Vietnam, wat een ervaring!

Vrijdag was het zover, om 17.30 uur stopte de taxi met Suzanne en Julius erin voor de deur om ons op te pikken. De reis verliep voorspoedig. Al was Ruby wat oververmoeid en heeft ze het eerste uur in het vliegtuig behoorlijk gehuild, daarna was alles goed.

We hadden besloten om een hotel pick up te regelen zodat we niet 's avonds laat nog een taxi hoefden te zoeken en te moeten onderhandelen over de prijs. Goede beslissing geweest, want binnen een half uur nadat we de luchthaven hadden verlaten stonden we in ons nieuwe onderkomen, Hotel Majestic. Een prima hotel dat van alle gemakken was voorzien.

Na een korte, maar prima nacht gingen we op zoek naar de ontbijtzaal. Deze bleek op de 5de verdieping op een terras te zijn. Met een prachtig uitzicht over de Saigon rivier genoten we van verse croissants en gebakken eieren, het leek wel vakantie!!

Na het ontbijt werden Julius en Ruby in hun wagentjes gezet en vertrokken we om de stad te gaan bezichtigen. Het nieuwe jaar dat de Chinezen vieren (het nieuwe maanjaar) werd ook in Vietnam groots gevierd. Een aantal straten waren afgezet zodat ze de duizenden bloemendecoraties konden tentoonstellen. Uiteraard heel veel gouden tijgers, maar ook andere prachtige kunstwerken waren er te zien. En het meest voordelige was dat we ongestoord met de kinderwagens rond konden lopen zonder rekening te hoeven houden met de duizenden scooters die in de stad rijden!

Na een half uurtje bloemen te hebben gekeken kwamen we aan bij een van de grootste markten van Saigon. Ivm het nieuwe jaar waren er echter maar een paar kraampjes open. We gingen toch naar binnen en werden daar redeljk teleurgesteld. Naast het feit dat er bijna niets open was en wat er wel open was echt alleen rotzooi verkocht zagen we overal kakkerlakken lopen en andere vieze dieren. Op onze slippertjes en met twee kinderen die graag overal aanzitten niet echt een lekkere plek om te lopen. We zijn dus maar snel weggegaan.

Julius had enorm veel zin in een ijsje, en tja, daar had deze zwangere vrouw ook wel zin in (sterker nog, daar heb ik altijd wel zin in). Dus hebben we een tentje opgezocht om even relaxed te zitten en een ijsje te eten. Om vervolgens vol met nieuwe energie een rondrit te maken op een fietstaxi/riksja. We waren al voordat we het ijsje gingen eten aangesproken door een van deze fietstaxi's en we hadden afgesproekn dat ze ons bij de ijstent op zouden halen. Al zo geschiede en binnen no time zaten we allebei met een kind op schoot op de fiets. Achteraf een beetje te snel, want goede prijsafspraken hadden we nog niet gemaakt...we wisten dus van te voren dat dit nog wel een puntje zou kunnen worden, maar we besloten om er maar gewoon van te genieten. En dat hebben we gedaan. Het was wel warm (zo'n 35 graden), maar door het fietsen werden we verkoeld door een heerlijk briesje. De twee mannen fietsen er rustig op los en lieten ons verschillende toeristische highlights van de stad zien. Helaas was alles dicht ivm het nieuwe jaar, maar dat was niet zo erg. De kinderen hadden er toch niets aan om tempels & musea in te gaan en daarbij lag Ruby heerlijk op mijn schoot te slapen (die haalde de slaap van de avond ervoor in). We vonden wel dat alles ver van elkaar lag (op de kaart leek het een stuk dichterbij) en achteraf bleek dat ook wel te kloppen. De fietstaxi's hebben ons behoorlijk opgelicht door met hele grote bogen heel ver om te fietsen en alleen maar achterafstraatjes te pakken ipv de leuke shopstraatjes, maar daar kwamen we de volgende dag pas achter. Maar goed, zoals gezegd zaten we prima op de fiets en hebben we in 2 uur tijd toch best veel gezien. Tja en toen we weer werden afgezet bij het hotel, dat wil zeggen een stukje ervandaan, zij wisten natuurlijk ook wel dat er een scene zou komen, wilden ze belachelijk veel geld hebben. Eerst probeerde ze ons zelfs 3 uur af te laten rekenen, maar dat konden we uiteraard wel uitsluiten. Echter het totale bedrag voor de taxi's was zwaar buiten proportie...maar goed, we hebben het schoorvoetend betaald omdat het onze eigen schuld was dat we niet vooraf afspraken hadden gemaakt. Dit was weer een goede les.

