Mijn eigen leventje weer terug!

Eerlijk is eerlijk, ik moest wel weer even afkicken na al dat harde werken. Het is makkelijker om weer in het werkritme te komen dan om weer zelf je dag in te delen. Maar ik denk dat het aardig is gelukt :)

Dramatisch is het zeker niet hoor, binnen de kortste keren zat ik er weer lekker in.
Op zondag zijn Chris & Patricia na het ontbijt naar Stanley gegaan en daarna naar Central en de Peak. Arjen moest hockeyen en wij zijn hem aan gaan moedigen. Goede keus, want ze wonnen 9-1, het was een waar doelpunten festijn. En na die tijd nog even met z'n allen in het zonnetje wat gedronken.

Aan het einde van de middag zijn we met Chris & Patricia en Teun naar Stanley gegaan om pizza te eten. Er is een speeltuintje bij, dus de kinderen vermaakten zich prima, en dus de ouders ook! Laat hebben we het natuurlijk niet gemaakt, en dat was maar goed ook, want ik was best moe.

Op maandag had ik nog een dag om alles af te ronden. Heb alle kandidaten een email gestuurd om ze te bedanken voor hun deelname, en een bloemetje gestuurd. En natuurlijk komt er altijd meer werk bij kijken dan je verwacht, maar ik denk dat ik alles nu wel goed heb afgerond als er niet nog meer lijken uit de kast komen.

Aan het einde van de middag was ik eindelijk klaar, en toen ben ik op de bus naar Central gestapt om de designer te betalen en daarna kon ik doen wat een goede expat vrouw betaamt, shoppen!

Nu ik niet naar Shanghai en Seoul ga heb ik tijd om een nieuwe galajurk te kopen. Het oranjebal heeft dit jaar als thema James Bond en ik wil er natuurlijk wel als echte bond girl uitzien. Mijn bond-missie was dus het scoren van een nieuwe jurk. En dat viel nog niet mee. Hoewel er erg veel winkels zijn met galajurken bleek er niet 1 perfect te zijn...Nou ja, er was er wel een waar ik op slag verliefd op was, maar dat was een Chinees maatje, en hoewel ik een paar kilo ben afgevallen ging de rits toch echt niet dicht. HEEEEEEEL jammer, maar ik moest dus toch op zoek naar een andere jurk.

Alleen niet meer op maandagavond, want het was inmiddels al weer tijd voor de bestuursvergadering van de Nederlandse vereniging. Er waren twee nieuwe kandidaten voor het bestuur, er stoppen namelijk 3 mensen mee na dit verenigingsjaar, waaronder de voorzitter en ikzelf. Ben benieuwd wie die rollen op zich gaan nemen.

Dinsdag besefte ik pas echt goed hoe fijn het is dat ik niet meer werk. Ik had namelijk nu tijd om met Julia en Jo Anne te gaan lunchen. Dat klinkt misschien niet zo spannend, maar aangezien Julia niet meer in HK woont was het heel fijn om haar en de kinderen weer even te zien. Ze kwamen eerst 's morgens bij mij en daarna hebben we bij Dragon I geluncht. Dat is een hele bekende plek om Dim Sum te eten, maar ik was er nog nooit geweest (ai ai, ik ben dus echt niet hip). En ik kan niet anders zeggen, het was als vanouds gezellig. Julia blijft een heerlijk mens, en Jo Anne is een schatje. Julia & Peter hebben net een nieuwe huis gekocht in Engeland, nou ja, huis, zeg maar beter kasteel!! Ik heb de plaatjes gezien, en het is bijna 2000 m2, heeft 2 cottages (van elk 150 m2) een tennisbaan en ze leggen nu een zwembad aan. Uiteraard zijn er ook paardenstallen voor hun paarden. Ik zeg, een topplek voor vakanties :)

Na de lunch ben ik in Causeway Bay op zoek gegaan naar een kleermaker. Ik had namelijk bedacht dat ik die ene jurk die niet dicht ging toch wel graag wilde hebben. En dan ben je blij dat je in Hong Kong woont, want dan laat je die dus gewoon maken. Ik had alleen geen tijd en zin om naar China te gaan, dus werd de jacht geopend om in HK een kleermaker te vinden die het kon maken. Causeway Bay werd mij aangeraden, maar helaas, in het gebouw waar ze me naartoe hadden verwezen bleek geen kleermaker te vinden. Missie dus niet geslaagd.

