De familie Janse op bezoek!

En na lang wachten, kwamen ze dan eindelijk door de gate, de hele familie Janse! Mijn zus, haar man en dochter, haar schoonzus en haar schoonouders. Ter ere van het 40 jarige huwelijk van Ted & Marianne namen ze hun kinderen en kleinkind mee op vakantie. Toen ze hier kwamen hadden ze net 10 dagen Bali achter de rug, en nu was het onze beurt.

We pasten allemaal (inclusief koffers) in de auto, dat is dan weer het voordeel van zo'n grote wagen. Thuis hebben we eerst maar even wat gedronken en een planning gemaakt voor de 3 dagen dat ze hier zouden zijn.

Uiteraard waren de kinderen al aan het slapen toen het hele spul aankwam, dus de eerste kennismaking was 's morgens vroeg. Toen Ted beneden kwam was Ruby net bezig met een puzzeltje. Hij stelde zich voor: Hallo Ruby, ik ben de opa van Rosalie, opa Ted. Ruby keek hem aan, en zei toen, kun je me helpen opa Ted? En vanaf dat moment was het opa Ted & oma Marianne, en dat hebben we zo gelaten.

Woensdag begonnen we op kantoor bij Arjen, en van daar uit liepen we naar Sheung Wan waar we naast de Chineze kruidenwinkels ook de wetmarket bezochten. Hier hangen de geitenkoppen en varkenskoppen aan haken te wachten tot ze gekocht worden. Je kon wel duidelijk merken dat veel winkels en kraampjes dicht waren. Chinees nieuw jaar is het enige feest per jaar waar Chinezen echt naar hun familie gaan. En aangezien veel familie nog in China woont gaan ze soms wel weken weg. China is namelijk extreem groot, en het kan wel dagen duren voordat je bij het dorp bent waar je bent opgegroeid. Gelukkig was er nog genoeg open om een mooi beeld te krijgen van de wijk.

Via de roltrappen zijn we naar Soho gegaan om wat te drinken, de kinderen eten te geven en even uit te rusten. De weg vervolgde zich naar de Man Mo tempel op Hollywood rd. Hier was het veel drukker dan normaal, volgens taoïstisch gebruik bezoek je rond Chinese New Year een tempel om te offeren, wierook aan te steken en te bidden.

Via Central liepen we uiteindelijk naar de City Hall voor een verlate lunch bij Maxim's place. Rose en Ruby sliepen toen we aankwamen en dus konden we rustig genieten van alle dim sum en de prachtige entourage.

Na de lunch ging de hele familie, inclusief mijn kinderen naar de Peak tram, en liep ik naar de auto. Aangezien bijna iedereen al vrij was voor Chinese new year, en het al einde middag was besloot Arjen om met ons mee te gaan naar de Peak en daar zijn conference call te doen. En daar stonden we dus met z'n 10'en te genieten van het uitzicht over Hong Kong.

We waren op tijd weer thuis waar Emy Chinees had gekookt. Sweet & sour, gebakken groenten en rijst. Iedereen mocht met stokjes eten, en ook Ruby kreeg haar eigen stokjes (met ringetjes eraan om het wat makkelijker te maken) en ze vond het geweldig! Sindsdien wil ze alleen nog maar met stokjes eten....

Bij thuiskomst zijn de nichtjes met z'n drieën in bad gegaan, en dat was echt heel gezellig. De meisjes zijn zo schattig samen!

Daarna was ik moe, dus hebben we de familie Janse alleen naar Kowloon laten gaan om de lightshow te bekijken. Helaas was er geen geluid?!? Geen idee of ze verkeerd hebben gestaan of dat er echt geluid was, maar ze hebben in ieder geval een reden om terug te komen :)

Donderdag propten we onszelf met 10 man (3 kinderen, 7 volwassenen) weer in de auto. De bestemming was Tung Chung, alwaar we de auto parkeerden en de kabelbaan in wilden. We hadden echter geen rekening gehouden met het feit dat hier natuurlijk ook een tempel is, en dat dus half Hong Kong het idee had om naar de Big Buddha te gaan. Rijen dik stonden ze in de rij. En geloof me, dat is het niet waard. We zijn dus een rijtje verder gaan staan en 10 minuten later zaten we met z'n allen in de bus die ons naar de Big Buddha bracht. Het was lekker weer, zo'n 20 graden en we hadden goed zicht op de Buddha. En het gaf zeker een extra dementie dat er zoveel mensen waren. Er was zelfs wierook van wel 2 meter hoog (en 50 cm dik) die werd gebrand!

Nadat we alles hadden gezien (Amber en ik zijn alleen niet mee naar boven gegaan naar de Buddha) waren we net op tijd weer bij de bus die ons naar Tai O bracht. Hier begonnen we met een uitgebreide lunch bij ons stamcafe/restaurant. Net nadat we de vis uit hadden gezocht en de rest van het eten hadden besteld hoorden we de trommels van de Lion Dance! Deze traditionele dans wordt in alle huizen en kantoren gedaan om voorspoed voor het nieuwe jaar af te dwingen. Erg leuk om te zien, en dat vonden onze kinderen ook. Alleen Rosalie vond het een boel lawaai!

Toen we de lunch op hadden gingen we per boot op zoek naar de roze dolfijnen. Maar helaas, ook dit keer hadden Barbara en Bas pech. Geen dolfijn te zien. Toch wel heel sneu dat ze nu al twee keer de tocht hebben gedaan en twee keer zonder resultaat. De volgende keer dat ze er zijn gaan we met een grote boot waar ze een garantie afgeven!

In de bus terug naar Tung Chun viel bijna iedereen in slaap, alleen Femke, Ruby en ik niet. Het blijft een vermoeiende trip naar Lantau! Maar heel lang konden we niet uitrusten, want er stond nog een parade op het programma. We hadden Emy gevraagd of ze op wilde passen zodat wij konden kijken. Volgens de boeken was het een must see. Dus stonden we om 19.30 uur in TST waar we eerst nog even bij de McDonalds hebben gegeten. En toen zagen we dat de mensen rijendik stonden, soms wel 5 lagen. Tja, en hoewel we groter zijn dan de gemiddelde Chinees, dit was toch wel lastig kijken. We besloten een stukje te lopen, en op een hoek hadden we het gevonden. We stonden niet vooraan, maar we konden het wel zien!

De parade moet je zien als een soort carnavalsoptocht, waarbij verschillende landen en verenigingen zichzelf presenteerden. Brazilië had danseressen in bikini rondlopen, de Hong Kong jockey club had haar jockey's rondlopen en een wagen met het logo (paard met jockey) erop, Disney had een praalwagen, en Ocean Park had een mooie wagen met daarachter hun personeel (o.a. clowns en steltlopers). Maar er waren ook een heleboel locale verenigingen die de plan (naar mijn mening) een beetje missloegen. Bij de meesten liep er iemand achter de groep aan met een grote geluidsinstallatie, maar die was niet hard genoeg om de voorste mensen van muziek te voorzien, het zag er dan ook best zielig uit. Anderen hadden slechts 1 act ingestudeerd, en zodra het liedje af was gelopen begonnen ze gewoon weer opnieuw. Maar goed, ze stonden er wel, en ik heb weer prachtige ideeën om volgend jaar met een Nederlandse delegatie rond te gaan lopen!

Vrijdagmorgen moest de familie Janse de koffers al weer pakken, want die avond vertrokken ze al weer. Ongelofelijk hoe snel dat dan gaat!

Gelukkig hadden we nog de hele dag kowloon op het programma staan. Eerst zijn ze met de koffers naar de airport express gegaan om in te checken. Alleen konden Femke en ik er niet bij, dus gingen wij met de bus er achteraan. Ondertussen legde Arjen de hapjes en drankjes voor die avond koud op kantoor en toen iedereen was ingecheckt stapten we met z'n allen in de metro naar Prins Edward. Daar is de bloemenmarkt en de vogeltjesmarkt. Maar eerst was het tijd voor een kop koffie en een taartje!

Ook in Mong kok waren veel kraampjes dicht, maar gelukkig was er genoeg open om een indruk te krijgen, en wat vooral heel goed nieuws was, het was niet druk zodat we met gemakt met de kinderwagens konden lopen ;)

Na de bloemen en de vogels was het tijd voor een 'gewone' markt, die uitliep in de goudvissenmarkt. Het blijft onvoorstelbaar hoeveel vissen ze in 1 bak gooien, en hoeveel kikkers. Je zou er een mooi raadspelletje van kunnen maken!

