Rare dag vandaag

Gisteren ging het prima, ik heb gewerkt, lekkere afscheidslunch gehad met collega's en 's avonds heb ik me laten verwennen door Annemiek met een zwangerschapsmassage. Mijn buik begint nu toch wel serieuze vormen aan te nemen en helaas hebben ook mijn benen besloten om weer veel vocht vast te houden. Geen enkeltjes dus meer en dikke benen/buik maken het gewicht om mee te zeulen zwaar. Massage was dus een heerlijke ontspanning.

Helaas bleek toen ik thuis kwam dat er een waterpijp gebroken is hier in de buurt en dus zat iedereen zonder water...Dat werd dus niet douchen. Normaal niet zo heel erg voor een avond, maar ik zat natuurlijk wel onder de olie (inclusief olie in mijn haar, en das toch iets minder fris). En ook voor Arjen die 's avonds na de hockeytraining thuis kwam was het een onaangename verrassing dat er geen water was. Het enige voordeel is dat er 3 soorten water zijn en dat we wel water voor de wc's hadden.

Vanmorgen vol goede moed op tijd opgestaan om mijn haren te wassen, maar helaas, nog steeds geen druppel water uit de kraan. Nu werd het toch wel vervelend! Arjen liet zich niet kennen en die is om 8 uur vanmorgen het zwembad ingesprongen, de HELD! Het was wel koud vertelde hij, maar hij heeft toch een paar baantjes gezwommen. Ik heb het van een afstandje bekeken, mijn haar in een staartje gedaan (vast ziet het er minder vies uit) en ben een boterham gaan eten, mij niet gezien om in de kou te zwemmen. Daarbij had ik het vermoeden dat het nooit meer lang kon duren voordat we weer water zouden hebben en ik hoefde maar een halve dag te werken dus....

En dus zat ik ongewassen vanmorgen op kantoor om mijn laatste uurtjes bij Stepstone te werken. Mijn collega's waren zo lief om een heerlijke ijstaart van Hagen Dasz te kopen als afscheidscadeau (de baby houdt nu eenmaal van ijs, daar kan ik niets aan doen) en na het consumeren van de ijstaart heb ik mijn computer en telefoon ingeleverd en de deur achter me dichtgetrokken. Het voelt nog wel heel onwerkelijk, maar het is goed zo.

Thuis aangekomen helaas nog steeds geen water, dus nog steeds vies heb ik mijn bezoek welkom geheten. Rilana, Maurice en hun 11 maanden oude zoon Julius zijn op bezoek van vrienden van hun hier in Hong Kong en dus kwamen ze gezellig op de koffie :) Superleuk om Rilana weer te zien na een hele lange tijd (denk dat het wel 4 jaar geleden was). De kinderen vonden elkaar ook erg leuk, dus dat was schattig om te zien. Nadat alle kids hun slaapjes hadden gedaan heb ik ze mee genomen naar Stanley om naar de markt te gaan. Julius heeft een paar mooie kleertjes erbij en ik was zo goed om me in te houden en niets te kopen :)

Toen ik rond 17.30 uur thuis kwam en er nog steeds geen water was ben ik geflipt (lang leve de hormonen) ik heb het waterbedrijf gebeld en die wisten me te vertellen dat het lek al was opgelost en we gewoon water moesten hebben (niet dus) en vervolgens heb ik de huisbaas gebeld of hij eens kon informeren. Want alle info is naar het management gegaan en die spreken geen Engels...De huisbaas wist te vertellen dat ze nog steeds bezig waren met het repareren van het lek en dat de hele buurt zonder water zat, maar dat ze zouden proberen om vanavond of vanacht een noodtank aan te sluiten. Zoveel onduidelijkheid kon ik niet hebben en dus heb ik Sandra gebeld om te vragen of ik bij hun mocht douchen. En dat mocht. Nadat Ruby op bed lag (die hebben we met opgewarmd zwembadwater gewassen) heb ik de bus gepakt naar Sandra en daar heb ik heerlijk gedouched.

Toen ik thuis kwam bleken we inmiddels weer water te hebben, dus hopelijk kan ik morgenvroeg gewoon douchen, ik ben benieuwd!!

Arjen vertrekt vanavond naar Amsterdam/London voor zijn werk en die komt dinsdagmiddag weer terug. We zullen hem dus weer even moeten missen. Gelukkig gaan wij vrijdagavond naar Vietnam. Dus de tijd zal wel snel gaan...