Shanghai

Na een heerlijk weekend was het maandag weer een gewone werkdag. Dat wil zeggen, tot een uurtje of 16.00 uur, toen vertrok ik naar het vliegveld. Wel grappig, want er was al de hele dag een Typhoon warning die steeds sterker werd. Volgens de airline had mijn vlucht geen problemen, dus tja, dan ga je dus maar gewoon naar het vliegveld. Daar aangekomen kreeg ik om 17.00 uur een telefoontje van Erik, mijn baas dat er net een T8 warning (zwaarste Typhoon) was afgegeven en dat iedereen daarom naar huis moest (je mag dan niet meer op je werk blijven). Daar zat ik dan met mijn goede gedrag en mijn koffertje op het vliegveld. Iedereen in HK veilig naar huis en ik op het punt om de lucht in te gaan...Gelukkig heb ik geen last gehad van de typhoon toen ik in de lucht zat. En het goede nieuws was dat Arjen gezellig naar Ruby kon om haar eten te geven en in bad te doen, want die was natuurlijk ook vroeg thuis! De volgende morgen mochten mensen nog steeds niet naar hun werk, dus ik heb wel een paar uur vrij gemist...

Aangekomen in Shanghai volgde ik de aanwijzingen op van mijn idiot-proof "How to get to the hotel" lijstje dat een Chineze collega me had gegeven. De eerste stappen gingen goed, ik vond de hogesnelheidstrein, kocht een kaartje en stapte keurig op tijd in. Die trein gaat met 350 km per uur (je ziet precies hoe snel hij gaat op de snelheidsmeter) van het vliegveld naar de stad in 8 minuten. Je hebt helemaal niet door dat je zo snel gaat, maar het is een topuitvinding! Aangekomen op het treinstation liep ik naar de taxi's en daar ging het mis. Ik had keurig een printout meegenomen van het hotel met adres in het Chinees, maar helaas, de chaufeur kon OF geen Chinees lezen, OF hij wist gewoon niet waar het was. Hij heeft 5 minuten naar het formulier gestaard, overlegde met een politieagent en ging toen toch maar rijden. Ik hield mijn hart vast!! Het eerste gedeelte ging nog wel redelijk. Ik was al gewaarschuwd dat taxi's extreem hard rijden, omdat de taximeters niet goed staan afgesteld verdienen ze meer als ze harder rijden (de meters staan niet op aantal km afgesteld...), dus ik schrok niet toen hij als een malloot door het verkeer reed. Na 15 minuten rondrijden begon de twijfel weer toe te slaan en stopte de man midden op de weg, en stapte zijn taxi uit. Hierbij vergat hij het ding op de handrem te zetten waardoor de auto, met mij erin, zo'n 2 meter naar achteren reed waar hij tot mijn grote opluchting tot stilstand kwam. De taxichaufeur schreeuwde wat tegen een politieagent en die schreeuwde vrolijk terug waarna de chaufeur zich weer bij mij voegde om de weg te vervolgen. Uiteindelijk maakte hij een vreugdekreet toen bleek dat hij tot zijn eigen verbazing voor het hotel stond. En ik kan je melden, ook ik was opgelucht, ik had het gehaald!!

Na een goede nachtrust was het dinsdag tijd voor de training. Die had ik samen met Larry (een Chinees die in Shanghai verkoopt) en met Hans Jan (de Nederlandse countrymanager voor Stepstone China). Erg interessante training gehad voor 2 dagen waardoor ik nu veel meer weet over het product. Moet nog steeds een heleboel leren, maar het begin is er zeker.

Na de training zijn Janey (de trainster die in de UK woont, maar hier nu is om ons te helpen) en ik naar een markt gegaan dichtbij kantoor om te shoppen. Ik heb voor werkelijk geen geld (3,5 euro in totaal) een ring, oorbellen en een ketting van echte rivierparels gekocht. Het werd zelfs terplekke voor me gemaakt omdat ik een sterk idee had over wat ik wilde hebben. En ja, het zijn echte parels, oma heeft me al vroeg geleerd hoe je dat kunt ontdekken (met de parel langs je tanden schuren) en ik ben er erg blij mee :) Verder voor Arjen een mooie pen gekocht en voor Ruby de meest schattige Puma schoentjes. Kortom goed geslaagd.

En toen moest er gegeten worden, we zijn naar een Japans tentje gegaan in de markt maar dat was niet zo'n succes. Toen Cher zich later bij ons voegde en vroeg of we mee wilden naar de andere kant van de stad waar meer het leefgedeelte en het uitgaansgedeelte zit, zeiden we dan ook meteen ja! De bar waar ze ons mee naartoe nam had een heerlijk terras met uitzicht over de rivier die Shanghai in tweeen deelt en we keken uit op Pudong, het zakendistrict waar het kantoor en ons hotel zich bevonden. Vlak na binnenkomst bleek dat de hele groep buitenlanders die daar al waren Fransen waren uit Bretagne die een of ander feest vierden. Hun vlag hing aan een stok en toen......kwamen de doedelzakken tevoorschijn. Nee, ik maak geen grapje, ze hebben werkelijk waar zolang wij daar zaten met z'n allen doedelzak gespeeld en gedanst. Was erg lachen om te zien.

Woensdag vervolgden we onze training en rond 16.00 uur vertrok ik weer naar het vliegveld. Helaas had ik wat vertraging waardoor ik uiteindelijk pas om 23.30 uur thuis was. Een mooie, leerzame, maar vooral ook vermoeiende trip! Maar goed, ik kan nu in ieder geval wel zeggen dat ik in Shanghai ben geweest!