Zoat 2009

Na maanden van voorbereiding, veel stress in de laatste weken en veel vergaderen was het dan eindelijk zover. Zoat 2009 in Hong Kong.

Voor Arjen begon Zoat op vrijdagmorgen toen hij zich om 7 uur meldde bij het hotel waar de Zoatdeelnemers sliepen om met 60 man in de bus te stappen naar de golfclub. Ze hebben een stralende dag gehad (iedereen kwam rood als een kreeft weer terug) en ze hebben genoten van het golfen en de junkboot terug. Helaas viel Arjen niet in de prijzen, maar dat mocht de pret niet drukken.

Vrijdagmiddag begon voor mij Zoat met de opbouw op de Hong Kong Foodball Club. Samen met een aantal mensen hebben we zoveel mogelijk opgebouwd. Gelukkig werd het meeste gedaan door mensen die er verstand van hebben (tent opbouwen, stoelen/tafels neerzetten, biertenten opbouwen etc.) maar er blijft altijd genoeg te doen. Van het ophangen van lampionnen, het versieren van de tafels tot het aanwijzen waar de loungeset moet komen te staan en hoe de tafels moeten komen te staan. Ook had ik de schone taak om de sponsoren te verwelkomen met hun spullen. Het hoofdveld van ABN AMRO kon al aangekleed worden en de banners van Eurosport werden opgeslagen om de volgende morgen opgehangen te worden. Al met al zijn we toch zo'n 4 uur bezig geweest op de HKFC en dus was het haasten naar huis om me om te kleden voor de officiele opening van het Zoat op de residentie van de Consul Generaal van Nederland.

De tuin bij de residentie was omgetoverd tot een waardige feesttuin inclusief live band, versierde bomen, banners en veel Heineken tappunten! De opkomst was erg goed. We wisten van te voren niet hoeveel mensen er zouden komen omdat niet iedereen al op vrijdagmiddag ingecheckt (veel mensen namen een late vlucht na hun werk op vrijdag) maar er stonden zeker 375 mensen te eten en te drinken. Een waardig begin van Zoat! Jammer dat Arjen er niet bij kon zijn ivm een galadiner van zijn werk.

Zaterdagmorgen om 7.00 uur meldde ik me weer op het veld om de velden aan te kleden op Happy Valley. Gelukkig voor ons bleek dat de printer van Eurosport maar 1/3 van de banners had geleverd, dus waren we gelukkig op tijd klaar met ophangen voordat de wedstrijden begonnen. Halverwege de dag werden de andere 40 banners gebracht en die heb ik samen met het Hong Kong heren 1 team opgehangen, ging gelukkig heel snel, dus het veld zag er op zaterdagmiddag prachtig uit! Ook de rest van de velden en de feesttent werden 's morgens van de laatste details voorzien voordat de 450 Nederlanders uit alle windstreken aankwamen. Ietwat brak begaven de meeste mensen het terrein, de binnenstad van Hong Kong had goede zaken gedaan de avond ervoor!!

Om 8.30 was het dan zover, de opening door een Zumba leraar (voor de mensen die Zumba niet kennen, het is een soort workout/dans waarbij je vooral veel springt en met je heupen draait) en het Hong Kong dames 1 team stond vooraan om mee te doen. Volledig warmgedraaid konden de eerste wedstrijden beginnen, Zoat was van start.
Gedurende de dag liepen we van het ene veld naar het andere veld (het was 10 minuten lopen van de Happy Valley velden naar het veld van de HKFC) om naar de wedstrijden van de 6!! Hong Kong teams te kijken en ik had de schone taak om mijn sponsoren op te vangen die als daggasten waren uitgenodigd.

Om 12.30 uur op zaterdag keek ik naar de wedstrijd Hong Kong heren 1 tegen Jakarta toen Arjen gewond van het veld af ging. Eerst dacht ik nog dat het wel mee viel, maar toen hij wit wegtrok heb ik hem toch maar meegenomen naar de EHBO. De schaafwonden waren niet zo erg, maar zijn schouders deed verschrikkelijk veel pijn. De EHBO dacht dat hij wel eens uit de kom zou kunnen zijn en stuurde ons naar het ziekenhuis. En zo zaten we om 1.00 uur 's middags in het Adventist ziekenhuis in Hong Kong om foto's te laten maken. Gelukkig bleek er niets gebroken/gescheurd of uit de kom te zijn. Maar hij heeft zijn spier wel zwaar verrekt, en ik kan je vertellen dat doet pijn!! Met zijn arm in een mitella en een handvol pijnstillers en spierverslappers verlieten we het ziekenhuis weer. Zoat zat er op voor Arjen. Hij kan voorlopig het hockeyen wel vergeten.

