Het voelt al aan als thuis

...dat wil zeggen, als we alles uit hebben gepakt. Blijkt dat we toch verdraaid veel spullen hebben. Er zijn 220 dozen aangekomen die uitgepakt moeten worden en waar een plekje voor gezocht moet worden. En ik kan jullie verzekeren, dat is niet 123 gedaan. Even een update wat er de afgelopen dagen is gebeurd.

Woensdagmorgen kwamen de Asian Tigers (ja zo heten ze echt) met twee verhuiswagens aan en in een rap tempo werd alles naar binnen gedragen. Helaas bleek dat de markering in Nederland niet erg zorgvuldig is gedaan waardoor het lastig was om alle dozen op de juiste plek te krijgen, maar uiteindelijk stonden alle dozen binnen. Ze hebben vervolgens het bed van Ruby en ons in elkaar gezet zodat we voor het eerst in ons nieuwe huis konden slapen. Arjen en ik hebben geprobeert zoveel mogelijk al uit te pakken, maar heel snel ging dat niet. Ruby vond de verhuizing namelijk best spannend en had een boel aandacht nodig! ' s avonds had ik een hockeywedstrijd waardoor ik niets kon doen. En omdat ons draakje enorm eenkenning is (zodra ik uit zicht ben begint ze te huilen om pas op te houden als ik terug ben, ongeacht hoe lang dat duurt) kon Arjen ook niet veel doen tot ik terug was.

Donderdagmorgen kwamen de mannen terug om alle meubelen uit te pakken en alles naar onze wens in te richten. Rond het middaguur waren ze daar mee klaar en tja, die dozen moet ik toch echt zelf uitpakken. De tigers zijn vertrokken en wij bleven achter met een huis vol onuitgepakte dozen met spullen die een plekje nodig hadden. Ik heb me met Ruby opgesloten in de keuken. Ruby in de kinderstoel met een boterham en ik met zo'n 30!!! dozen. Ik werd er soms moedeloos van, maar het is gelukt. Arjen heeft zich gestort op het opberghok en de administratie dus we zijn flink opgeschoten. ' s Avonds heb ik Arjen en Ruby weer alleen gelaten om een locatie te bezichtigen voor het oranjebal van de Nederlandse vereniging (ja, het leven gaat gewoon door, ook als je verhuisd). De locatie was niet echt bijzonder, maar goed, dat weet je pas als je er bent geweest.

Het goede nieuws is dat Arjen afgelopen donderdag bericht kreeg dat zijn werkvisum klaar is! Dat betekent dat we een Hong Kong ID aan kunnen vragen en dat het leven hier een heel stuk makkelijk van wordt. Je kunt hier namelijk geen scheet laten zonder HK ID, dus dit is erg goed nieuws. We moeten alleen wel eerst het land uit om vervolgens bij terugkomst een nieuwe stempel in ons paspoort te krijgen waarmee we naar de immigratie moeten. Hiervoor hebben we maandag een afspraak gemaakt. Dus morgen gaan we gezellig met z'n drieen naar Macau. Dat is een uurtje varen hier vandaan. Dus we gaan morgen toeristje spelen :)

En....we kunnen nu ook een domestiq helper aan gaan nemen. Ik heb dus meteen het bureau gebeld via wie we Jocelyn hadden gevonden om te vertellen dat we de papier rond hebben. Het bureau heeft meteen Jocelyn gebeld en ze wilde heel graag nog steeds bij ons komen werken. Eind goed al goed dachten we...maar helaas, dingen veranderen hier elk moment, want vandaag ontving ik een email waarin stond dat de andere werkgever van Jocelyn niet bereid was om de applicatie met haar te stoppen, dus ze heeft geen keus dan bij haar blijven, anders kan ze het land uit worden gezet wegens contractbreuk. We moeten dus alsnog op zoek naar een andere helper. Ik heb al weer allemaal formulieren doorgestuurd gekregen en het bureau gevraagd om afspraken te regelen. Ik ben benieuwd!

Vanmorgen konden Arjen en ik goed doorwerken omdat onze lieve Ruby of sliep of lekker naar Barbapapa aan het kijken was op youtube (samen met nijntje en de teletubbies favoriet, al moet ik zeggen dat ook Herman Finkers een grote glimlach op haar mond kan toveren). Rond half 11 zijn we vertrokken naar de Ikea om van alles te kopen wat we nog misten in het huis. Met een volle kas (want je koopt altijd meer dan je verwacht) kwamen we vol goede moed bij de rekken waar je de kasten etc. op kunt halen. Helaas werkt dat hier net iets anders. Deze Ikea heeft namelijk geen voorraad dus kun je het alleen bestellen. Zowel onze boekenkast als een andere kast die we wilden kopen bleken niet op voorraad te zijn in HK. Ze verwachten de boot begin april, maar dat kan ook later worden....Dat betekent 2 x bezorgkosten, want ze moeten 2 x rijden (de andere kasten hebben we echt nu nodig). En als je meer dan 100 euro uitgeeft dan zijn de bezorgkosten een keer zo duur (ook maf, normaal worden bezorgkosten minder als je meer geld uitgeeft). We hebben deze kasten dus maar niet genomen (voorlopig gaan de boeken op de grond).

Inmiddels rammelend van de honger zijn we bij een japanner terecht gekomen waar we heerlijke sushi hebben gegeten. Met volle buiken zijn we bij G.O.D. terecht gekomen. Een lifestylewinkel die alleen in Hong Kong zit. En oh, wat hebben ze daar mooie dingen! We zijn verliefd geworden op een houten tobbe. Het was de laatste en waarschijnlijk niet waterdicht, maar we hebben er een mooie nieuwe bestemming voor gevonden. Het wordt de nieuwe salontafel (de oude wordt tv meubel aangezien we nu geen schouw meer hebben om hem op te zetten). We hebben er een glasplaat bij gekocht en hij wordt over ongeveer twee weken geleverd. Ook hebben we een chinees beeld gekocht, want we zijn immers in China.

Moe, maar voldaan kwamen we aan het einde van de dag weer terug. We moeten nog steeds een aantal dingen kopen, maar het einde is in zicht. Hopelijk kan ik jullie snel melden dat ook de laatste dozen zijn uitgepakt en we helemaal ingericht zijn.

Nu maar eerst lekker slapen en morgen vroeg naar Macau!