Zaterdag 14 mei, een dag om niet snel te vergeten, het is dag dat Amber haar eerste echte stapjes zet zonder dat ze geholpen wordt, natuurlijk was de camera in de aanslag, dus je kunt het zelf bekijken op het filmpje!
Eigenlijk zouden we op de vrijmarkt zijn, maar omdat het hard regende hebben we die een week verzet. We zaten dus met z'n allen thuis, en waren allemaal getuige van dit grote moment! Het begon nog wat wiebelig, maar inmiddels zijn we twee weken verder en rent ze door de kamer heen op haar nieuwe schoenen. Het is nu echt geen baby mee, maar een schattige peuter!
De timing had ook niet beter gekunt, want we waren er nu allemaal bij. De eerste stapjes van Ruby heeft hij moeten missen omdat we in Nederland zaten, nu stond hij er met z'n neus bovenop.
Een dag later en hij had het gemist, want zondagmiddag vertrok hij naar Maleisie voor zijn werk. Ik heb de meisjes meegenomen naar Ocean park. En we hebben ontzettend veel lol gehad. Samen in het treintje, naar de panda's en door het aquarium gelopen.
En maandag begon er ook voor mij weer een nieuwe werkweek. Ik had met Jeanine afgesproken om het over het memoryspel te hebben. Uiteindelijk ben ik de hele middag bij haar geweest en hebben we een eerste selectie gemaakt van de definitieve foto's die we gaan gebruiken voor het spel. Aangezien Jeanine wel 30.000 foto's heeft koste het wat tijd om er doorheen te gaan, maar het was zeker de moeite waard. Het wordt echt zo'n mooi spel!
En 's avonds had ik de laatste bestuursvergadering van de Nederandse vereniging. Ik organiseer mijn laatste evenementen nu, en dan wacht alleen de overdracht nog. Moet je natuurlijk niet onderschatten, want het is behoorlijk wat kennis die ik de afgelopen 2.5 jaar heb opgebouwd, en die moet ik nog wel opschrijven. Maar voordat we naar Nederland gaan is het echt afgerond!
Dinsdag was een hele treurige dag. Onze liefste poes, Floortje, kon niet meer, en om haar uit haar lijden te verlossen heeft mijn moeder haar naar de dierenarts moeten brengen om in te laten slapen.
Natuurlijk zegt iedereen dat over zijn eigen poes, maar Floortje was oprecht een lieverd. Ze was slechts een paar weken oud toen we haar uitzochten, en ze is 18 jaar bij ons geweest. Toen we een andere poes erbij kregen moederde ze over haar alsof het haar kind was (ze mocht zelfs aan haar tepels sabbelen), toen ik een half jaar had gereisd en terug kwam was ze zo blij dat ze spontaan een muis voor me ving. Ze was altijd knuffelig, kwam bij je zitten, en vond zelfs onze kinderen leuk. Hoe klein ze ook waren, ze bleef rustig zitten om geaaid te worden, ook al was dat misschien wat ruw, ze heeft nog nooit uitgehaald.
En nu is ze er dus niet meer. Ruby die altijd als eerste vraagt waar Floortje is zodra ze mijn moeder op de skype ziet hebben we uitgelegd dat Floortje nu een sterretje in de hemel is. En dat vond ze een mooi idee.
Maar hoewel ik erg verdrietig was, ging het leven gewoon door. Het was namelijk ook Rufus zijn verjaardag. Hij werd 3, en dat werd uitgebreid gevierd. Er was een heerlijke taart, spelletjes als ezeltje prik en een spel dat ik niet ken, maar wellicht andere Nederlanders wel? Er is een cadeau dat is ingepakt, en daar leg je weer een klein cadeau op, vervolgens pak je het weer in etc, net zolang tot je heel veel cadeau's hebt ingepakt. De muziek begint te spelen, en elke keer als de muziek stopt mag het kindje dat het cadeau in handen heeft een papiertje erafhalen en het cadeau houden wat onder die laag zat. Vervolgens begint de muziek weer te spelen en gaat het cadeau verder. Was een daverend succes kan ik melden!
Moe maar volledig voldaan nam ik aan het einde van de dag de meisjes weer mee en zonder boe of bah gingen ze zo naar bed!
