Ja ik ontkom er natuurlijk niet aan om ook eens iets te schrijven op “onze” blog. Maar er is natuurlijk zo veel gebeurd dat dit niet even 1, 2, 3 samen te vatten is. Laat me eerst vertellen over het afgelopen weekend, dat geheel in het teken van mij stond. Ja denk daar maar eens over na. Dit impliceert dat dit dus een uitzondering is. Enfin, het was ook niet zo maar een weekend, maar het was het weekend dat ik er ook helaas aan moest geloven. Mijn lidmaatschap is bekrachtigd. Ik kom er niet langer meer onderuit. Ik behoor nu tot de club van veertigers. Ik ben dus geen dertiger meer. Uiteraard geen drama, maar toch. Ik had ook niet heel veel tijd om me er geestelijk op voor te bereiden, voor zover dat überhaupt nodig mocht zijn, want ik was de afgelopen weken weer aan het reizen. Ik kwam vrijdagavond (11 september; bijzondere dag om te vliegen wellicht) laat terug uit Seoul. Ryanne lag al te slapen, maar was nog even wakker geworden om me te verwelkomen. Tevens kon ze me nog net influisteren dat ik de volgende ochtend vroeg op moest staan en mijn tas weer moest inpakken, “ik had deze nog niet eens uitgepakt”, voor een weekend. De volgende dag stonden we dus vroeg op, namen afscheid van Ruby en stapten in de taxi naar de veerboot. We gingen naar Macau…….
Macau voor de minder bereisden of beletterden onder ons, is net als Hong Kong een voormalige kolonie in Zuid-China die door, in dit geval, Portugal is overgedragen aan de Chinese overheid in 1999. Macau is veel kleiner dan Hong Kong met respectievelijk ruim een half miljoen en 7 miljoen inwoners. Macau ligt op ongeveer een uur varen met de snelle ferry of 15 minuten met de helikopter en is eigenlijk alleen bekend van de casino’s. Er is eerlijk gezegd ook niet heel veel anders te doen. Nu is het opvallende dat een locale (HK) entrepreneur, Stanley Ho, in 1962 een 40-jarige exclusieve casinolicentie ontving. Ja dat soort dingen gebeuren hier in Azië. Een monopoly op het gokken. Door deze “money printing license” is Stanley Ho nu een van de rijkste mensen van Azië. Mocht je meer over Macau willen weten: http://en.wikipedia.org/wiki/Macau.
Tja wat gingen wij dan doen …….. naar het casino. Echter, de eerste keer dat wij naar Macau gingen in maart was met Ruby en we moesten Hong Kong uit om onze verblijfs-/werkvergunning op te vragen. We zijn toen een dag geweest die we gevuld hebben met shoppen (meubels kopen en wat kleding) en wat sightseeing, maar dan heb je het ook echt wel gezien. Met een kind kun je het casino niet in dus we gingen nu voor het eerst zonder Ruby. Ryanne had dit verrassingsweekend geregeld en ze het Venetian uitgekozen. Ze wilde nog zo graag met mij naar Venetië en dit was toch wel “the closest to the real thing”. De Las Vegas kenners onder ons weten hoe groot dit soort casino’s zijn. Het is bijna niet voor te stellen. Je hoeft het hotel niet uit alles is er. Het is eigenlijk een soort dorp met een drietal kanalen waar gondels in rondvaren met tientallen, zo niet, honderden winkels er om heen en diverse restaurants en uiteraard een heel grote casinovloer.
