vrijdag 17 september 2010

Ik ben dus gaan hiken...

Elke week neem ik me voor om toch om de paar dagen een stuk te schrijven op de blog zodat het niet van die ellelange verhalen worden, maar op de een of andere manier vind ik de tijd nooit om rustig te gaan zitten om alles op te schrijven. Het wordt dus weer een weekoverzicht, en ja, waarschijnlijk wordt het een lang verhaal!

Laat ik beginnen met de hike die we vrijdag hebben gedaan. Eerst braaf Ruby naar school gebracht en toen met Ellen in de auto naar andere Ellen (weet ook niet hoe ik het voor elkaar krijg om steeds mensen met dezelfde naam tegelijkertijd te ontmoeten). Toen we compleet waren naar het noorden van Hong Kong gereden, helemaal tegen de grens van China aan. Hier begon de hike. En ik moet zeggen, het was prima te doen. In totaal 9 km gelopen in 4 uur tijd, en dat was prima te doen. Het ergste was eigenlijk de warmte (terug in de auto zagen we dat het 35 graden was). De paar trapjes die we op moesten waren niet erg fijn, maar prima te doen (achteraf dan). Nee, dat hiken is zo slecht nog niet. En het uitzicht op China was prachtig en we hebben een paar hele grote spinnen gezien en zelfs een klein (dood) slangetje. Op de foto zag hij er trouwens wel groot uit :)

Maar doordat het zo'n eind rijden was moest ik meteen na de hike haasten om op tijd op het strand te zijn voor mijn bespreking over het Leidens Ontzet. Ik had Emy en de meisjes meegenomen en ook Ava met haar helper. Dus na mijn meeting konden we lekker op het strand liggen en spelen. Toch nog een leuke manier om de middag door te brengen. Alleen jammer dat ik bij thuiskomst de laatste tree van de trap miste en ik heel lelijk viel. Gelukkig alleen een paar blauwe plekken aan overgehouden, maar fijn is anders.

Zaterdag ging Arjen vroeg weg voor de eerste cursusdag van de cursus groot vaarbewijs. Morgen heeft hij de tweede en laatste theoriedag. En dan moet hij veel gaan oefenen zodat hij hopelijk in oktober zijn examen kan doen en hij boten mag huren. En ook ik ben 's middags vertrokken naar Happy Valley voor een hockeytoernooitje. Heel raar concept, 7 a side, betekent dat je met 7 man per team speelt op een normaal veld. Wie dit heeft bedacht, geen idee, maar ik vind het stom. Onze keepster kon niet, dus toen we de eerste wedstrijd met 5-0 hadden verloren ben ik gaan keepen. Niet dat dat heel veel uithaalde want de tweede wedstrijd verloren we met 3-0, de derde met 2-0. Maar hulde, de laatste wedstrijd wonnen we met 2-0, dus gelukkig sloten we het nog enigsinds goed af.

Zondag was het de bedoeling om gezellig de toerist uit te hangen en vol goede moed vertrokken we naar het noorden van Hong Kong. Ik had op internet een mooie tempel gevonden waar we naartoe konden. We reden er zelfs in een keer naartoe, maar toen ging het mis. Het begon te stortregenen, dus hebben we eerst een kwartier in de auto zitten wachten tot dat voorbij was. De tempel was mooi, dus dat was de moeite waard. Echter konden we de volgende toeristische plek (een uitkijkpunt) niet vinden, de weg die we moesten nemen mochten we niet in en uiteindelijk kwamen we aan de andere kant van de berg uit waar we niet wilden zijn. De regen was weer teruggekomen en het bleef maar onweren, bliksemen en de regen viel met bakken uit de hemel. Niet echt een leuke manier om je zondag in een auto door te brengen. We wilden nog even naar een ander plaatsje, maar daar aangekomen was er niets te doen en met dit weer hadden we eigenlijk ook niet heel veel zin om rond te slenteren. Kortom, we zijn weer naar huis gereden en zijn met z'n vieren in bed Jungle book gaan kijken en dat was heerlijk relaxed!