Aan het einde van de middag ben ik met Arjen mee naar huis gegaan om de auto op te halen (in het oorspronkelijke plan zou Arjen die meenemen naar het feest, maar aangezien hij niet kon autorijden moest ik het nu zelf doen). Het leuke hiervan was dat ik Rutger & Caroline met kleine Bob nog even heb kunnen zien. Die zijn zaterdagmorgen aangekomen in Hong Kong op doorreis naar Australie en ik had verwacht ze niet te zien ivm Zoat, maar nu dus wel. Echt lang hebben we niet bij kunnen praten, want het feest op de Hong Kong Jockeyclub begon om 19.00 uur en aangezien ik de band had geregeld en aan moest sturen kon ik natuurlijk niet veel te laat komen.

Arjen had eigenlijk helemaal geen zin meer om te komen, maar na lang aandringen is hij toch mee gegaan, als hij te veel pijn zou hebben dan zou hij naar huis gaan. Maar gelukkig verdoofd bier de pijn prima (hij had de pijnstillers nog niet genomen) dus heeft ook Arjen een leuke avond gehad. Het eten op het feest was heerlijk, de band en DJ sweepten iedereen op en de mensen waren prachtig aangekleed (het blijkt dat er een wedstrijd is elk jaar welk team er het mooiste uitziet, en dit jaar heeft Bankkok duidelijk gewonnen, de foto's houden jullie tegoed) en de sfeer zat er goed in. Kortom, een prima feest met veel blije mensen en daar doe je het dan toch weer voor :) Om 01.00 uur reed ik met een auto vol aangeschoten mensen naar huis en dan besef je toch wel dat het niveau echt veranderd als je alcohol drinkt. Begrijp me niet verkeerd, ik wil helemaal niet zeuren en ik heb het er echt wel voor over om niet te hockeyen en te drinken, maar je wordt toch een buitenstaander als je niet mee gaat in de flow van de drank en het hockey!

Zondagmorgen was het wat lastiger om mijn bed uit te komen, maar het is gelukt om om 8.30 uur op het hockeyveld te staan. Mijn officiele taken zaten er op, de sponsoren hadden allemaal een toegangsbewijs, de velden waren aangekleed en dus kon ik vandaag relaxen. Ik heb aardig wat wedstrijden bekeken en was erg trots op "mijn" hockeyteam dat het tot de finale heeft geschopt (helaas daar verloren). Het team van Arjen verloor met strafballen in de halve finale van de Hong Kong Elite mannen die de finale daarna tegen de regionalisten wel wisten te winnen. De beker blijft dus gelukkig wel in Hong Kong. En omdat Arjen niet kon hockeyen en ik niet zo heel veel verantwoordelijkheden had hebben we Emy gevraagd om 's middags Ruby voor 2 uurtjes naar het veld te brengen. Er liepen ruim 80 kinderen rond, dus voor Ruby ook leuk. Ze had het enorm naar haar zin, maar ze toen we op de tribune gingen zitten voor de de finale en alle kinderen op hun toeters gingen blazen om hun ouders aan te moedigen werd ze heeeeel bang! Met een hevig huilend meisje ben ik dus maar van het veld gelopen. Ze is hier toch nog iets te jong voor blijkt...Maar we gaan wel proberen of ze haar hockeystick (gekregen toen ze geboren werd) al kan vasthouden, je kunt niet vroeg genoeg beginnen :)

Tja, en toen was het ineens zondagmiddag en werd het toernooi al weer afgesloten met de prijsuitreiking, de meeste mensen vertrokken meteen daarna om hun vliegtuig te halen en toen was het voorbij. Alles werd afgebouwd en opgeruimd en om 19.50 uur kwam ik volledig uitgeput thuis, nog net op tijd om Rutger & Caroline uit te zwaaien. Ik was zelfs te moe om mijn pizza op te eten en ben meteen naar bed gegaan.

Het hele Zoat heeft op Ruby een behoorlijke indruk gemaakt waardoor ze vanacht om 4.00 uur wakker werd van een nachtmerrie, ik heb haar getroost en toen viel zij weer in slaap, maar haar moeder niet. Na een uur viel ik pas weer in slaap. Je kunt je dus voorstellen dat ik met hele kleine oogjes achter mijn computer zit nu op mijn werk...

Net zijn de laatste banners opgehaald en alles is opgehaald bij de Hong Kong Foodball Club. Deze week de bedankbrieven schrijven voor de sponsoren en een overdracht maken voor de organisatoren in Bangkok volgend jaar en dan zit het er echt op. Volgend jaar ga ik "gewoon" als deelnemer naar Bangkok en dan kan ik weer hockeyen en drinken zonder verplichtingen, kijk ik nu al naar uit!!

Maar eerst nog maar even werken deze week en vrijdag hebben we de 20 weken echo. Gaan we ons kleine wondertje weer bekijken en wordt er gekeken of alles goed gaat! En zaterdagmorgen vertekken we met z'n drieen naar Hainan, een tropisch eiland hier een uurtje vliegen vandaan om een week lang helemaal niets te doen. En ik kan je vertellen, zowel Arjen als ik zijn daar enorm aan toe!!!