Nadat we om ongeveer 11:00 uur in het hotel waren, konden we gelukkig direct inchecken en een beetje relaxen in onze ruime kamer. Daarna gingen we door naar de spiksplinternieuwe spa voor een scrub, massage en facial treatment. Ja, je wordt toch een dagje ouder, zal ik maar zeggen. Dit was uiteraard heerlijk ontspannend, hetgeen ik ook wel kon gebruiken na al dat geren en gevlieg. Daarna konden we ons overgeven aan mijn hobby winkelen, maar niet voor heel lang want we gingen lekker gezellig eten bij een, hoe kan het ook anders, Italiaans restaurant. Na het eten gingen we ons fortuin beproeven in het casino. Het werd al vrij snel duidelijk dat ik meer geluk heb in de liefde dan in het spel want ik was binnen no time mijn inleg kwijt op de Roulettetafel. Mijn beproefde “systeem” dat ik eind jaren tachtig en begin jaren negentig nog wel eens ten toon spreidde in de diverse Holland Casino’s en waar ik over het geheel gezien goede resultaten mee heb geboekt, haperde hier dus flink. Maar gelukkig had Ryanne meer geluk en wist op een gegeven moment haar inleg meer dan te vervijfvoudigen. Echter op het hoogtepunt stoppen was niet de bedoeling want de avond was nog jong en dus ging Ryanne vrolijk door en uiteindelijk ging zij met een kleine winst weg. Maar wat bleek? Ze had haar tasje met een truitje dat ze net gekocht had en met eveneens haar fotocamera, waar de bij jullie bekende foto’s mee worden gemaakt, ergens laten liggen. Ja en zo klein is het casino niet.
Dus wij naar de bewaking, maar er was niets gevonden, echter Operatie Zara werd direct opgestart en onze kanariegele vrienden begonnen fanatiek te speuren en rechercheren. Wij gingen zelf ook nog even op onderzoek uit, maar het tasje was onvindbaar. Het truitje was nog niet zo erg, maar de camera des te vervelender want er stonden uiteraard nog diverse, nog niet gedownloade, foto’s op. Dus wij vervolgende toch enigszins teleurgesteld richting onze kamer, tot we een van de bewakers weer tegenkwamen die ons tegenhield. Er was een tasje gevonden met de inhoud die wij hadden beschreven. Dus wij naar het kantoor en gelukkig daar was het tasje met inhoud. Het opmerkelijke van het verhaal was dat het tasje ergens net buiten het hotel bij de opstapplaats van de bussen is gevonden, hetgeen ons te denken geeft dat de een of andere onverlaat dacht dat hierin wellicht een bundel zwart geld in zou zitten, maar eenmaal buiten vond hij/zij een Zara truitje, een oude camera en een doosje tandenstokers. Hoe teleurgesteld kun je zijn. Wij waren in elk geval opgelucht.
De volgende dag begon met een verlaat ontbijt en vervolgens … shoppen. Ik ben al een hele tijd op zoek naar een zonnebril en ik had de dag ervoor al wel wat gezien in een shop van het merk Chrome Hearts. Het is een hele uitgave, maar je wordt maar eenmaal 40. Dus ik vragen of je ook andere glazen kon krijgen bij een bepaald montuur. Ik wilde namelijk paarse glazen (nee, geloof me, dit is wel mooi). De verkoopster van gisteren zei dat dit onmogelijk is, maar de dame die ons zondag hielp had er duidelijk meer verstand van en vertelde dat het 2 à 3 uur zou duren. Dus wij weer verder shoppen, op zich geen straf. Even later kwamen wij bij een massagesalon, met een drietal baden met kleine en ook wat grotere vissen er in. Deze vissen, schrik niet, eten dode huidcellen op, dus geen levenden zoal Piranha’s. Wij wilden dit uiteraard wel meemaken en het was ook een unieke ervaring. Je moet er wel even aan wennen dat gekriebel aan je voeten. Ook zijn we weer terug gegaan naar het casino om nog even onze inleg van gisteren nog even achter te laten. Het is maar goed dat Ryanne er bij was want anders had ik nog meer vergokt. Wij daarna weer terug naar de zonnebrillenwinkel en de bril was klaar, maar wat bleek de glazen waren lichtgrijs. Het laboratorium draaide blijkbaar zondagdiensten. Dus wij met een tas vol excuses, maar met een lege brillenkoker terug naar Hong Kong. De bril werd nagezonden en is inmiddels ontvangen..
Het was een enorm gezellig en indrukwekkend weekend. Zou wil je wel elk jaar 40 worden. Ryanne dank je hartelijk voor deze onvergetelijke verrassing. Ook jullie nog bedankt voor jullie e-mails, e-cards, krabbels, Skype-calls, SMS-jes en belletjes ter ere van mijn verjaardag.
Arjen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten