update van de patient

De koorts ging dus niet weg, en ik voelde me niet beter....hieronder in het kort de gebeurtenissen van de afgelopen week.

Het begon dus zondag toen ik hoge koorts kreeg die ging helaas niet weg, en dus maandag naar de dokter omdat ik bang was voor een borstontsteking.
Met antibiotica op zak weer naar huis waar het maar niet beter ging. De hoge koorts bleef komen en gaan. Binnen een uur kon ik van 36 graden naar 41 graden gaan, om een paar uur later zo hard te zweten dat hij langzaam weer weg ging en ik drijfnat lag te trillen in mijn bedje. Kortom, het ging nog niet goed.
Nadat de borstontsteking was uitgesloten wisten ze niet zo goed waar ze verder moesten zoeken. Er is bloed afgenomen, urine, ik heb een grieptest gedaan, maar er kwam niets uit, behalve dat ik een milde blaasontsteking had en dat er wel ergens een ontsteking in mijn lief zat, maar die speelde nog verstoppertje, niemand wist waar hij zat. Met een anticbioticashot in mijn billen ging ik weer naar huis met de afspraak dat als de koorts terug zou komen ik de dokter weer zou bellen.

En dat gebeurde woensdagavond, dus toen ik om 7 uur weer 39,5 graden koorts had ben ik opgenomen in het ziekenhuis. Ook hier werden allemaal tests
gedaan en een daarvan was een longfoto. En daar bleek dat ik een longontsteking heb. Deze is veroorzaakt door een bacterie, en het kan iedereen gebeuren. Er is dus niets dat je kunt doen om het te voorkomen. Het enige is dat ik waarschijnlijk door de zwangerschap/bevaling/borstvoeding wat minder weerstand heb en dus wat gevoeliger ben. Maar goed, daar is nu niets meer aan te doen. Ik ben ook pas sinds een paar dagen aan het hoesten en ben helemaal niet verkouden geweest, dus ik had nooit aan een longontsteking gedacht.

En hoe nu verder? Ik zat eerst aan 3 soorten antibiotica, deze zijn allemaal veilig te nemen als je borstvoeding geeft.
Want ik wil daar niet mee stoppen, maar het bleek nog niet zo makkelijk te zijn om er mee door te gaan. Amber mag alleen onder begeleding hier zijn, en aangezien Emy op Ruby moet passen en Arjen er niet is is dat dus geen optie om haar hier te hebben. Het idee was om haar een paar keer per dag hier te brengen en dan te voeden en de rest af te kolfen, en zo heb ik het gisteren ook gedaan. Maar toen kwam de longarts die vertelde dat er een kans is dat de bacterie ook in mijn bloed zit en dus ook via de melk bij Amber kan komen. Dus dat kan niet meer doorgaan. Nu kolf ik 5 keer per dag af en krijgt Amber flesvoeding, die ze gelukkig heel goed pakt. Het grote voordeel is dat ik nu in ieder geval door kan doorslapen, en dat is toch wel bevordelijk voor mijn herstel :) Hopelijk kan ik de melkproductie op gang houden zodat ik straks als ik van de medicijnen af ben en alles weer normaal is weer door kan gaan met voeden. Al is het maar een paar keer per dag.

Verder voel ik me nu dus wel ok, natuurlijk niet helemaal top, ben zwak, maar dat is ook wel logisch. Ik heb steunkousen gekregen tegen trombose, en heb een zuurstofslangetje in mijn neus. Betekent in ieder geval wel dat ik een van de weinige mensen in Hong Kong ben die gezonde frisse lucht opzuigd! Heb het ook wel nodig, want zodra dat ding er uit gaat wordt ik meteen kortademend en hoesterig, dus het zit er niet voor niets.

En natuurlijk ben ik heel verdrietig, niemand vindt het leuk om in het ziekenhuis te liggen en ziek te zijn. En zeker niet als je net een baby hebt waar je vervolgens niet bij kunt zijn. En Ruby, die heb ik nog nooit zo lang niet gezien. Ik mis de meiden oprecht verschrikkelijk! En natuurlijk Arjen ook. Ik weet dat hij er niets aan kan doen dat hij er niet kan zijn, maar dit zijn wel de momenten dat je wilt dat hij je handje vast kan houden en met de artsten kan praten over je toestand. Nu moet ik dat allemaal zelf doen, wat ik wel kan, maar ja, ben natuurlijk niet helemaal scherp. En Ruby moet vanmiddag naar de dokter omdat ze voor de zekerheid willen checken of zij de bacterie niet ook heeft, aangezien ze al 3 weken hoest, was ook wel fijn geweest als hij daar naartoe had kunnen gaan. Maar ja, het is niet anders.

En gelukkig mag ik me gelukkig prijzen met heel veel lieve vrienden die alles voor me doen. Zeker Duncan is een Engel. Hij zorgt voor alles, gaat vanmiddag met Ruby naar de dokter, rijdt heen en weer naar het ziekenhuis zodat ik Amber af en toe kan zien. Heb haar vanmorgen voor het eerst een flesje gegeven.
Gaat allemaal heel goed, en ze is heel tevreden. Ze heeft vanacht ook de hele nacht doorgeslapen, dus het heeft ook zo z'n voordelen zo'n fles! En ik ben heel erg blij met Emy. Ze heeft alles onder controle met de kinderen. Ruby is dol op haar en Amber lacht de hele dag, dus dat zit gelukkig helemaal goed.

Hoe lang ik hier nog moet blijven? Geen idee. Gisteren zeiden ze nog zeker 5 dagen, maar toen zeiden ze ook dat het eerst slechter zou worden voordat het beter zou gaan. En zie hier, ik voel me vandaag al een stuk beter dan gisteren. De arts zei vandaag dat als de koorst weg is ik nog maar 2 dagen langer hoef te blijven, dus laten we hopen dat de koorts echt weg blijft nu!!!

Want ik zou heel graag weer lekker naar huis gaan, dicht bij mijn meisjes zijn, dan ziek ik daar wel verder uit.....

Tot zover de update, ik heb gewoon internet hier, dus kan skypen en mailen (zo lang ik niet slaap).