Eindelijk was het zover, onze reis naar Nieuw Zeeland begon, vrijdag 16 december vertrokken de meisjes en ik met de taxi naar de airport expres. Daar stond Arjen al op ons te wachten. We checkten in en nu kon de grote reis echt beginnen. De vlucht was heftig, zeker omdat amber heel erg overstuur was en niet meer ko n slapen. En kinderen die oververmoeid zijn...juist die gaan huilen. Maar aan alles komt een eind en dus ook aan deze vlucht. We kwamen aan in Auckland waar we een kleine twee uur hadden om over te stappen. Eerst moesten we door de douane, wat nog even spannend werd toen Arjen zijn bergschoenen in zijn tas werden ontdekt, en die had hij niet opgegeven. Gelukkig waren ze schoon en mochten we door lopen. We sloten aan bij de rij voor de incheck van de binnenlandse vlucht. Deze rij was echter heel lang en na een kwartier zagen we tot onze schrik dat we al naar het vliegtuig moesten. Arjen vroeg aan de balie hoe we moesten handelen en toen mochten we voorbij de rij om onze koffers af te geven. Snel liepen we naar de gate waar we meteen in konden stappen, prima timing dus! Na een korte vlucht landden we in Christchurch waar we onze vakantie-auto/huis op konden halen.
Ze hadden het goed geregeld, er was een speelruimte waar de kinderen zich konden vermaken terwijl wij naar een introductiefilmpje keken over de camper. Toen eindelijk het papierwerk in orde was en de camper gecontroleerd konden we wegrijden! De eerste stop was de supermarkt waar we voor de komende dagen eten insloegen, en daarna door naar de camping. Althans dat was de bedoeling, maar eerst moesten we nog even terug naar de camperverhuur, het licht van de richting aanwijzer was namelijk onderweg van de camper gevallen. Aangekomen bij de verhuur bleek de monteur al naar huis te zijn, dus gingen wij toch maar naar de camping. Het is even wennen aan het rijden met een camper, maar Arjen had het snel onder de knie. De camping die ik via internet had geboekt was slechts 10 minuten rijden. Aangekomen bleek het allemaal vrij simpel te zijn met het installeren van de bedden en het koken. Dus dat was een meevaller. Na het eten is Arjen met de meisjes gaan douchen en heb ik alles ingeruimd. En toen konden we gaan slapen. Het was inmiddels 21.30 plaatselijke tijd, dus het werd tijd! De meisjes werden 's nachts een paar keer wakker, maar toen ik bij amber ben gaan liggen ging het goed.
Het fijne van een jetlag (5 uur tijdverschil met HK) is dat we wel uit konden slapen. De eerste melde zich pas om 8.30! Na het ontbijt, douchen en aankleden maakten we van het beweerden bank met kinderzitjes en toen konden we weer gaan. De eerste stop was weer de verhuur waar we meteen geholpen werden. Daarna reden we naar de dierentuin waarde meteen de giraffen met de hand mochten voeren! Onze kleine stadskinderen hadden er zin in, maar puntje met paaltje durfden ze niet in de buurt te komen van de dieren. Jammer, maar het is niet anders. Ook in de kinderboerderij bewezen ze echte stadskinderen te zijn, want alles was eng! Na twee uur werden ze extreem moe en jengelig, dus toen was het tijd om weer naar de camper te gaan. We besloten om Christchurch te gaan bewonderen. Deze stad die vorig jaar getroffen is door een zware aardbeving heeft daar nog steeds onder de lijden. Veel straten zijn nog afgesloten en gebouwen zien er gehavend uit. We kregen het idee dat ook in hoogtij dagen het niet een bijzondere stad was...net als in Australiƫ is er zoveel ruimte dat steden niet groot zijn. We vermoeden dat het centrum van Bussum groter (en gezelliger) is dan het centrum van Christchurch. We waren wel blij het gezien te hebben, maar om nu te zeggen dat we daar een extra dag wilden blijven, nee. En dat is het fijne aan het programma dat we nu hebben, niets staat vast, en dus reden we meteen door naar kaikoura, de volgende bestemming. Hier kwamen we zondag 18 december rond 18 uur aan, en dus
hadden we meteen een dag gewonnen op ons schema! Terwijl ik aan het koken was, ging Arjen met de meisjes naar de speeltuin. Na het eten splitsen we weer op en terwijl ik met de meiden onder de douche stond waste Arjen af. En zo waren we om 20.30 allemaal klaar voor de nacht. De meisjes gingen slapen en wij nog even lezen. Helaas werd ook deze nacht amber weer huilend wakker en dit keer is Arjen bij haar gaan liggen. Niet zo gezellig voor Arjen en mij, maar amber geniet van een ouder in haarbreed ;) Vanmorgen hadden we voor het eerst haast, Arjen moest zich namelijk om 8.20 melden in de haven. Hij zit nu op een boot om met wilde dolfijnen te zwemmen! We zouden samen gaan, maar kinderen onder de drie jaar mogen niet aan boord. Dus besloten we op te splitsen. Arjen is nu, en ik ga met de boot van 12.30. We hebben helaas pech met het weer, sinds vannacht regent het, dus kunnen we niet naar buiten naar de speeltuin. Maar in de camper is het ook gezellig. We hebben eerst lekker ontbeten, en nu spelen de kinderen en kleuren ze. De verwarming staat aan en het is gezellig. Het is net vakantie!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten