Helemaal in decembersferen

Al zou ik het willen, het is niet te ontkennen, de decembermaand heeft haar intrede gemaakt en dat moet gevierd worden! En wel op verschillende manieren heb ik gemerkt.

Donderdag ben ik eerst naar de gyneacoloog geweest (nee, dat heeft niets met december te maken, maar is wel leuk om even te vertellen). Met ons kleine meisje gaat het erg goed. Ze groeit goed en zwemt vrolijk rond. We hebben weer wat mooie foto's gekregen en we mogen na ons bezoek aan Nederland weer terugkomen. Sandra was met me mee en die heeft de kleine prinses dus al gezien, heel leuk dat ze mee was, en ook wel bijzonder om dit soort dingen te kunnen delen.

Na ons dokterbezoekje begon dan echt de decembermaand, met een kerstlunch bij de prestigieuze Country Club, georganiseerd door de YWCA, de organisatie waar ik mijn at home cursus had gedaan. Was erg gezellig om de dames van mijn clubje weer te zien en de lunch was heerlijk. Ze hadden de schrijfster van The Piano teacher uitgenodigd om te speachen, maar dat was iets minder. Deze dame heeft in 9!! jaar tijd een bestselller geschreven die wereldwijd al in 20 talen is verschenen (geen idee of het ook in NL uitgekomen is), maar ze kan beter schrijven dan spreken zijn we achter gekomen. Haar speach las ze voor vanaf een blaadje zonder enige intonatie, geen succes dus....Maar dat mocht de pret niet drukken, de lunch was verder erg geslaagd, en de decembermaand is officieel geopend!

Vrijdagavond was er een kerstfeest bij Julia thuis. Julia is een Engelse dame die ik ken van het at home clubje. Haar man werkt bij RBS en omdat er geen budgetten zijn om kerst met je afdeling te vieren besloot hij om thuis een feestje te geven voor zijn collega's en Julia besloot daarop om ook haar vriendinnen uit te nodigen. Ze hadden er veel werk van gemaakt, er liepen twee obers de hele avond rond met heerlijke happen en champagne (toch wel jammer dat ik niet kan drinken tijdens deze feestmaand). Julia woont in een prachtig huis boven op de peak. Ze hebben een mooier uitzicht dan op de peak lookout (omdat ze net iets hoger zitten) en hun huis is zelfs voorzien van een lift!! Kortom, het was een geweldige locatie voor een heel gezellig kerstfeest.

En zaterdag was Sinterklaas natuurlijk jarig, en al zitten we dan in Hong Kong, dat betekent niet dat er geen pepernoten op het menu stonden. Karel was zo lief geweest om pepernoten en schuimpjes mee te nemen uit Nederland en dus vertrokken we na het middagslaapje van Ruby naar Pok Fu Lam om met Corine, Ebbe en hun kinderen sinterklaas te vieren. Het was een hele gezellige middag, Corine had warme chocolademelk, er waren hapjes, heeeel veel pepernoten, chips en schuimpjes en natuurlijk cadeaus voor de kids. Ruby begrijpt nog niets van sinterklaas, en ook de jongste van Corine en Ebbe had nog niets door, maar de pepernoten smaakten er niets minder om!! En het was heerlijk om te zien hoe Fleur helemaal in spanning zat of Sinterklaas wel zou komen en of ze wel cadeaus zou krijgen. Kortom, we hebben een heerlijke middag gehad en ook de kinderen hebben genoten!

En gisteren was het kerstfeest van mijn werk. Dit ging op z'n Chinees en dat is toch wel de moeite waard om wat uitgebreider te vertellen. 4 dames hebben al 2 weken alles zitten voorbereiden om het mogelijk te maken. Er waren 3 spelletjes bedacht en de vergaderkamer was omgetoverd tot feestzaal/spelletjeszaal.

Om 1500 uur begon het feest met het eerste spel. We werden in twee teams verdeeld en het was de bedoeling dat we een soort hints gingen spelen, maar dan de variant waarbij je wel mag praten, alleen niet het woord mag zeggen waar het om gaat. Elk team kreeg 15 minuten de tijd en het team dat de meeste woorden goed had geraden zou winnen. Niet heel ingewikkeld, alleen waren 4/5 van de woorden in het chinees...dus Erik en ik snapten er niets van. Alleen de Engelse woorden begrepen we en bij het tweede team omschreven ze die ook in het Chinees omdat Erik en ik daar niet in zaten. Het merendeel van het spel is dus langs ons heengegaan, maar aan het enthousiasme van onze collega's te merken was het een geslaagd spel.

Op naar het volgende spel dachten we, hier konden we wel aan mee doen beloofden ze ons, dus vol verwachting wachten we op de uitleg. En ze hadden niet gelogen, we mochten inderdaad mee doen. Sterker nog, we waren erg belangrijk in het spel. Wat bleek, het spel was dat wij een koptelefoon opkregen waar bekende Chineze muziek op werd gespeeld en wij dat mee moesten zingen en de twee teams moesten dan raden welk liedje we zongen!! Klinkt misschien als niet heel moeilijk, maar het is bijna onmogelijk om een liedje dat je niet kent, in een taal die je niet kent mee te moeten zingen terwijl het liedje gewoon verder blijft lopen. En tja, ik ben nu eenmaal geen zangwonder (en Erik ook niet) dus het was een lastige opgave. Het is een concept van tv, daar worden buitenlanders uitgenodigd om dit te doen en dan moet het publiek het raden en ik geloof best dat leedvermaak leuk kan zijn, maar ik moest nog even wennen aan mijn rol. Uiteindelijk ging het redelijk en hebben ze zelfs wat liedjes geraden dus we waren trots op onszelf, en het heeft leuke filmpjes opgeleverd....

Het derde spel mocht ik niet aan meedoen ivm mijn zwangerschap. De groep werd wederom in teams verdeeld en de benen van twee teamgenoten werden vastgebonden en samen moest je over een paar hindernissen stappen met een bordje in je hand met een bal er op. En je raad het al, het team dat aan het einde van de 3 minuten de meeste ballen aan de overkant had gekregen had gewonnen. Ik vond het niet zo erg dat ik niet mee kon doen...

En na de drie spelletjes, drie uur later vertrokken we met z'n allen naar een hotel in Monkok waar er een buffetdiner was. Wederom heb ik me verbaasd over hoeveel die Chinezen kunnen eten. En vooral ook in welke volgorde ze dat doen. Elke keer als ik dacht dat ze nu wel klaar waren met eten (ze zaten immers aan hun toetje) kwamen ze weer met warm eten op de proppen. Ik heb voor mijn doen heel veel gegeten, maar dat viel nog steeds in het niet bij de hoeveelheden die die Chinezen achterover slaan.

Uiteindelijk was ik om 22.30 uur thuis, moe maar toch wel voldaan. Het was geen kerstdiner zoals ik gewend ben, maar het is zeker bijzonder om het een keer mee te maken zo samen met die Chinezen.

Zaterdag gaan we naar Disneyland Hong Kong om naar de kerstparade te kijken en ik zag op de website dat de rest van het park ook helemaal in kerstsferen is. Ik ben heel benieuwd, heb altijd al eens die parade willen zien en nu hebben we de mogelijkheid. Kortom, de kerst is nog lang niet voorbij!!