Aangekomen in het hotel hebben we heerlijk gezwommen en toen zijn Ruby en ik nog even naar bed gegaan. Julius is net in de leeftijd dat hij eigenlijk geen middagslaapjes meer wil doen, dus voor Suzanne was het wat zwaarder, zij bleven bij het zwembad zitten.

Na het middagdutje vonden we het tijd om een boottrip over de Saigon river te gaan doen. We liepen naar een boekingskantoor van de cruises en kozen voor de sightseeing tour. Terwijl we naar de tours aan het kijken waren kwam er een man naar ons toe met wie we, vooraf dit keer, goede afspraken maakten, althans dat dachten we. Toen er een deal was nam hij ons echter mee naar een klein bootje ipv het grote schip dat toch echt al klaar lag...Eenmaal in het bootje bleek de schipper niet van plan te zijn om de saigon rivier af te gaan, maar een zijtak te pakken waar we varens hebben gezien, heeel veeel varens...en na een half uur draaide de schipper om en namen we dezelfde weg terug langs alle varens. Niks geen sightseeing, het was op en neer de zijtak in. Toen we na ruim 45 minuten weer op de saigondelta kwamen werd er gevraagd of we de trip met een uur wilden verlengen zodat hij de rivier nog af kon om ons e.e.a. te laten zien. We hebben voor de eer bedankt en ons nog een keer voor de kop geslagen dat we zo naief waren. Maar ach, we hebben wel lekker gevaren, de kids vonden het leuk en we weten nu dat er heel veel varens langs de kant van de zijtak van de saigon rivier groeit :)

' avonds was het oud & nieuw, dat werd groots gevierd in het hotel met een galadiner en veel shows. Oppas was niet te krijgen, dus werden Julius en Ruby ook mooi aangekleed in hun chineze pakjes (die hadden we meegenomen) en vertrokken we naar het buffet. We hadden zo berekend dat als we om 1900 uur aan het buffet zouden zitten de kinderen niet al te laat in bed zouden liggen. Dat plannetje ging helaas niet door omdat er eerst allemaal entertainment was voordat het buffet officieel werd gopend. Gelukkig vonden de kinderen de leeuwendansers erg indrukwekkend en genoten ze van alle indrukken, dus het pakte allemaal goed uit. En ook wij hebben genoten van alle spectakel. Toch wel heel bijzonder om een keer mee te maken. We zijn alleen niet opgebleven om het vuurwerk te zien om twaalf uur. Al werden Suzanne en ik er wel wakker van, ruim een kwartier hebben ze lopen knallen (op tv zagen we de herhaling van het vuurwerk de volgende dag en het zag er spectaculair uit).

Gelukkig hebben de kinderen wel doorgeslapen, want de volgende morgen stonden de tunnels van de vietcong op het programma. Om 8 uur vertrokken we richting de jungle. Het was zo'n 70 km rijden en dat was ook wel het maximum wat de kinderen aan konden. We waren blij dat we er waren!! Het was indrukwekkend om te zien hoe ingenieus het ondergrondse gangenstelsel gemaakt is en hoe klein de gaten waren waar ze doorheen gingen. Het is een heel raar idee dat 40 jaar geleden er zwaar werd gevochten in dat gebied. De bommenkraters leverden het bewijs en de hele jungle is door gifgas vernietigd waardoor je nu allemaal jonge bomen en planten ziet. Ze lieten ook de vallen zien zoals die werden gebruikt en daar draait je maag echt van om. Oorlog is een hele rare uitvinden van de mensen....

Het was zeker de moeite waard om dit allemaal te zien, maar ook wel heel toeristich opgezet. Maar ja, dat krijg je natuurlijk overal en we moeten ook niet zeuren, want als je toeristische attracties gaat bekijken moet je niet achteraf klagen dat je in colonne wordt rondgeleid.

Eenmaal terug in het hotel hebben we geluncht en toen zijn Ruby en ik weer gaan slapen en Suzanne en Julius weer naar het zwembad vertrokken. Zo kun je dus heel relaxed met de kinderen op vakantie :) Na het middagslaapje hebben we de hele boel weer opgepakt en vertrokken we naar de dierentuin van Saigon. Daar waren we de dag ervoor ook al geweest, maar toen was hij (net als alle andere attracties) gesloten.
Nu was hij wel open en het leek wel of wij de grote attractie waren. Het schijnt geluk te brengen om mensen met blond haar aan te raken en zeker op de eerste dag van het nieuwe jaar. En laten we nu net allemaal blond zijn...Er stonden dus constant mensen om ons heen en onder het lopen werden we ook steeds aangeraakt. Irritant, zeker toen Julius weg liep bij iemand die hem probeerde op te pakken en hij daarbij struikelde en hard viel. Erg zielig!! We hebben de kinderen dus maar weer in de wagens gezet en zijn de dieren gaan bekijken. Ruby was helemaal weg van de olifanten, ze ging helemaal los, JAJA, JAJA (of dat nu Julius of Olifant betekende weten we nog steeds niet) maar het was in ieder geval een succes. EN we hebben witte tijgers gezien, op de eerste dag van het nieuwe tijgerjaar. Dat moet dus wel geluk brengen hebben we besloten! Het werd na een uur ineens snel donker en toen we een rat over het pad zagen lopen besloten we om het hotel maar weer eens op te zoeken voor het diner!