Maandagmorgen vroeg was het meteen feest, Arjen was jarig en eindelijk mocht hij zijn cadeau openmaken (ik was denk ik nieuwsgieriger dan hij). Ik heb twee foto's van de meisjes na laten schilderen, en ik moet zeggen, ze zijn briljant gelukt. Je zou bijna denken dat het op canvas gedrukt is! Hij was er erg blij mee, dus missie geslaagd. Althans dat dacht Arjen, wat hij toen nog niet wist was dat ik nog meer in petto had voor hem!

Maar eerst nog even over mij, want ik had om 11 uur een sollicitatiegesprek bij een tennisbedrijf. Zij geven tennisles en runnen samen een bedrijf. Echter hebben ze heel veel verstand van tennis, maar niet zoveel van zaken. Ze hebben bijvoorbeeld nog geen website. En ze zoeken iemand die freelance projecten voor ze uit wil voeren. Ideale baan voor mij dus, ik werk vanuit huis, heb een deadline wanneer het af moet zijn, maar kan zelf mijn tijd indelen. Gelukkig heb ik hem ook weten te overtuigen van mijn kunnen en dus heb ik de opdracht gekregen YOEHOE!!!!! Ik begin maandag na mijn vakantie en met een beetje geluk is de website binnen een maand live!

In jubelstemming ging ik naar Arjen's werk waar we Rolf en Elza ontmoeten. Elza kennen we van onze vakantie naar Cuba 4 jaar geleden en Rolf is de man waar ze een week geleden mee trouwde (wij kenden hem nog niet). Ze zijn op huwelijksreis naar Australie en hadden 1 dag tussenstop in Hong Kong. We zijn dus met ze uit lunchen geweest, wat erg leuk was, en daarna zijn zij met mij mee naar huis gegaan om hier lekker aan het zwembad te gaan liggen. Ze zijn nog helemaal verliefd en gelukkig, zo fijn om te zien!! Ben toen zij een uurtje gingen slapen snel naar de speelgoedfabriek gereden waar Ruby voor had geposeerd en heb de verpakking op kunnen halen waar ze op staat. Echt heel mooi geworden!!

En 's avonds vertrokken we met z'n drieen naar Central. Elza en Rolf gingen zelf eten omdat ze hun vlucht moesten halen en Arjen ging met mij uiteten, althans, dat dacht hij. Om 19.30 uur kwam hij ietwat gehaast aan, en toen we het restaurant binnenkwamen was het eerste wat hij zei dat we daar ook al hadden gegeten met de verjaardag van mijn moeder. Wat hij niet wist was dat er achter de deur van de private room al zijn vrienden stonden die ik had uitgenodigd. Hij schrok zich dan ook een ongeluk toen hij binnenkwam. Eerst dacht hij dat we in de verkeerde kamer terecht waren gekomen, maar een seconde later besefte hij dat iedereen er voor hem was. Eindelijk is het me gelukt om hem echt te verrassen! Er waren 20 mensen en ze hadden allemaal hun best gedaan voor mooie cadeaus. Een grote groep heeft het samen gedaan en....hij heeft een apple tv gekregen! En mooie manchette knopen, en antieke leeuwtjes, en een afstandsbestuurbare HK taxi (oh, was die maar in het groot) en een spel. Kortom, de man is goed verwend (had hij ook verdiend).

Het eten was heerlijk en gezellig. Omdat we een private room hadden kwam de man die van deeg noodles maakt een prive show geven en, en dat was denk ik het leukste, we hadden 4 fortune chickens besteld. Het verhaal erachter is dat er vroeger een zwerver was die heel veel honger had. Zelfs zo erg dat hij een kip stal. De politie zat hem op de hielen en dus bedekte hij de kip met bladeren en begroef deze onder de grond. Daarboven maakte hij een vuurtje en toen de politie kwam zoeken konden ze natuurlijk niets vinden. Pas na 24 uur, toen de kust echt veilig was haalde de zwerver de kip uit de grond, en toen bleek de klei helemaal hard te zijn geworden. Met een hamertje sloeg hij de klei eraf en kon hij genieten van de heerlijke malse kip die langzaam was gegaard. En in het restaurant kun je nu de fortune kip bestellen die nog steeds op dezelfde manier wordt klaargemaakt. Per kip mag iemand de klei kapot slaan. Arjen, en drie van zijn vrienden, hebben dit gedaan en daar werd een foto van genomen. Ze kregen meteen daarna allemaal de foto uitgeprint mee, met op de achterkant het verhaal. En ze kregen als aandenken een klein hamertje mee. Superleuk concept dus, en de kip was nog lekker ook.
Het was al met al een ontzettend geslaagde avond. Toen iedereen om 2300 uur naar huis ging bleven we met Suzanne en Willem over en zijn we nog een afzakkertje gaan drinken in de hotelbar van het Mandarin Orientel hotel en dat was een perfecte manier om de avond af te sluiten. Arjen's verjaardag was voorbij, en hij heeft genoten!

