Druk weekje voor een kraamvrouw :)

Was ik na de geboorte van Ruby na twee weken eindelijk enigsinds aanspreekbaar, zo anders is het nu. Het gaat super met me. Natuurlijk ben ik wat moe van de gebroken nachten, maar ik mag niet klagen. Amber wordt wel om de +/- 3 a 4 uur wakker 's nachts, maar slaapt meteen na de voeding weer door. Dus langer dan een half uur duurt mijn slaaponderbreking niet. En verder gaat het me erg goed. Dus had ik ook geen zin meer om de hele dag in huis te zitten. We gingen er op uit.

Zondag was ik jarig, 30 jaar, toch een mijlpaal. Met twee dochters en een man ben ik nu officieel volwassen ben ik bang. Niet dat ik me anders voel dan een week geleden, maar toch, psychisch is er wat veranderd.

Ik mocht eerst uitslapen, en toen ik rond 9 uur beneden kwam hebben mijn moeder, Arjen en Ruby voor me gezongen en kreeg ik een heel mooi knutselwerkje van Ruby, een kaart van Amber, heerlijke parfum van mama en van Arjen krijg ik nog een horloge, maar die gaan we samen een keer uitzoeken. Na een heerlijke brunch ging Ruby naar bed en na haar middagslaapje zijn we naar Shek O gereden om naar het strand te gaan. Ruby had het geweldig naar haar zin bij het water, alleen waren we reserve kleertjes vergeten. Volledig doorweekt kwam ze weer bij de handdoek aan, dus zat er niets anders op dan nieuwe kleertjes voor haar te kopen. En dat was makkelijker gezegd dan gedaan, ze hebben namelijk wel heel veel winkeltjes, maar mooie kleren waren er niet.
Uiteindelijk heb ik een broekje dat nog redelijk ok was gevonden, maar een t-shirt in haar maat was lastiger. Ze waren er wel, maar de een nog lelijker dan de ander. De keuze die ik had was dus of om haar kou te laten lijden of om haar voor gek te laten lopen in een soort Hawaiishirt. Ik heb toch voor de laaste optie gekozen. Oma en papa vonden het werkelijk niet om aan te zien, en die hebben er zeker twee dagen om gelachen, maar goed, het kind had in ieder geval weer droge kleding om haar lijfje, en we hebben nu in ieder geval een shirt dat ze aan kan als ze gaat verfen!

Maandag ging Ruby met Emy naar school en zijn Amber, mama en ik naar Causeway Bay geweest voor een aantal boodschappen. En toen we er toch waren zijn we ook maar meteen even langs Stepstone gegaan om Amber te showen. Ik heb eindelijk een mooie zonnebril op sterkte gevonden en we hebben een wc-bril voor Ruby gekocht. Ze geeft zelf aan dat ze niet meer zo graag in haar luier poept, dus mag ze nu op de wc poepen. Het is nog niet echt gelukt, maar goed, we hebben ook geen haast. Ze vindt het in ieder geval super om op de wc te zitten en ze geeft duidelijk aan wanneer ze heeft gepoept. De volgende stap is dat ze het aangeeft VOOR het zover is ;)

Dinsdag kregen we eerst kraamvisite van Annemiek, en oh, wat is Amber verwend. Naast een mooie kruikenzak en echte HEMA vlaggetjes heeft ze ook een cursus babymassage gekregen. Als ze 6 weken is gaan we leren hoe we haar kunnen masseren. Kijk ik nu al naar uit! En ook Ruby is verwend met een prachtig voorleesboek. Ruby vindt het bezoek erg leuk, want zij mag alle cadeaus uitpakken. We zijn nog bezig met de cadeaus uit de kraammand van oma waar elke dag een cadeau uitgehaald mag worden en alle cadeaus die de kraamvisite meeneemt mag Ruby ook openmaken. Het gaat haar meer om het openmaken dan om de cdeaus zelf, dus iedereen blij. Een groot feest dus zo'n nieuwe baby!

Omdat het dinsdagmiddag heerlijk weer werd zijn we aan het einde van de middag met Ruby en Amber naar het strand gegaan. Ruby had net die dag een badbak van Nijntje uit de kraammand open gemaakt, dus die kon helemaal in stijl de show stelen op het strand. Ik was alleen vergeten dat het strand van Repulse Bay Road op het programma staat van alle Chinezen die Hong Kong bezoeken. Er zijn letterlijk busladingen vol Chinezen op dat strand. En die zijn niet gewend aan westerse kinderen, ze raakten dan dus ook helemaal door het dolle heen van Ruby. Om de paar meter stonden er weer nieuwe Chinezen om foto's van haar te maken. Niet overdreven denk ik dat ze zeker door 50 Chinezen is gefotografeerd in de anderhalf uur dat we er waren. En ze vond het allemaal prima, poseert voor de foto's, zwaait naar de mensen en zegt keurig Ni Hou (hallo) tegen ze. Amber vonden zo ook heel bijzonder, want Chineze kinderen mogen de eerste maand het huis niet uit, dat is te gevaarlijk. Tja, en dan kom ik aan met een baby van 10 dagen op het strand. Dat was wel heeeeeeel raar.

Woensdag zijn we met z'n vieren naar school geweest met Ruby, Amber werd nog steeds beschermd zodra er andere kindjes aan haar wilden zitten, zo lief om te zien. Ruby is echt dol op haar zusje. Zodra ik beneden kom met Amber raakt ze door het dolle heen, baby moet meteen kusjes en geaaid worden. Mama is echt verdreven van de eerste plaats, die is nu voor Amber.

's Middags hadden we een druk programma. Eerst kwam Julia langs rond 13.00 uur met prachtige kleertjes voor Amber en daarna kwamen Sanne met Bibi en Ilse met Tamar. Ruby genoot duidelijk van de kinderen. Bibi en zij waren elkaar volledig aan het opnaaien, renden achter elkaar aan, gilden het hele huis bij elkaar en waren ronduit ondeugend. Maar ze hadden er ontzettend veel lol in! Tamar, een maandje jonger dan Ruby, vond het allemaal wel best en zat er bij en keek er naar. Zo grappig om te zien dat drie van die kleine meisjes zo in karakter kunnen verschillen.

Donderdagmorgen zijn mama en ik naar Stanley gegaan om pasfoto's te laten maken van Amber zodat we een paspoort voor haar aan kunnen vragen. Arjen heeft haar maandag officieel aangegeven hier in Hong Kong en met die papieren kunnen we nu haar Nederlandse paspoort aanvragen. Het idee was leuk om "even" foto's te laten maken en dan weer naar huis te gaan. Maar helaas, Amber was niet wakker te krijgen!! De fotograaf zei dat we het thuis maar moesten proberen met een digitale camera en dat hij er dan wel wat van zou maken met zijn fotoshopprogramma. We hebben het twee keer geprobeert in de fotozaak, en daarna thuis, maar zonder succes.

's Middags kwamen Rianne en Elke Lotte met de kinderen op bezoek en die vertelden dat er in Princess Building een fotograaf zit die goed is in pasfoto's van baby's voor een NL paspoort, dus dat was de volgende stap.

Vrijdag zijn mama en ik dus weer vol goede moed op pad gegaan. Om 10.30 uur zat Amber in haar draagzak en wij met haar in de bus naar Causeway Bay om mijn zonnebril op te halen. Helaas bleek die nog niet klaar te zijn, dus onverrichter zaken pakte we de dubbeldekkertram naar Sheung Wan. Dat blijft toch een heel leuk tripje zo'n tram. Je ziet veel van de stad, en dat allemaal voor 20 eurocent!!

Aangekomen in Sheung Wan zijn we naar het theewinkeltje gegaan die we vorig jaar hadden ontdekt. Mama heeft flink thee ingeslagen en we hebben lekkere thee geproeft. En vervolgens stond een bezoekje aan papa's kantoor op het programma. Mama had het kantoor alleen gezien toen het nog helemaal kaal was, dus die was onder de indruk van het resultaat. En natuurlijk kon Arjen zijn prachtige dochter showen aan zijn personeel. Nadat we met Arjen samen een broodje hebben gegeten toogden wij ons naar Princess Building om de fotosessie te doen. Ik had er eigenlijk geen rekening mee gehouden dat het ook deze keer niet zou lukken, maar dat was redelijk naief...

Het is heerlijk hoor, zo'n makkelijk kind dat de hele dag slaapt, maar soms moet ze toch echt even haar ogen open doen. En dat was niet makkelijk. We zijn geloof ik 3 x terug gegaan naar de winkel voordat ze met open (ok, half open) ogen op de foto kwam. Ik had haar vast met een shawl om mijn hand heen, maar die werd met fotoshop weggewerkt. En dat hebben ze zo grondig gedaan dat ook haar rechteroor niet meer bestaat op de foto. Het is misschien niet zo aardig om te zeggen, maar het is werkelijk waar zo'n lelijke foto geworden dat ik hem bijna niet in durfde te leveren bij het consulaat. Maar goed, ze is er altijd bij als we haar paspoort laten zien, dus dan kunnen ze zien dat het in het echt wel een mooi kind is. Ze is alleen (net als haar moeder) niet zo fotogeniek!!

Dit hele grapje heeft allemaal zo lang geduurd dat we pas om 1600 uur bij het consulaat stonden om alles aan te vragen en toen bleek dat Arjen het formulier ook had moeten tekenen voor de aanvraag...gelukkig kan dat volgende week ook. Dus met een beetje geluk hebben we over 3 weken een geldig reisdocument voor Amber zodat we in ieder geval met haar het land uit kunnen. Toch wel een lekker gevoel!

En gisteravond kwamen Pierre en Wijnand op kraamvisite, ik heb ze maar meteen voor het eten uitgenodigd en het was een ontzettend gezellige avond. Helaas voor mij had Amber vanacht wat vaker honger dan de afgelopen nachten, dus na deze drukke dag had ik een redelijk gebroken nacht. Maar goed, dat hoort er nu eenmaal bij.

En vandaag, zaterdag, hadden we een kinderfeestje. Zowel Fleur als Anne Eva, de kinderen van Corine en Ebbe waren de afgelopen week jarig. Reden genoeg dus voor een feestje. Om 10.00 uur begon het, en ze hadden goed uitgepakt. Er was een schminker en een groot luchtkussen en heeel veel kindjes. Ruby heeft zich dan ook goed vermaakt, en ook wij hadden het naar onze zin. Totdat Ruby om 12.30 uur volledig instorte en we naar huis zijn gegaan. In de auto was ze al in slaag gevallen, maar eenmaal thuis heeft ze volgens mij niet meer geslapen. Wel ruim een uur in haar bed gelegen, maar de slaap kon ze niet meer vatten. Toch te veel indrukken gehad waarschijnlijk.

Ze is nu met oma en papa aan het zwemmen (het is vandaag prachtig weer, 24 graden en niet bewolkt) en ik lig met Amber even op bed. Echt slapen zat er voor mij ook niet in, maar zo rust ik toch een beetje uit.

Vanavond is het Oranjebal, daar gaat Arjen wel naartoe, maar ik sla hem dit jaar even over. Hoewel ik me wel goed voel heb ik geen zin om te gaan kolfen op het feest en om nu van 1800 - 0300 uur te gaan feesten twee weken na de bevalling is wellicht ook wat veel van het goede.

En na deze drukke week is het misschien ook wel lekker om een avond op tijd naar bed te gaan. Morgen staat Lama eiland op het programma en maandag de Jademarket, dus de komende week zal ook wel weer druk worden, maar het is ontzettend gezellig om met mama, Ruby en Amber leuke dingen te doen, en zo lang ik me goed voel houd niets me tegen :)