zaterdag 18 december

Zaterdag 18 december
Zaterdagochtend stond nog in het teken van inpakken, maar niet te lang want om 11.30 uur moesten Arjen en ik in de auto zitten voor een lunch met Tom, een collega van Arjen in Londen. Hij was met zijn gezin een paar dagen in Hong Kong en had ons uitgenodigd om te lunchen. Het idee was om naar Maxim’s place te gaan, maar hoewel we er op tijd waren, de wachttijd was minimaal een uur (er waren 126 wachtende voor me). Daar hadden we geen zin in, dus vertrokken we naar het IFC naar Isola. Eigenlijk hadden ze daar zonder reservering ook geen plek, maar met een beetje zielig kijken lukte het om boven te mogen eten, als we zelf het eten bij het buffet beneden wilden halen. Nu waren we de beroerdste niet, dus dat deden we. Het was erg gezellig en de tijd vloog voorbij, dus ineens moesten we toch nog haasten. Ik werd namelijk om 1600 uur opgehaald door Franca voor mijn laatste hockeywedstrijd dit jaar. Het was racen tegen de klok, want ik kwam pas om 15.45 uur thuis, maar ik heb het gehaald. Helaas, wederom verloren, maar ook dit keer waren we beter! Lullig doelpuntje werd ons fataal.
Thuis gekomen sprong ik onder de douche en konden de koffers dicht. We aten nog thuis en om 19.30 uur kwam de taxi ons ophalen. Aangezien die zaterdag de kerstvakantie begon werd er veel drukte verwacht op het vliegveld, dus raadden ze iedereen aan om vroeg te komen. Het mooie van Azie is dat er veel rekening wordt gehouden met gezinnen, er was dus een aparte check in rij voor rolstoelen en mensen met kleine kinderen. Het duurde dus niet heel lang voor we waren ingecheckt en als de dame achter de balie iets slimmer was geweest was het nog sneller gegaan, maar goed, je kunt niet alles hebben.
Na de douane troffen we Ebbe & Corine met Fleur & Anne Eva. Hun vliegtuig vertrok een half uur eerder naar Nederland. Het was een emotioneel moment voor ze, en dat deed wel pijn om te zien. Natuurlijk komt het goed met ze, maar leuk is het niet. De kinderen vonden het wel erg leuk om nog even met elkaar te spelen, en het was een mooie afleiding van de moeheid. Maar aan al het mooie komt een einde , dus ook aan het laatste biertje met Ebbe & Corine in HK. Het was tijd om naar het vliegtuig te gaan, onze vakantie kon beginnen!!