Zielig!!

Dinsdag ben ik op kraamvisite geweest bij Elke Lotte, een meisje uit mijn hockeyteam die op 26 februari is bevallen van een meisje, Lexi. Ze is met 40 weken ingeleid omdat ze verwachten dat het kindje wat klein was. En dat bleek zeker te kloppen. Omdat de navelstreng niet goed aan de placenta was gehecht heeft het kindje structureel te weinig voedingstoffen gekregen en daarom is ze heel klein gebleven. Om precies te zijn 2.17 kilo bij de geboorte. Maar anders dan een prematuurbaby is Lexi wel helemaal af en ziet ze er uit als een voldragen baby, alleen dan ontzettend klein. Ongelovelijk dat de baby in mijn buik nu al groter is dan de baby die ik gisteren in mijn armen hield. Natuurlijk heb ik lexi even voor mijn buik gehouden, maar geen idee hoe dat zou kunnen passen...Raar fenomeen hoor, zwanger zijn!

Vandaag was heel sneu, Ruby werk al huilend wakker, maar we wisten niet waarom. Toen ik aan het ontbijten was was er ook niets aan de hand. Ruby stond vrolijk te dansen op de muziek. Ze weet inmiddels hoe ze de cd speler moet bedienen, en nee, dit is geen grap. Ze weet welk knopje ze in moet drukken om de cd erin/eruit te doen, ze haalt zelf haar cd's uit de kast, legt de cd op de juiste manier in de cd speler en drukt dan op play!!! Ze is helemaal dol op dansen en vanmorgen demonstreerde ze dat ze ook al een beetje mee kan zingen. Ze zegt de laatste woorden van een zin na, te schattig om te zien. Dan hoor je ineens blij (bij klap een in de handjes) of Star, bij twinkle twinkle littele star. Kortom, het ging goed met ons wondertje.

Ik ben dus zonder enige twijfel naar school gereden en daar ging het mis. Ze begon te huilen, werd hangerig en kreeg ineens hoge koorts. Ben dus maar snel met haar naar huis gereden en heb haar tegen mij aan in slaap laten vallen in ons bed. Toen ze wakker werd paracetamol gegeven en toen ging het wel weer. Ruby is eigenlijk nog maar 2 x ziek geweest, dus we zijn dit helemaal niet gewend van haar.

Vanmiddag kon ik bij een vriendin spullen ophalen voor Ruby die haar dochter niet meer gebruikt. Ze gaan verhuizen en dus doet ze een aantal spullen van de hand. Waaronder een prachtig poppenhuis en een tafel met krukjes om aan te knutselen. Allemaal prachtig voor Ruby dus. Bij thuiskomst was Ruby dan ook erg onder de indruk van het poppenhuis en de tafel. Samen met Emy hebben we het huis ingericht met de spulletjes die erbij zaten. We moeten eigenlijk alleen nog de poppetjes kopen, want die zaten er niet bij. En als ze er echt mee gaat spelen dan kunnen we nieuwe vloerbedekking kopen en opnieuw gaan decoreren, maar zover is het voorlopig nog niet.

Aan het einde van de middag zag je dat de paracetamol uitwerkte en ze wilde weer niet eten, dus toen zijn we uitgebreid in bad gegaan en heb ik haar in bed gelegd. Nog tijdens het voorlezen viel ze in slaap. Hopelijk maakt ze een goede nacht en voelt ze zich morgen weer beter!!