En ik heb het ook niet laat gemaakt, want de volgende morgen moest ik me melden bij Annemiek voor een cursus Indian Head Massage. Dat is een massagetechniek waarbij je de nek, schouders, het hoofd en gezicht van iemand masseert. Met deze korte massage kun je stijve spieren los maken, spanningshoofdpijn wegnemen en gestresste personen laten ontspannen. Ideale massage dus. En een stuk lastiger om te leren dan ik had gedacht...Maar ik geloof dat ik het nu wel onder de knie heb, dus mochten er mensen zijn die proefpersoon willen zijn, meld je aan!
De cursus duurde de hele dag, en ik was eigenlijk rijp voor mijn bed na zo'n dag, maar er stond nog een etentje op het programma met Ellen en Suzanne. En gelukkig ben ik daar naartoe gegaan, want ik kreeg meteen weer een heleboel energie van die meiden! Het werd dan ook zomaar weer 1 uur voordat ik thuis kwam. En na zo'n leuke avond was het helemaal geweldig dat Arjen daar al in lag, hij was weer thuis.
Donderdag had ik het 10 minuten gesprek op de school van Ruby. Ze had geen rapport gekregen, omdat ze vonden dat ze haar na 2 maanden nog niet genoeg konden beoordelen, en ook konden ze me niet heel veel vertellen over hoe het met haar ging. Ze willen namelijk eerst zeker weten of ze iets echt onder de knie heeft of dat het een toevalstreffer was. Wel konden ze me vertellen dat ze erg precies werk, niet opgeeft totdat ze het onder de knie heeft. Bijvooreeld het oprollen van een placemat (waar ze hun speelgoed op moeten leggen), dat vergt best wat fijne motoriek, en Ruby heeft een dag een uur lang alleen maar geoefend op het perfectioneren van het rollen. Ik zeg, een mini Arjen :)
Verder begrijpt ze alles wat er gezegd wordt, ook in het Mandarijn, en is ze niet verlegen, ze doet mee met de oude kinderen in de klas als er iets verteld moet worden en ze is sociaal. Ik ben dus een tevreden mama.
Na het gesprek ben ik met Ana mee naar huis gegaan, want daar waren de kinderen al aan het spelen. We konden weer even bijkletsen, en de kinderen speelden buiten met de tuinslang. Het was heerlijk!
En vanuit Ana ben ik rechtstreeks doorgegaan naar de gallery in Central, waar een expositie werd geopend van Elizabeth Kleinveld. Een Amerikaanse vrouw, getrouwd met een Nederlander. Ze is fotograaf, en Candy, een vriendin die ook in het oranjebal commitee zat heeft de expositie georganiseerd. Was erg leuk, en ze heeft mooi werk gemaakt.
Vrijdagmorgen had ik met Sandra afgesproken. Door alle drukte heen heb je som niet eens tijd om rustig met vriendinnen af te spreken, en zondag vloog ze al weer voor 5 weken naar Europa. Dus tussen de bedrijven door hebben we vrijdag ochtend, met Amber en Vera erbij koffie gedronken en het was weer ouderwets gezellig.
En 's avonds was de Urban race die ik voor de Nederlandse vereniging had georganiseerd. We hadden gekozen voor Wan Chai, en er deden 40 mensen mee. Elberti, Tom, Ente, Arjen en ik vormden een team, en ik had maar 1 doel, en dat was winnen. Ik weet niet of Tom, Elberti en Ente het ook zo serieus namen, maar ze deden wel enthousiast mee. We renden over de markt, raceten trappen op, dronken snake blood (hele sterke drank), proefden rare gerechten en speelden spelletjes. Het laatste gedeelte van de route leide ons door het uitgaansgebied van Wan Chai, waar het straatbeeld beheerst wordt door Philipijnse dames. Ik moest in een kroeg paaldansen, en dat werd onder veel genot ontvangen door de mensen die al binnen waren :) Maar lang duurde dat niet, want zodra ik mijn fotobewijs had gingen we snel door naar de finish. En daar kwam het hoge woord er uit, we waren kampioen!
En dat hebben we samen met Suzanne en Willem tot in de late uurtjes gevierd, het was een topavond!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten