Vandaag een dagje niets...

Nu ik aan het werk ben gaan de weken zo snel dat ik af en toe geen idee meer heb welke dag het is. Vandaag dus al weer donderdag, dus alweer bijna weekend! Sterker nog, door mijn parttime werktijden is mijn weekend al begonnen. En dat duurt deze week lekker lang, want maandag is een public holiday. Weet eigenlijk niet eens precies waarom, maar de vraag is doet dat er echt toe?

Zondagavond heeft Arjen Onno van de airport express trein gehaald in het centrum. Het was al laat, dus tegen de tijd dat ze weer thuis waren sliep ik als een roosje (fijn die hormonen...). Mijn weerzien met Onno kwam dus op maandagmorgen, maar niet voor lang, want er stond weer een werkdag op het programma. Eindelijk heb ik mijn eerste afpraak gemaakt, dus de kop is er af. Makkelijker wordt het er helaas niet op, want hoewel ik dacht dat het nu een stuk makkelijker zou gaan blijkt de rest van mijn prospects nog steeds niet echt happig te zijn om mij in leven de lijve te ontmoeten!! Ze weten niet wat ze missen :)

Onno is gelukkig een makkelijke gast, hij is nu al zo'n 10 maanden alleen op reis, dus het feit dat Arjen en ik er niet de hele dag zijn vormt geen belemmering. Hij vermaakt zich prima, beetje zwemmen, lezen, computeren afgewisseld met bezoekjes aan de verschillende buurten hier. En 's avonds heeft hij Arjen en mij een Argentijns kaartspel geleerd, Truco! Dit spel lijkt heel simpel, echter gaat het vooral om bluffen en tactisch spelen. En dat bluffen, tja, dat blijk ik dus niet te kunnen. Of althans, heel slecht. We hebben er werkelijk heel hard om moeten lachen dat elke keer als ik probeerde te bluffen dat Onno me vriendelijk aankeek en riep hoe schattig het was dat ik ging bluffen. Tja, en toen viel ik helemaal uit mijn rol, werd rood en begon te lachen. Liegen is niet mijn sterkste kant. Niet altijd een slechte eigenschap, maar voor het spel funnest. Wellicht dat ik de komende dagen beter wordt, maar anders schrijf ik dit spel voor mij af.

Gisteravond hebben we Onno meegenomen naar de paardenraces, een absolute must do als je in Hong Kong bent. En wederom was het makkelijk scoren, Onno was onder de indruk (zelfs een ervaren wereldreiziger kun je dus nog imponeren) en we hebben een heerlijke avond gehad. Uiteindelijk hebben we allemaal quite gespeeld aan het einde van de avond, dus dat was ook wel weer prettig (zeker aangezien Arjen voor de laatste race nog op 300 hkd verlies stond). Thuisgekomen zijn de mannen nog een potje Truco gaan spelen en ben ik na een paar minuten maar naar bed gegaan.

Vandaag zou ik uitslapen, maar dat is er niet van gekomen, mijn biologische klokje maakt mij gewoon vroeg wakker, maar dat mag de pret niet drukken. Ik heb besloten de hele morgen in mijn bed te blijven liggen en dat is goed gelukt. Ruby slaapt nu en ik ga zo douchen zodat we als ze wakker is naar Stanley kunnen gaan. Daar ga ik met Sandra en Sandra lunchen en ik heb nog wat spullen nodig van de markt, dus wordt vast een leuke middag.