Wat wel grappig was dat ik Sandra die dag 3 x tegenkwam, daar waar ik haar eerder nooit spontaan tegen kwam. Eerst 's morgens bij het wegbrengen van Ruby, daarna bij Dragon i, en toen ik afscheid wilde nemen bleek ze ook nog eens naar Causeway bay te gaan en kon ik mee rijden!

Heel lang heb ik niet naar de kleermakers gezocht, ik had meer zin om even met de meisjes te gaan knuffelen thuis voordat ik 's avonds weer vertrok voor de vergadering van het oranjebal. Alles is nu wel z'n beetje geregeld voor het feest, en ik kan niet anders zeggen dan dat het wel heel raar moet lopen wil dit niet een topfeest worden!

En woensdagmiddag waren Amber en ik naar het feestje van Evie, die ook 1 jaar is geworden. Erg gezellig om haar weer eens te zien, en om te zien wat een ander kind het is. Evie zit al in maat 86, en is 10 cm groter dan Amber! Bij het afscheid kregen alle kindjes een balletje mee, en dat was bij mijn beide meisjes een groot succes!

's Avonds was het al weer het laatste etentje met Patricia en Chris, die avond vertrokken ze weer naar Nederland na hun wereldreis. We waren stiekem toch wel een beetje jaloers op hun reis, dat zou ik ook wel willen, de boel de boel laten en met z'n vieren de wijde wereld in! Maar goed, dat kan natuurlijk helemaal niet nu, maar dromen mag best ;)

Nu mijn gewone leven weer is begonnen, ben ik ook weer begonnen bij Annemiek. Het begon alleen niet zo lekker, want ik was nog heel even gaan liggen nadat ik de meisjes uit bed had gehaald. Ik was alleen vergeten een wekker te zetten, en dus werd ik wakker toen Annemiek voor de deur stond om me op te halen, oeps! Gelukkig was ze niet boos, en 5 minuten later zaten we samen aan haar administratie te werken. En daarna kreeg ik mijn massage. En daar was mijn lichaam echt aan toe, pff, wat kan die vrouw goed masseren!

Helemaal relaxed kon ik dus beginnen met het voltooien van mijn bond-missie, scoor de perfecte outfit. Gewapend met een foto van mezelf in de prachtige jurk die niet dicht kon ging ik samen met Suzanne op zoek naar een kleermaker in Central. Onze missie begon bij de winkel waar ik de originele jurk had gezien, en daar was net weer een nieuwe collectie binnen gekomen. Er was een jurk in de etalage, en het was liefde op het eerste gezicht. Geen galajurk, maar wel een leuke cocktailjurk.

En toen begon ons rondje langs alle kleermakers die ik via internet had gevonden. In kleine gebouwen met waggelende liften hebben we ze uiteindelijk allemaal gevonden. Probleem was dat ze wel heel erg duur waren. Inclusief de stof vroegen ze meer dan 300 EUR. Natuurlijk krijg je daar wel een jurk op maat voor, maar je moet wel realistisch blijven, hoe vaak doe je zo'n jurk aan?

Uiteindelijk besloten we om zelf de stof te gaan kopen, dus vertrokken we per tram naar de Western Market. Hier verkopen ze op de bovenste verdieping hele mooie stoffen. En daar stonden we dan. Het enige dat ik zeker wist was dat ik een roze jurk wilde, maar welke stof? Dat was moeilijk. Uiteindelijk heb ik een prachtige stof gevonden, maar die was ook meteen 2 x zo duur als alle andere stoffen. Eigenwijs als ik ben hebben we toch nog alle andere winkels bekeken, maar nergens was een stof die er zelfs maar op leek. En dus kreeg Suzanne de eer om te mogen onderhandelen over de prijs. Het was het laatste stuk op de rol, en daardoor heb ik 5 meter stof gekregen ipv 3.5, en dat voor een hele scherpe prijs, dus Suus heeft een mooie deal gesloten, ik kan er nu nog een sjaal bij laten maken ook±

Nu we de stof binnen hadden gingen we nog steeds op zoek naar een kleermaker. De prijzen varieerden letterlijk van 100-250 EUR voor het maken van de jurk. Nog steeds erg duur dus. Via de man van de stoffenwinkel kregen we nog een adresje wat vlak bij zou moeten zijn en waar ze het voor 50 EUR zouden kunnen maken. Maar dacht je dat we het konden vinden? Mooi niet dus, ik bellen, maar niemand sprak Engels aan de andere kant van de lijn. Uiteindelijk heb ik iemand op straat aangeklampt en de telefoon in zijn handen geduwd om te vragen om instructies hoe er te komen. En nadat we 3 rondjes om hetzelfde gebouw hadden gelopen vonden we zowaar de ingang. Bij de kleermaker spraken ze letterlijk geen woord Engels. Met handen en voeten probeerden we dus uit te leggen hoe we de jurk wilden hebben, en toen we er uit waren wilden ik nog even checken of ze het inderdaad voor de goede prijs wilden maken. En wat denk je? Werd er gewoon 250 EUR gevraagd. Hier gingen we niet eens onderhandelen, en dus gingen we onverrichter zaken weer naar huis. Wel met een zak vol stof, maar ja, zonder kleermaker kan ik daar niet zoveel mee...Inmiddels was het 1900 uur geweest en konden we met Arjen mee naar huis rijden, dus dat scheelde dan wel weer.

Op vrijdagmorgen moesten Ruby en ik ons om 9 uur melden op het strand van South Bay voor het zoeken van paaseieren en het spelen van spelletjes. Alle klassen van haar school waren er, en het was erg gezellig. Jammer alleen dat ik me niet zo lekker voelde, dus ik was niet in de stemming om uitgebreid te socializen. Maar Ruby had het erg naar haar zin, ze had de eieren gevonden en de grote Roze paashaas maakte veel indruk. Ook het eieren lopen en andere spelletjes vielen in goede aarde, dus was het een leuke ochtend.

Thuis gekomen heb ik de kinderen in bed gelegd en ben ik, met stof, weer naar Central gegaan om nu toch echt een kleermaker te vinden. Voordat ik de opdracht zou geven aan de dame die we op donderdag hadden gevonden volgde ik de tip van Emy op om in de World Wide Plaza te kijken. Vol goede moed stapte ik daar naar binnen, maar werd bij de eerste 4 kleermakers echt mega afgezet. Dat is dan toch wel een nadeel dat je buitenlander bent, ze zien je hier echt als wandelende portemonnee. Net toen ik het op wilde geven zag ik een bruidsmodezaakje waar ze adverteerden dat ze ook jurken maakten. En daar ben ik geslaagd! De dame wist precies wat ik wilde, liet me voorbeelden zien van jurken die ze voor anderen had gemaakt en vroeg slechts 35 EUR om het te maken. Natuurlijk moet ik nu nog even afwachten of het net zo mooi wordt als ik hoop, maar ik heb er vertrouwen in. En 28 april kan ik komen passen en dan hebben ze nog een week om aanpassingen te maken mocht dat nodig zijn.

Op zaterdagmorgen vertrokken we met z'n vieren naar het huis van onze Consul Generaal om met de Nederlandse vereniging paaseieren te zoeken. Ruby is nu oud genoeg om het echt te snappen, en ze vond het erg leuk. Amber hobbelt gewoon mee, en vindt alles wel prima. Ook alle spelletjes waren een succes dus het was een geslaagde zaterdagmorgen!

's Middags toen de meisjes nog sliepen ben ik naar Stanley gegaan op zoek naar accessoires voor mijn nieuwe jurk (ja, ik ben er maar druk mee). Maar je kunt niet altijd geluk hebben, dus deze missie is niet gelukt. Maar geen paniek, ik heb nog 3 weken voor de big day. En ik heb wel opblaasbare zwemvesten gevonden die we makkelijk mee kunnen nemen op vakantie volgende week, dus helemaal voor niets was mijn trip niet.
Arjen had ondertussen Ruby meegenomen naar Ocean Park (Amber sliep) en ik ben ze daar gaan vergezellen.

Zondag wilden we eigenlijk allemaal leuke dingen doen, maar toen we eindelijk hadden besloten wat we wilden gaan doen trok de lucht helemaal dicht en begon het te regenen. Plannen zijn er om gewijzigd te worden, dus belden we Suzanne & Willem of ze bij ons wilden komen, en daar hadden ze wel zin in. Gewapend met spelletjes kwamen ze net op tijd binnen voordat de lucht zwart werd en er een hele hevige regenbui losbarstte. Met de kaarsjes aan, een bak chips en een wijntje speelden we 'wie is het'. Jongens tegen de meisjes. En de meisjes waren hier echt beter in, we stonden op een gegeven moment zelfs 5-0 voor. Om te voorkomen dat de mannen helemaal een deuk in hun ego zouden krijgen mochten ze daarna nog een peer keer winnen van ons, maar de eindoverwinning bleef voor de vrouwen. En zo kwam er een mooi einde aan deze week.