Nou, we zijn weer thuis hoor!

Dinsdagmiddag was Duncan hier met Sara & Nora, erg gezellig. Fijn om ze weer te zien, en de meiden hebben heerlijk met elkaar gespeeld. We waren met z'n allen in het zwembad toen het ineens heel donker werd en het ontzettend hard ging regenen. Maar...we besloten om lekker in het zwembad te blijven. De dames begrepen het eerst niet zo goed, maar toen ze door hadden dat we in de regen bleven zwemmen vonden ze het prachtig. Aangezien het nog steeds warm was en we toch al nat waren een super leuke ervaring!!

Door de jetlag was Ruby nadat we haar op de normale tijd in bed hadden gelegd weer wakker, en dus zaten we weer met z'n vieren in het grote bed naar baby tv te kijken. Ook leuk maar een beetje slaap is toch wel fijn...Helaas waren wij toen Ruby om 2400 uur eindelijk weer ging slapen over onze slaap heen en vielen wij pas om 3 uur in slaap. Bah, ik heb echt een hekel aan jetlags!! Er zit gelukkig wel progressie in, het gaat elke dag een beetje beter. Ging ze woensdag nog om 23.00 uur slapen, vannacht is ze niet wakker geweest (moet er wel eerlijkheidshalve bij vertellen dat ze pas om 2100 uur is gaan slapen). Het enige voordeel van de jetlag is dat ze 's morgens wel uitslapen, en moeders dus ook!! Vandaag was ze om 9.30 uur wakker, en woensdag zelfs pas om 11.30 uur. Dat betekent dat ik in ieder geval wel aan mijn slaap toe kom, al is het op wat aparte tijden.

Omdat we hele ochtenden slapen gaan de dagen snel voorbij, dat dan weer wel :) Woensdagmiddag ben ik 's middags naar de immigratiedienst gegaan. Ik was dat voor onze vakantie vergeten te doen, en dus heeft Amber nog geen sticker in haar paspoort met haar verblijfsvergunning er op. En zonder zo'n sticker wordt je alleen als toerist toegelaten in Hong Kong. En dat is niet de bedoeling natuurlijk. Vol goede moed, en met een stapel papierwerk onder de arm ging ik naar de immigratiedienst. Had voor de zekerheid Amber meegenomen, voor het geval ze lijfelijk aanwezig moest zijn (is bij het aanvragen van een paspoort ook zo). Toen ik eindelijk op de juiste verdieping was aangekomen (was nogal een doolhof daar) ging ik naar het loket met mijn papierwerk. Dat werd gecontroleerd en van de "vriendelijke" meneer achter het raampje moest ik wat extra kopieën maken. Dat kon bij een oud vrouwtje aan het einde van gang. Ook moest ik 3 pagina's papierwerk invullen en toen kon ik terug komen naar het loket. In mijn naïviteit dacht ik dat ik daar de sticker zou krijgen en weer weg kon, maar niets bleek minder waar. Ik kreeg een nummertje en mocht plaatsnemen in de wachtruimte waar mijn nummertje vanzelf op een scherm zou verschijnen. De moed zonk in mijn schoenen toen ik zag dat er nog 40!! wachtenden voor me waren. Ik ben dus eerst maar even gaan pinnen en toen ik terug kwam na 20 minuten waren er nog 30 wachtenden voor me. Dit werd een lange middag. Uiteindelijk heb ik 2 uur gewacht voor ik aan de beurt was. Ik mocht naar een ander loket komen en daar pakte een dame mijn papieren erbij. Ze stelde wat vragen en vertelde me toen dat ik nog even plaats mocht nemen. Na weer 10 minuten wachten mocht ik weer bij haar komen om te horen dat ik over twee weken de sticker op kan komen halen!! Met andere woorden, ik ben ruim 2.5 uur bij de immigratiedienst geweest om uiteindelijk te horen dat ik over twee weken terug mag komen, hadden ze me dat niet gewoon meteen kunnen zeggen?!?!

Inmiddels was het gaan regenen in Hong Kong, en dat werd steeds erger, totdat we een black rain warning hadden. Dat betekent dat er meer dan 7 cm regen per uur valt! Toch wel heel heftig kan ik melden. Door deze regen heen nam ik een taxi naar het kantoor van Arjen om zijn portemonnee te brengen die hij was vergeten. Vanuit zijn kantoor hadden we prachtig uitzicht over de stad die om de paar minuten werd verlicht door de bliksem. Inmiddels was het 18.00 uur en zijn we samen naar huis gereden.