De laatste dag hadden we een trip naar de mekong delta geboekt, dat is in het zuiden van Vietnam en zo'n twee uur rijden van Saigon vandaan. Echter bij het opstaan hebben we nog even overleg gehad en bij nader inzien dachten we niet dat we de kinderen daar een plezier mee zouden doen. Twee uur heen in een auto, dan drie uur in een bootje om vervolgens weer 2 uur terug te moeten...we hebben de trip dus gecanceled en zijn weer de stad ingetrokken. Dit keer hebben we met een kaarje in de handen zelf gelopen en toen bleek alles inderdaad op loopafstand van elkaar te zitten. Sterker nog, de weg er naartoe was ook nog eens heel leuk, met allemaal leuke winkels en mooi versierd ivm het nieuwe jaar!!

We sloten de morgen af in het reunification palace. We hadden de keus tussen een taxi en een fietstaxi om naar huis te gaan. En na onze ervaring de vorige keer op de fietstaxi besloten we om een taxi met een meter te nemen. Lekker veilig! Maar helaas, bij het hotel aangekomen reed hij al een stuk door en dat zette ons al op scherp, want als je niets te verbergen hebt dan kun je ook voor de deur stoppen! En inderdaad, hij vroeg voor een ritje dat half zo ver was als van de dierentuin naar het hotel een keer zoveel geld. Suzanne was al uitgestapt en ik ging in discussie met de chauffeur. Het ging hard tegen hard en uiteindelijk heb ik hem de helft betaald van wat hij vroeg. Hij boos en ik snel Ruby op de arm genomen en mijn tas gepakt om uit de taxi te springen. Helaas heb ik daarbij mijn camera in de taxi laten liggen. BALEN, BALEN, BALEN dus! Daar gingen al onze foto's. Natuurlijk jammmer van de camera zelf, maar die is vervangbaar, alle foto's niet. En juist ik had de fotodienst, dus er waren ook weinig foto's gemaakt met de camera van Suzanne. Natuurlijk heb ik bij de receptie meteen gevraagd of ze de taxi op konden sporen (de wacht van het reunification palace stond met hem te praten toen we instapten en twee blonde vrouwen met kleine kinderen vallen echt wel op) maar helaas, ze konden niets voor ons doen als we geen nummberbord hadden of naam van het taxibedrijf. Ook de wacht zei van niets te weten, dus kon ik fluiten naar mijn camera. Gelukkig heeft Suus die dag nog e.e.a. kunnen fotograferen, maar de meeste foto's moeten we als verloren beschouwen...

Om de dag toch nog goed af te sluiten hebben we 's middags weer een fietstaxi genomen, maar dit keer wel goed onderhandeld over de prijs en waar we precies naartoe wilden. En dit keer ging het wel allemaal goed. We hebben nu een heel ander gedeelte van de stad gezien waar o.a. Chinatown was. Dit gedeelte van de stad was beduidend minder schoon en bij een tempel aangekomen werden we belaagd door bedelaars. De rest van de tempels hebben we maar overgeslagen en na 2 uur waren we blij dat we weer bij het hotel waren waar we lekker konden douchen en eten.

En toen zat onze trip er al weer op. Samengevat kan ik zeggen dat we het heel leuk hebben gehad. De duizenden scooters waren zeer indrukwekkend, het was een enorme uitdaging om de straat over te steken met twee kinderwagens, maar als je met de flow meegaat dan lukt het best. Zelfs Ruby ging op een gegeven moment naar alle scooters zwaaien als we overstaken, al denk ik dat zij het deed om ze te begroeten en wij om ze te laten weten dat we over gingen steken :). Natuurlijk zijn we af en toe opgelicht, maar we zijn er niet veel slechter van geworden. We hebben het samen gezellig gehad en ik heb genoten van de quality time met Ruby. Al is het wel vermoeiend om met twee kleine kinderen op pad te zijn. De vakantie stond (terrecht) in het teken van hun, maar ondanks dat hebben we toch best veel gezien en gedaan. Je hoeft dus zeker niet alleen maar naar het strand als je kleine kinderen hebt!!