Dinsdagmorgen had ik wel een beetje spijt van de afzakkertjes, zeker toen ik om 8.30 uur een rondleiding kreeg op een school voor Ruby! Maar gelukkig kon ik daarna met Ruby in het zwembad van de football club bijkomen tijdens de zwemles. En daarna hebben we nog lekker in het babyzwembad gezwommen en konden we lunchen in het restaurant. Het typische expatleven dus. Zo'n club is net een hotel met alle faciliteiten die er bij horen. Alleen ga je niet naar je kamer maar naar huis als je klaar bent. Een bijzondere ervaring moet ik zeggen.

En hoewel ik het liefst meteen daarna ook was gaan slapen had ik andere verplichtingen, ik had een meeting over de organisatie van sinterklaas. Gelukkig doet Mariska dat vanuit de evenementencommissie, dus hoef ik me er niet te veel mee te bemoeien.

En net toen ik dacht dat ik in zou storten was het tijd voor hockeytraining. Ik wilde dolgraag afzeggen, maar heb me toch naar dat veld weten te sleuren, en, wonder boven wonder, ik voelde me na die tijd een stuk beter. Sporten helpt dus echt.

Woensdag beetje een nietszeggende dag, maar wel druk, Ruby naar school, daarna massage en toen zou ik helpen op de Nederlandse school, echter daar aangekomen hadden ze al genoeg hulp. Ben daar maar even blijven hangen totdat ik de meet the teachers avond had op school van Ruby. Was een soort informatiebijeenkomst over de school, de leraren waren er en je kon andere ouders ontmoeten. Niet echt mijn ding, maar het was ok. Was uiteindelijk blij dat ik weer thuis was.

Donderdag was er weer een koffieochtend bij ons thuis. Er waren 8 dames, waarvan 3 nieuwe en het was gezellig. Aangezien de vrouw van onze consul generaal niet meer in Hong Kong woont kan de koffieochtend niet meer bij hem thuis, dus vandaar dat ik mijn deuren nog een keer heb opengesteld. De volgende keer zijn anderen weer aan de beurt.

En 's middags ben ik met de meisjes weer meegeweest met Ana naar de football Club. Het was dit keer ongelovelijk druk en ik kwam zelfs bekenden tegen daar. Kinderen hebben zich heerlijk vermaakt en mama ook. Ik zou bijna gaan wennen aan dit luxe leventje!! Maar niet te lang bij stilgestaan want meteen toen ik thuis kwam kon ik Amber voeden en weer vertrekken naar de vergadering van de evenementen commissie. Uiteindelijk was ik om 23.30 uur thuis en toen waren de knollen wel op.

Vanmorgen weer naar school geweest en nu dus even drie uurtjes rust om email & blog bij te werken en e.e.a. te regelen voor de evenementencommissie. En straks komen Sandra & Vera met de zus van Sandra die op bezoek is hier samen met haar zoontje Ruben. Die is net zo oud als Ruby, dus hopelijk kunnen die straks lekker samen spelen. En vanavond is er een social van de hockey, dus weer genoeg te doen! En zondag gaan we op vakantie, zo ontzettend veel zin in! Maar eerst maar even zorgen dat ik mijn to do lijstje weg werk....pffff ik zou nog eens moe worden hier.

1 opmerking:

Mickey zei

hahaha, dat laatste zinnetje van jou! Kind, ik word al moe als ik t alleen maar léés, besef je dat de meeste mensen al deze activiteiten nog niet in een máand gepropt krijgen?!
Leuk dat je zo van alles geniet, heerlijk!
Heel veel plezier op vakantie!