Laatste dagen Nieuw Zeeland

Gelukkig werd Amber na een goede nacht wakker zonder koort, dus konden we alles inladen en vertrekken. We verlieten op tijd het mooie Russel en reden naar de eerste highlight in de buurt. Nou ja, high light is wellicht een groot woord. Het was de plek waar ze het verdrag tussen de maori's en de Engelsen hebben getekend. Maar daar aangekomen bleek het een groot toeristisch maori centrum te zijn. We besloten niet naar binnen te gaan en verder te rijden. Stop nummer twee was bij een waterval, we hadden al een wandelpad van 5 km gezien bij het Maori centrum, maar wijzelijk besloten om die niet te nemen. Gelukkig maar, want onderweg zagen we een afslag naar...juist ja, diezelfde waterval, waar je dus gewoon met de auto kon komen :)

Na deze stop stond niets ons nog in de weg om door te rijden naar Kerikeri. Hier zochten we tevergeefs de eerste wijngaard, en dus reden we door naar het Mission House. Ik had het ingetoetst op de GPS, maar ineens stonden er borden "mission house" precies de andere kant op. Eigenwijs als we waren volgenden we de borden en niet de GPS. Dit leide on inderdaad naar een mission house, maar niet degene die beschreven stond in ons boek :) Toch maar weer de GPS aangezet dus en het juiste huis gevonden. Onderweg had ik een reclamebord gezien van een Rodeo die dag, en aangekomen in het stadje heb ik wat navraag gedaan. Het lag niet helemaal op de route, maar we hoefden ook niet mega om te rijden om er naartoe te gaan. Dat werd dus onze volgende bestemming.

Het vinden van de Rodeo was nog niet zo makkelijk, het lag heel afgelegen op een ranche, maar toen we er eenmaal waren was het het zeker waard! We waanden ons in een Western film! Er was een grote bak waar het publiek omheen zat, en we werden kostelijk vermaakt. Toen we binnenkwamen was net het onderdeel bezig waar cowboys zo lang mogelijk op een wilde stier moesten blijven zitten. Het was echt precies zoals in de film, inclusief de clowns die de stier afleiden zodra de cowboy gevallen was. Het volgende onderdeel was het lassowerpen en het vangen van een kalfje. Het kalfje en de cowboy op paard werden tegelijkertijd de bak ingelaten en het ging er om dat ze zo snel mogelijk met de lasso het kalf vingen, van hun paard sprongen, de poten van het kalf aan elkaar bonden en terug op hun paard gingen zitten. Als het kalf niet binnen 10 sec los kon komen was het een catch. En uiteraard ging het er om wie dat het snelste kon. Daarna werden we getrakteerd op een aantal hele stoere cowboys die op wilde hengsten gingen rijden. Vanaf een brug sprongen ze op het paard, dat duidelijk niet gediend was van iemand op z'n rug. Bokkend en stijgerend renden ze door de bak in de hoop dat ze de rijden er af konden gooien. Prachtig gezicht!
Ruby genoot zichtbaar, maar vroeg zich de hele tijd af waarom ze geen cap droegen, dat was toch veel te gevaarlijk!!

Ruby wilde uiteraard alle paarden aaien, maar ook berijden. Ik probeerde uit te leggen dat dat niet kon, maar mevrouw nam natuurlijk geen genoegen met nee. Ik vertelde dat als ze op een paard wilde zitten dat ze dat dan zelf maar moest vragen, en verdomd, het lukte haar ook nog met dat engelengezicht! Ze mocht zelfs een stukje rijden. Twee locale meisjes (wij waren de enige niet-locals) wilden ook meteen, maar dat mocht niet. Ruby had het weer eens voor elkaar!

Na een paar uur hadden we het wel gezien, en vertrokken we dan eindelijk naar de eindbestemming, Doubless Bay. Arjen wilde de camping nog bellen of ze plek hadden, maar ik dacht dat het wel los zou lopen. Niet dus, camping voor de komende dagen volgeboekt. Dus rechtsomkeert gemaakt en een camping op 90 miles beach gevonden. Niet een geweldige camping, maar prima voor 2 nachten. Ze hadden een zwembadje en een speeltuin, dus iedereen blij.

De volgende morgen pakten we alles in om zelf de trip naar Cape Reinga te maken. Veel toeroperators bieden het aan, maar ons werd aangeraden om zelf met de kinderen te gaan. En wat een goed idee was dat! Het enige dat we nu niet konden doen was over het strand crossen, maar dat hadden we vorig jaar op Frasier Island al gedaan, dus was prima!

We volgde wel het schema van de reisorganisaties, dus starten we bij een parelwit strand waar de kinderen een half uur lang schelpjes hebben gezocht. Toen we uit de camper stapten was het eerste wat Ruby zei: Oh mama, dit zand is WIT!

We reden vervolgens in een keer door naar Cape Reinga, de plek waar de twee oceanen bij elkaar komen. Volgens de Maori's gaan overleden zielen hier naartoe om de eeuwigheid in te gaan, en ik zou me dat zo voor kunnen stellen, want wow, wat was het daar mooi!

Wat heel mooi was om te zien was dat op het punt waar de twee oceanen echt bij elkaar komen er een soort branding is in zee, alsof het water echt tegen elkaar aan botst.

We hebben best lang genoten van het uitzicht en het lekkere weer, en liepen toen weer terug naar de camper. De volgende stop was bij een ander strand waar we lunchten en Arjen en Ruby tikkertje speelden. Vertoppertje probeerde ze ook, maar dat begrijpt Ruby nog niet zo goed. Ze roept meteen waar ze zit en toen Arjen zich verstopte zei ze dat papa was weggelopen...

Ik verheugde me enorm op de volgende stop, enorme zandduinen waar je vanaf kon surfen/sleeen. We hadden van de camping sleetjes gehuurd, en Arjen en Ruby gingen als eerste naar boven. Het lijkt niet zo eng, maar eenmaal boven zie je toch dat het best stijl is! Ruby vond het geweldig, en is een paar keer mee geweest, en ook Amber is een keer mee gegaan. Maar puntje bij paaltje vonden ze het beekje beneden leuker om in te spetteren...Ach, het gaf Arjen en mij de kans om nog een paar keer te gaan. Helaas was ons sleetje niet heel snel, maar het idee is wel eel leuk?

Vol zand, en de kinderen nat van het water reden we door naar de oostkust waar we de camper langs de kant van de weg zetten en via de rotsen naar het water liepen. We waanden ons weer in een film. De inham waar we zwommen was kristalhelder en we vonden een crabbetje, zagen locale jongens met paarden door het water rijden en waren lekker aan het zwemmen. Het perfecte plaatje.

Inmiddels zat de vakantie er bijna op, we moesten beginnen aan de terugreis. Op vrijdag pakten we het eerste stuk rijden. Via het Kauri bos, met de hoogste boom van Nieuw Zeeland (wereld?) reisden we naar het zuiden af.

We sneden een stuk van de route af door met een pondje te gaan, en kwamen rond 15.00 uur 's middags aan bij de laatste camping. We hadden niet meer de behoefte om iets te zien van de omgeving. Dus keken we wat er op de camping te doen was. En dat bleek een kinderparadijs te zijn. Naast de zandbak (de eerste die we deze vakantie zagen) en de grote speeltuin leenden ze grote banden uit waarmee je over de rivier kon gaan. Arjen en Ruby gingen eerst, met een iets grotere band, en Amber en ik volgden. Ai ai ai, de band was te klein, ik kwam met hele blauwe billen weer aan land. Arjen probeerde het ook een keer met de kleine band, en wist niet hoe snel hij hem om moest wisselen voor een grotere :) Wat hebben we een lol gehad. Ik denk dat we zeker een uur op een neer zijn gegaan op de rivier.

Koud tot op het bot, maar wel voldaan stapten we onderd de douche. Amber was kapot, dus die hebben we na het eten meteen in bed gelegd. Ruby was nog niet moe, en dus mocht ze mee naar de kinderdisco van de camping. Wat geweldig. Ze danste alsof haar leven er van af hing, en al die pubers vonden haar geweldig. Ze werd door het stoerste jongetje gefilmd met zijn ipad, en hij kwam zelfs speciaal naar me toe om te zeggen hoe leuk ze was, en hoe goed ze kon dansen! Het was een groot succes, maar om 21 uur wilde ze zelf naar bed, ze was moe :)

Tja, aan alle goede dingen komt een einde, en dus ook aan deze geweldige vakantie. Op zaterdagmorgen pakten we alles in en reden we terug naar Auckland. We dachten daar vroeg aan te komen, maar door de drukte op de weg redden we het maar net om er voor 16 uur te zijn om de camper in te leveren.

Onze vlucht was pas om 23.59 uur, dus hadden we nog alle tijd in Auckland. We besloten om naar de film te gaan, aangezien het regende. Het was de eerste keer voor de kinderen in een bioscoop. Amber kon zich niet concentreren en liep na een half uur al heen en weer door de (gelukkig bijna lege) zaal. Maar Ruby was erg onder de indruk. We waren naar Happy Feet 2, een schattige film vonden wij, maar Ruby vond het vaak heel eng. Ze was dan ook erg onder de indruk van alles.

Na de film hebben we bij een foodcourt wat gegeten en toen zijn we met de kinderen een kroeg ingedoken. Zou ik normaal ook nooit doen, maar goed, het was wel lekker. Ruby sliep er wat en Amber was lekker aan het kleuren terwijl Arjen en ik nog de laatste keer een toast uitbrachten op deze geweldige vakantie.

De vlucht terug ging goed, Ambers liep een stuk beter dan de heenreis, en daarom ging het eigenlijk heel snel voorbij. Om 6 uur s'morgens landden we in Hong Kong, we waren weer thuis.

Emy stond ons al op te wachten en nadat we alle koffers uit hadden gepakt en allemaal in bad waren geweest heb ik iedereen in bed gelegd om nog even te slapen. Net na de lunch werd iedereen wakker en daarmee was ook meteen de jetlag over. Het normale leven kon weer beginnen!