Met een beetje hulp van de navigatiesystemen op onze telefoons vonden we uiteindelijk de lady's market, die slechts 5 minuten lopen bleek te zijn. En daar konden de dames los! Er werden tassen gekocht, hoesjes voor de ipod touch, nog meer tassen, armbanden, nog een paar tassen en kabeltjes. En de heren? Die waren enorm geduldig! We waren trots op ze!

De markt is een lange straat, die 4 keer wordt opgebroken door een dwars straat. Daar wachtten de mannen op ons totdat we klaar waren. En aangezien zij ook de kinderen voortduwden wachten die ook. En daar kregen ze weer veel aandacht van de Chinezen. Met dit keer het voordeel dat het CNY was, en je dan traditiegetrouw geld geeft aan kinderen, singles en mensen die voor je werken. De kinderen kregen dus ook een paar envelopjes!

Maar eerlijk is eerlijk, aan het einde van de straat waren de mannen er (helemaal) klaar mee. Het was mooi geweest. En dus gingen we op zoek naar een restaurant. Het idee was om hotpot te eten (soort fondu), maar na wat navragen werd er steeds gezegd dat dat alleen 's avonds kon en niet om 1600 uur. Het alternatief was Sushi, maar daar konden we alleen aan de bar terecht, en dat is niet zo gezellig als je met zoveel bent. Daarbij hadden ze ook geen kinderstoelen. Toch maar een Chinees restaurant ingegaan een paar deuren verder, op de 4de verdieping. En wat denk je? Inderdaad, gewoon hotpot te bestellen. Het restaurant was verder leeg (de lunch was voorbij), maar we kregen alle bediening en hulp die we nodig hadden. En het eten was heerlijk!

En na drie dagen lopen vonden we dat we onze voeten best een beetje mochten verwennen met een voetmassage. De mannen hadden daar geen zin in, dus die gingen een biertje drinken terwijl wij met z'n vieren op een rij in een privé kamer gingen liggen. Het idee was alleen een voetmassage, maar toen "mijn" masseuse mijn voeten zag was het eerst dat ze zei, oh, jij moet ook een pedicure hebben. En zo gebeurde het dat we er allemaal een behandeling bij boekten. Enige nadeel, dat wisten de mannen niet, die dachten nog steeds dat we 20 minuten later weer buiten zouden staan. En Ruby was met mijn telefoon aan het spelen bij Arjen, dus ik kon ze ook niet bellen. Gelukkig zijn ze niet gek, en kwamen ze vanzelf boven toen het ze te lang duurde. En omdat we nog wel even bezig waren nam Bas toch maar een nek/schouder massage en liet Arjen ook het eelt onder zijn voeten vandaan halen. Alleen opa Ted vond het allemaal maar niets ;)

Toen eindelijk iedereen klaar was moesten we ineens toch haasten om op tijd op het kantoor van Arjen te zijn, want om 20.00 uur begon het vuurwerk. Wederom stonden duizenden mensen rijendik te wachten om het vuurwerk te zien, en daar hadden we geen zin in. Sowieso niet, en met drie kleine kinderen helemaal niet. Mijn idee was dus om het vuurwerk vanaf kantoor te bekijken, daar hebben we immers zicht over de hele haven.

Kleine miscalculatie, ik had er geen rekening mee gehouden dat het IFC precies voor The Center staat, en we dus bijna niets zagen van het spektakel. Alhoewel, dat is niet helemaal waar, we zagen het hoge vuurwerk net boven het Four Seasons hotel uitkomen, dus helemaal voor niets zaten we er niet.

En belangrijker, de kinderen vonden het geweldig op kantoor. Op het tapijt kropen ze rond, speelden ze met elkaar en hadden de tijd van hun leven. Dachten wij dat ze gesloopt zouden zijn en vervelend, niets was minder waar! Ze waren gewoon heel erg lief en Amber en Rosalie waren echt met elkaar aan het spelen. Ruby holde door kantoor met haar balletje, en wij dronken een wijntje en een biertje, aten toastjes met kaas en hadden het erg naar onze zin.

Maar aan al het goede komt een eind, en dus ook aan het bezoek van de familie Janse. Het was echt heel gezellig, en wat ons betreft hebben we jullie 100% geadopteerd als extra opa & oma & tante!!