Donderdagmorgen was ook zo'n lekkere rommelmorgen, laat opstaan, en rustig ontbijten en daarna Ruby weer in bed gelegd voor haar middagslaapje. Die heeft ze uiteindelijk niet gedaan (ook wel logisch als je pas net wakker bent), maar ze heeft wel even uitgerust. En dat was handig, want 's middags gingen we met Rianne & Jasmijn naar Ocean Park. Rianne was er nog nooit geweest, maar heeft ook meteen een jaarabonnement genomen, dus we kunnen vaker samen gaan. De kinderen vonden het erg leuk, en ook wij hebben lol gehad. Het was alleen bloedheet, maar dan ook echt bloedheet. Toen we in de rij stonden om met het kabelbaantje terug naar "onze" kant van het park te gaan begon ik te zweten, en dat hield ook niet meer op. Dat is het nadeel van dit weer, je raakt zo snel oververhit dat je echt niet meer ophoudt met zweten totdat je onder een koude douche gaat staan. En dat is dan ook precies wat ik heb gedaan bij thuiskomst. Daarna met Ruby in bad en me snel klaargemaakt, want ik had een date.

Nils, die ik ken van mijn studentenvereniging in Haarlem was in Hong Kong. Dat wist ik via facebook en dus was een date snel gemaakt. We hebben eerst een drankje gedaan bij Zeffa's op de hoogste verdieping van Princess Building en zijn daarna naar Fusion5 gegaan om te eten. Tja, en toen waren we nog lang niet uitgesproken en dus belanden we nog in LKF bij Dolce Vita waar we tot 1.15 uur hebben gezeten. Toen was het echt tijd om naar huis te gaan, want Nils moest vandaag gewoon werken, en ik was ook moe. Maar het was zeker een hele gezellige avond!

En die heb ik maar meteen goed voortgezet met een lunch met Pierre vanmiddag. Op het terras van Costa, een restaurant in IFC, met uitzicht over Victoria Harbour hebben we genoten van het weer en elkaars gezelschap. Het leven in Hong Kong is zo slecht nog niet :)

Bij thuiskomst wachtten er twee lieve kinderen op me. Met Ruby ben ik uitgebreid gaan zwemmen, ze kan inmiddels erg goed zwemmen, en ze heeft zo veel lol er aan. Vandaag hebben we geoefend om zelf uit het zwembad te komen met behulp van het trappetje, en dat ging redelijk goed. Ze kan dan zelf uit het zwembad om er zelf weer in te springen. Ultiem genot! En toen we binnen kwamen zei ze heel zelfverzekerd dat ze naar de wc moest, ik zette haar op de pot en.....voor het eerst heeft ze daar een plas gedaan!! Weer een mijlpaal bereikt (ik weet heus wel dat ze nu niet meteen zindelijk is, maar het is wel een grote eerste stap).

En Amber kan al zo goed alles vasthouden! Vanmorgen toen ik haar uit bed haalde had ze het knuffeltje dat in haar bed ligt op haar buik liggen, had ze dus zelf gepakt! En ook de rammelaar met Nijntje er aan is favoriet.
Zodra we Amber in de box leggen klimt Ruby ook in de box om naast haar te gaan liggen. De mobiel moet dan draaien van Ruby en dan zitten ze met z'n tweeën te kijken naar de ronddraaiende schaapjes, ziet er heel schattig uit!

Ik heb het vanmiddag lekker relaxed aan gedaan. Ben onder de parasol gaan liggen en heb genoten van wat quality me-time.
En nu is het bijna half tien, en Ruby is nog wakker, gaat dus toch nog niet echt lekker met de jetlag. Ze gaat nu gewoon niet op een normale tijd slapen. Pffff, arm kind!!

Ze is echter wel heel lief voor Amber, als ze Amber ziet krijgt ze kusjes, en papa en mama ook. Ze weet dus precies hoe ze ons om dat kleine vingertje moet winden....

Ach, als ze morgen maar weer uitslaapt zodat ze wel aan haar slaap komt. Voor nu ga ik maar eens relaxen met mijn geliefden in het grote bed. Het heeft wel wat om daar met z'n vieren in te liggen!