de band en lekkere cocktails gedronken. Het was dus weer een gezellige avond.

Ik ging om 2 uur slapen, en, zul je net zien, werd om 5 uur wakker van Amber. Die slaapt normaal tot minimaal 6.30 uur, maar omdat ik haar gisteren zo vroeg in bed had gelegd werd ze dus om 5 uur wakker. Wijze les voor de volgende keer om haar toch nog maar even wakker te houden! Door het gehuil van Amber werd ook Ruby wakker. Maar gelukkig had ik ze om 5.30 weer allebei slapend in hun bed en kon ik dus ook nog even een paar uurtjes slapen.

Ben er wel op tijd weer uitgegaan, dus ietwat moe zat ik met Ruby op school. De juf die er nu is denkt zeker wel dat Ruby er klaar voor is om naar de volgende groep te gaan, dus dat is goed nieuws. We gaan deze maand al eens kijken of het lukt als ik een uurtje weg ga tijdens de les, want dat is het belangrijkste, dat ze willen zien of Ruby het aan kan om zonder mama of Emy naar school te kunnen.

Ze was alleen wel heel erg moe aan het einde van de les, en toen moesten we nog boodschappen doen. Niet heel handig misschien, maar ja, het is naast de school en ik had geen zin om nog een keer terug te rijden. Het eerste gedeelte ging goed, maar toen ze zag dat ik yakhultjes in de kar had wilde ze die per se hebben. En na de eerste wilde ze er nog 1. Toen ik nee zei ging het helemaal mis. De eerste woedeaanval buiten de deur was een feit. Ruby lag woedend, huilend en schoppend op de grond van de supermarkt!! Tja, wat doe je dan. Ik heb maar besloten om haar uit te laten razen en haar vervolgens geknuffeld en toen zijn we naar de kassa gelopen waar ze nog wat nasnikte. Die peuterpubertijd is dus nu in alle heftigheid begonnen, en ik ben bang dat dit nog wel een tijdje kan duren. We zullen het mee gaan maken!