Eindelijk verbetering

Het is nu zondagmorgen en ik kan zeggen, ik voel me een stuk beter! De koorts is gelukkig niet meer terug gekomen en elke dag voel ik me een stukje beter. Sinds gisteren hoef ik ook niet meer te zweten, wat aangeeft dat de meeste rotzooi nu uit mijn lijf is.

En ook de dokter is tevreden met mijn herstel, hij is vandaag een dagje gaan golfen, en komt pas vanavond weer checken hoe het gaat :).

Gisteren is het infuus eruit gegaan, en vanaf nu zit ik alleen op antibiotica in pilvorm. Een hele verbetering, want zo'n naald in je arm, das toch niet grappig.

Het enige is dat ik nog heel moe ben, zeg maar gerust uitgeput. Niet zo gek als je bedenkt hoe ziek ik ben geweest en hoe hard mijn lichaam heeft moeten werken om beter te worden. Merk dus dat als ik bezoek heb gehad dat ik echt kapot ben. Maar het is wel heel fijn om bezoek te krijgen. Helemaal alleen in zo'n ziekenhuis is ook niets.

En het ergste is dat ik mijn meisjes verschrikkelijk mis. De eerste dagen natuurlijk ook wel, maar toen was ik nog heel erg bezig met ziek zijn. Nu ik me beter voel mis ik ze steeds meer.

Gelukkig zorgt Emy heel goed voor ze. Ik heb haar net weer gesproken en ze doen het geweldig. Ruby was vanacht om 3 uur wakker gworden, heeft een uur lang gezongen en is toen weer gaan slapen. En Amber slaapt inmiddels van 23.00 - 07.00 uur, dus ook een voorbeeldig kind. Nadat ik met Emy had gesproken heb ik Ruby aan de telefoon gehad. Ze had hele verhalen, maar ik begreep er helaas niet zo veel van, maar ik ben er van overtuigd dat ze blij en vrolijk is.

Gisteren had ze een playdate met Rufus, en vlak daarvoor had ik Ana, de moeder van Rufus aan de telefoon. Rufus was erg verdrietig geweest omdat zijn vader 's middags weg ging en Rufus graag bij zijn papa wilde zijn. Om hem op te vrolijken vroeg Ana, maar Rufus, raad eens wie je wel gaat zien vanmiddag? Rufus begon te glimlachen en zei, Ruby, mag Rufus Ruby zien, Rufus loves Ruby!! Is dat niet schattig!! Afgelopen vrijdag hebben ze ook zo leuk samen op school gespeeld, ze hadden samen een boek vast en om beurten zei 1 van de twee een dier en deed de ander het geluid van het dier na. Net 2 jaar en 21 maanden oud en dan nu al zo lief samen spelen. Ik ben trots op ze!! En hopelijk kan ik het snel weer zelf zien.

Morgen is de laatste dag van juf Sonya, zei gaat naar China voor een paar maanden om te studeren. Helaas kan ik daar dus niet bij zijn, maar het goede nieuws is wel dat ik morgen naar huis mag. Dus als Ruby thuis komt van school ben ik hopelijk ook thuis!!!